حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنْتُ أُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ فَيَرُدُّ عَلَىَّ، فَلَمَّا رَجَعْنَا سَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ وَقَالَ
" إِنَّ فِي الصَّلاَةِ شُغْلاً ".
Aku biasa memberi salam kepada Nabi (ﷺ) ketika baginda sedang solat dan baginda akan membalas salamku, tetapi apabila kami pulang (dari Ethiopia), aku memberi salam kepada Nabi (ketika baginda sedang solat) tetapi baginda tidak membalas salam itu, dan (selepas selesai solat) baginda berkata, "Dalam solat seseorang itu sibuk (dengan perkara yang lebih serius)."
'Abdullah — Sahih Al-Bukhari #1216 (Sahih)