Sahih Muslim — Hadis #8770
Hadis #8770
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ كَثِيرٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَنِي فِي حَاجَةٍ فَرَجَعْتُ وَهُوَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ وَوَجْهُهُ عَلَى غَيْرِ الْقِبْلَةِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ إِلاَّ أَنِّي كُنْتُ أُصَلِّي " .
Jabir melaporkan: Kami bersama Rasulullah (ﷺ), lalu Baginda menyuruh aku pergi ke suatu tempat. Apabila aku kembali (aku melihatnya) sedang solat di atas tunggangannya dan wajahnya tidak menghadap kiblat. Aku memberi salam kepadanya tetapi dia tidak menjawab salamku. Setelah selesai solat, baginda berkata: Tiada yang menghalangku daripada menjawab salammu melainkan kerana aku sedang solat.
Sumber
Sahih Muslim # 5/1207
Gred
Sahih
Kategori
Bab 5: Masjid dan Tempat Solat