Musnad Ahmad — Hadis #45861
Hadis #45861
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ جُنْدُبٍ، حَدَّثَنِي مَنْ، سَمِعَ الزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ كُنَّا نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجُمُعَةَ ثُمَّ نُبَادِرُ فَمَا نَجِدُ مِنْ الظِّلِّ إِلَّا مَوْضِعَ أَقْدَامِنَا أَوْ قَالَ فَلَا نَجِدُ مِنْ الظِّلِّ مَوْضِعَ أَقْدَامِنَا.
Yahya bin Adam menceritakan kepada kami, Ibnu Abi Dhib menceritakan kepada kami, Muslim bin Jundub menceritakan kepada kami, sesiapa yang mendengar Al-Zubayr bin Al-Awwam, semoga Allah meridhainya, menceritakan kepada kami. Mengenai wewenangnya, dia berkata, "Kami biasa solat Jumaat bersama Rasulullah s.a.w., kemudian kami bergegas keluar, tetapi kami tidak mendapat naungan kecuali tempat." Kaki kami, atau katanya, jadi kami tidak dapat mencari tempat untuk kaki kami dalam bayang-bayang.
Diriwayatkan oleh
Muslim bin Jundub (RA)
Sumber
Musnad Ahmad # 7/1436
Gred
Sahih
Kategori
Bab 7: Bab 7