Sahih Muslim — Hadis #14190

Hadis #14190
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا عُمَرُ، بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ، حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ كَانَتْ عِنْدَ أُمِّ سُلَيْمٍ يَتِيمَةٌ وَهِيَ أُمُّ أَنَسٍ فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْيَتِيمَةَ فَقَالَ ‏"‏ آنْتِ هِيَهْ لَقَدْ كَبِرْتِ لاَ كَبِرَ سِنُّكِ ‏"‏ ‏.‏ فَرَجَعَتِ الْيَتِيمَةُ إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ تَبْكِي فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مَا لَكِ يَا بُنَيَّةُ قَالَتِ الْجَارِيَةُ دَعَا عَلَىَّ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ يَكْبَرَ سِنِّي فَالآنَ لاَ يَكْبَرُ سِنِّي أَبَدًا - أَوْ قَالَتْ قَرْنِي - فَخَرَجَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مُسْتَعْجِلَةً تَلُوثُ خِمَارَهَا حَتَّى لَقِيَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا لَكِ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَدَعَوْتَ عَلَى يَتِيمَتِي قَالَ ‏"‏ وَمَا ذَاكِ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ زَعَمَتْ أَنَّكَ دَعَوْتَ أَنْ لاَ يَكْبَرَ سِنُّهَا وَلاَ يَكْبَرَ قَرْنُهَا - قَالَ - فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ ‏"‏ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ أَمَا تَعْلَمِينَ أَنَّ شَرْطِي عَلَى رَبِّي أَنِّي اشْتَرَطْتُ عَلَى رَبِّي فَقُلْتُ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَرْضَى كَمَا يَرْضَى الْبَشَرُ وَأَغْضَبُ كَمَا يَغْضَبُ الْبَشَرُ فَأَيُّمَا أَحَدٍ دَعَوْتُ عَلَيْهِ مِنْ أُمَّتِي بِدَعْوَةٍ لَيْسَ لَهَا بِأَهْلٍ أَنْ تَجْعَلَهَا لَهُ طَهُورًا وَزَكَاةً وَقُرْبَةً يُقَرِّبُهُ بِهَا مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ أَبُو مَعْنٍ يُتَيِّمَةٌ ‏.‏ بِالتَّصْغِيرِ فِي الْمَوَاضِعِ الثَّلاَثَةِ مِنَ الْحَدِيثِ ‏.‏
Anas b. Malik melaporkan bahawa terdapat seorang gadis yatim piatu bersama Ummu Sulaim (ibu Anas). Rasulullah (ﷺ) melihat gadis yatim piatu itu lalu berkata: Wahai, itu kamu; kamu telah menjadi muda. Janganlah kamu bertambah tua! Hamba perempuan itu kembali kepada Ummu Sulaim sambil menangis. Ummu Sulaim berkata: Wahai anak perempuan, apa yang berlaku dengan kamu? Dia berkata: Rasulullah (ﷺ) telah melaknat aku bahawa aku tidak akan bertambah tua dan dengan itu aku tidak akan bertambah tua, atau dia berkata, sepanjang hayatku. Ummu Sulaim keluar sambil mengikat kepalannya dengan tergesa-gesa sehingga dia bertemu dengan Rasulullah (ﷺ). Baginda berkata kepadanya: Ummu Sulaim, apa yang berlaku dengan kamu? Dia berkata: Rasulullah (ﷺ), kamu telah melaknat gadis yatim piatuku. Baginda berkata: Ummu Sulaim, apa itu? Dia berkata: Dia (gadis yatim piatu) mengatakan bahawa kamu telah melaknatnya dengan mengatakan bahawa dia mungkin tidak akan bertambah tua atau bertambah hidup. Rasulullah (ﷺ) tersenyum lalu berkata: "Wahai Ummu Sulaim, tidakkah kamu tahu bahawa aku telah membuat ijtihad ini dengan Tuhanku?" Dan ijtihad dengan Tuhanku ialah aku berkata kepada-Nya: "Aku seorang manusia dan aku redha sebagaimana manusia redha dan aku mudah marah sebagaimana manusia mudah marah." Maka sesiapa sahaja daripada umatku yang aku kutuk dan dia tidak layak menerimanya, jadikanlah ia, wahai Tuhan, sebagai sumber penyucian, kesucian dan kedekatan kepada (Allah) pada Hari Kiamat."
Sumber
Sahih Muslim # 45/6627
Gred
Sahih
Kategori
Bab 45: Keutamaan Sahabat
Hadis Sebelumnya Lihat Semua Hadis Hadis Seterusnya
Topik: #Mother

Hadis Berkaitan