Sahih Muslim — Hadis #14919
Hadis #14919
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ بْنِ عِمْرَانَ التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنِي ابْنُ، وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ انْطَلَقَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدَهُ يَلْعَبُ مَعَ الصِّبْيَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ وَقَدْ قَارَبَ ابْنُ صَيَّادٍ يَوْمَئِذٍ الْحُلُمَ فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاِبْنِ صَيَّادٍ " أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الأُمِّيِّينَ . فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَرَفَضَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " آمَنْتُ بِاللَّهِ وَبِرُسُلِهِ " . ثُمَّ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَاذَا تَرَى " . قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خُلِّطَ عَلَيْكَ الأَمْرُ " . ثُمَّ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا " . فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ " هُوَ الدُّخُّ " . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ " . فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ذَرْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلاَ خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ " . وَقَالَ سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ انْطَلَقَ بَعْدَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ الأَنْصَارِيُّ إِلَى النَّخْلِ الَّتِي فِيهَا ابْنُ صَيَّادٍ حَتَّى إِذَا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّخْلَ طَفِقَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ وَهُوَ يَخْتِلُ أَنْ يَسْمَعَ مِنِ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ ابْنُ صَيَّادٍ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشٍ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا زَمْزَمَةٌ فَرَأَتْ أُمُّ ابْنِ صَيَّادٍ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ فَقَالَتْ لاِبْنِ صَيَّادٍ يَا صَافِ - وَهُوَ اسْمُ ابْنِ صَيَّادٍ - هَذَا مُحَمَّدٌ . فَثَارَ ابْنُ صَيَّادٍ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَ " . قَالَ سَالِمٌ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ ذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ " إِنِّي لأُنْذِرُكُمُوهُ مَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ وَقَدْ أَنْذَرَهُ قَوْمَهُ لَقَدْ أَنْذَرَهُ نُوحٌ قَوْمَهُ وَلَكِنْ أَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلاً لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ تَعَلَّمُوا أَنَّهُ أَعْوَرُ وَأَنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لَيْسَ بِأَعْوَرَ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيُّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ بَعْضُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ يَوْمَ حَذَّرَ النَّاسَ الدَّجَّالَ " إِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ مَنْ كَرِهَ عَمَلَهُ أَوْ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ " . وَقَالَ " تَعَلَّمُوا أَنَّهُ لَنْ يَرَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى يَمُوتَ " .
Abdullah b. Umar melaporkan: 'Umar b. Khattab pergi bersama Rasulullah (ﷺ) bersama beberapa orang kepada Ibn Sayyad bahawa baginda mendapati baginda sedang bermain dengan kanak-kanak berhampiran benteng Bani Maghala dan Ibn Sayyad pada masa itu berada di ambang remaja dan baginda tidak menyedari (kehadiran Nabi) sehinggalah Rasulullah (ﷺ) memukul belakangnya dengan tangannya. Rasulullah (ﷺ) berkata: 'Wahai Ibn Sayyad, tidakkah kamu bersaksi bahawa aku adalah utusan Allah?' Ibn Sayyad memandang ke arahnya dan baginda berkata: 'Aku bersaksi bahawa kamu adalah utusan orang yang ummi.' Ibn Sayyad berkata kepada Rasulullah (ﷺ): 'Adakah kamu bersaksi bahawa aku adalah utusan Allah?' Rasulullah (ﷺ) menolaknya dan berkata: 'Aku mengiyakan imanku kepada Allah dan kepada para utusan-Nya.' Kemudian Rasulullah (ﷺ) berkata kepadanya: 'Apa yang kamu lihat?' Ibn Sayyad berkata: 'Ia adalah satu dukh.' Kemudian Rasulullah (ﷺ) berkata: Semoga kamu dihina dan dihina, kamu tidak akan dapat melampaui darjatmu. Umar b. Khattab berkata: Wahai Rasulullah, izinkan aku untuk memenggal lehernya. Kemudian Rasulullah (ﷺ) berkata: Jika dia (Dajjal) yang sama yang akan muncul menjelang Kiamat, kamu tidak akan dapat mengalahkannya, dan jika dia bukan, tidak ada gunanya kamu membunuhnya. Abdullah b. Umar selanjutnya menceritakan bahawa selepas beberapa ketika, Rasulullah (ﷺ) dan Ubay b. Ka'b pergi ke arah pokok kurma tempat Ibn Sayyad berada. Apabila Rasulullah (ﷺ) menghampiri pokok itu, baginda bersembunyi di sebalik sebatang pokok dengan niat untuk mendengar sesuatu daripada Ibn Sayyad sebelum Ibn Sayyad dapat melihatnya, tetapi Rasulullah (ﷺ) melihatnya di atas katil dengan selimut di sekelilingnya yang mana bunyi gumaman kedengaran dan ibu Ibn Sayyad melihat Rasulullah (ﷺ) di sebalik batang pokok kurma. Ibunya berkata kepada Ibn Sayyad: Saf (itulah namanya), inilah Muhammad. Kemudian Ibn Sayyad melompat bangun sambil bergumam dan Rasulullah (ﷺ) berkata: Jika dia membiarkannya sendirian, nescaya dia akan menjelaskan semuanya. Abdullah b. Umar memberitahu bahawa Rasulullah (ﷺ) berdiri di kalangan orang ramai dan memuji Allah sebagaimana yang sepatutnya, kemudian baginda menyebut tentang Dajjal dan berkata: Aku memberi amaran kepada kamu tentangnya dan tiada seorang Nabi pun yang tidak memberi amaran kepada kaumnya tentang Dajjal. Malah Nabi Nuh pun memberi amaran (menentangnya) tetapi aku akan memberitahu kamu sesuatu yang tidak diberitahu oleh seorang Nabi kepada kaumnya. Kamu mesti tahu bahawa dia (Dajjal) bermata satu dan Allah Yang Maha Agung dan Maha Mulia, bukanlah bermata satu. Ibn Shihab berkata: 'Umar b. Thabit al-Ansari memberitahuku bahawa sebahagian daripada Sahabat Rasulullah (ﷺ) memberitahunya bahawa pada hari Rasulullah (ﷺ) memberi amaran kepada manusia terhadap Dajjal, baginda juga berkata: Akan tertulis di antara kedua matanya (perkataan) Kafir (kafir) dan setiap orang yang membenci perbuatannya akan dapat membaca atau setiap orang Islam akan membaca, dan baginda juga berkata: Ingatlah bahawa tiada seorang pun di antara kamu yang dapat melihat Allah Yang Maha Agung dan Maha Mulia, sehingga dia mati.
Sumber
Sahih Muslim # 54/7356
Gred
Sahih
Kategori
Bab 54: Fitnah dan Tanda Kiamat