Sahih Muslim — Hadis #9513
Hadis #9513
وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ،
قَالَ سَأَلْتُ جَابِرًا عَنِ الضَّبِّ، فَقَالَ لاَ تَطْعَمُوهُ . وَقَذِرَهُ وَقَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِنَّ
النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُحَرِّمْهُ . إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَنْفَعُ بِهِ غَيْرَ وَاحِدٍ فَإِنَّمَا طَعَامُ
عَامَّةِ الرِّعَاءِ مِنْهُ وَلَوْ كَانَ عِنْدِي طَعِمْتُهُ .
Abu Salama b. 'Abd al-Rahman melaporkan bahawa Jabir memberitahunya bahawa dia telah solat dalam bahaya bersama Rasulullah (ﷺ). Rasulullah (ﷺ) (yang pertama) memimpin salah satu daripada dua kumpulan dalam dua rakaat solat, dan kemudian memimpin kumpulan kedua dalam dua rakaat solat. Maka Rasulullah (ﷺ) mendirikan empat rakaat dan memimpin dua rakaat setiap kumpulan.
Diriwayatkan oleh
Abu al-Zubair (RA)
Sumber
Sahih Muslim # 6/1950
Gred
Sahih
Kategori
Bab 6: Solat Musafir dan Qasar