Sahih Muslim — Hadis #13853
Hadis #13853
حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ النَّضْرِ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ عَبْدٌ حَدَّثَنِي وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ، شِهَابٍ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَيْهِ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ مَعِي فِي مِرْطِي فَأَذِنَ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَكَ أَرْسَلْنَنِي إِلَيْكَ يَسْأَلْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ وَأَنَا سَاكِتَةٌ - قَالَتْ - فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَىْ بُنَيَّةُ أَلَسْتِ تُحِبِّينَ مَا أُحِبُّ " . فَقَالَتْ بَلَى . قَالَ " فَأَحِبِّي هَذِهِ " . قَالَتْ فَقَامَتْ فَاطِمَةُ حِينَ سَمِعَتْ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَجَعَتْ إِلَى أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَتْهُنَّ بِالَّذِي قَالَتْ وَبِالَّذِي قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَ لَهَا مَا نُرَاكِ أَغْنَيْتِ عَنَّا مِنْ شَىْءٍ فَارْجِعِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُولِي لَهُ إِنَّ أَزْوَاجَكَ يَنْشُدْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ . فَقَالَتْ فَاطِمَةُ وَاللَّهِ لاَ أُكَلِّمُهُ فِيهَا أَبَدًا . قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم زَيْنَبَ بِنْتَ جَحْشٍ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ الَّتِي كَانَتْ تُسَامِينِي مِنْهُنَّ فِي الْمَنْزِلَةِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ أَرَ امْرَأَةً قَطُّ خَيْرًا فِي الدِّينِ مِنْ زَيْنَبَ وَأَتْقَى لِلَّهِ وَأَصْدَقَ حَدِيثًا وَأَوْصَلَ لِلرَّحِمِ وَأَعْظَمَ صَدَقَةً وَأَشَدَّ ابْتِذَالاً لِنَفْسِهَا فِي الْعَمَلِ الَّذِي تَصَدَّقُ بِهِ وَتَقَرَّبُ بِهِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مَا عَدَا سَوْرَةً مِنْ حَدٍّ كَانَتْ فِيهَا تُسْرِعُ مِنْهَا الْفَيْئَةَ قَالَتْ فَاسْتَأْذَنَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ عَائِشَةَ فِي مِرْطِهَا عَلَى الْحَالَةِ الَّتِي دَخَلَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا وَهُوَ بِهَا فَأَذِنَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَكَ أَرْسَلْنَنِي إِلَيْكَ يَسْأَلْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ . قَالَتْ ثُمَّ وَقَعَتْ بِي فَاسْتَطَالَتْ عَلَىَّ وَأَنَا أَرْقُبُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَرْقُبُ طَرْفَهُ هَلْ يَأْذَنُ لِي فِيهَا - قَالَتْ - فَلَمْ تَبْرَحْ زَيْنَبُ حَتَّى عَرَفْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يَكْرَهُ أَنْ أَنْتَصِرَ - قَالَتْ - فَلَمَّا وَقَعْتُ بِهَا لَمْ أَنْشَبْهَا حِينَ أَنْحَيْتُ عَلَيْهَا - قَالَتْ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَبَسَّمَ " إِنَّهَا ابْنَةُ أَبِي بَكْرٍ " .
Aisyah, isteri Rasulullah (ﷺ), berkata: Isteri-isteri Rasulullah (ﷺ) menghantar Fatimah, anak perempuan Rasulullah (ﷺ), kepada Rasulullah (ﷺ). Dia meminta izin untuk masuk kerana baginda telah berbaring dengan saya di dalam jubah saya. Baginda memberinya izin dan dia berkata: Wahai Rasulullah, sesungguhnya isteri-isterimu telah menghantar aku kepadamu untuk memintamu menjaga keadilan dalam kes anak perempuan Abu Quhafa. Dia (`Aisyah) berkata: Aku diam sahaja. Kemudian Rasulullah (ﷺ) berkata kepadanya (Fatimah): Wahai anak perempuan, tidakkah kamu mencintai orang yang aku cintai? Dia berkata: Ya, (aku mencintainya). Kemudian baginda berkata: Aku mencintai yang ini. Fatimah kemudian berdiri ketika mendengar ini daripada Rasulullah (ﷺ) dan pergi kepada isteri-isteri Rasulullah (ﷺ) dan memberitahu mereka tentang apa yang telah dikatakannya kepadanya dan apa yang telah dikatakan oleh Rasulullah (ﷺ) kepadanya. Kemudian mereka berkata kepadanya: Kami fikir kamu tidak memberi apa-apa manfaat kepada kami. Kamu boleh pergi lagi kepada Rasulullah (ﷺ) dan beritahu baginda bahawa isteri-isterinya meminta keadilan dalam kes anak perempuan Abu Quhafa. Fatima berkata: Demi Allah, aku tidak akan pernah bercakap dengannya tentang perkara ini. `Aisyah (lebih lanjut) melaporkan: Isteri-isteri Rasulullah (ﷺ) kemudian mengutus Zainab b. Jahsh, isteri Rasulullah (ﷺ), dan dia seorang yang setaraf darjatnya denganku di sisi Rasulullah (ﷺ) dan aku tidak pernah melihat seorang wanita yang lebih maju dalam ketakwaan agama daripada Zainab, lebih bertakwa kepada Tuhan, lebih jujur, lebih hidup dalam hubungan darah, lebih pemurah dan lebih berkorban dalam kehidupan praktikal dan mempunyai sifat yang lebih pemurah dan dengan itu lebih dekat dengan Tuhan Yang Maha Esa daripadanya. Walau bagaimanapun, dia cepat hilang sabar tetapi tidak lama kemudian menjadi tenang. Rasulullah (ﷺ) membenarkannya masuk kerana dia (`Aisyah) bersama Rasulullah (ﷺ) dalam jubahnya, dalam keadaan yang sama ketika Fatimah masuk. Dia berkata: Wahai Rasulullah, isteri-isteri kamu telah mengutus aku kepada kamu untuk mencari keadilan dalam kes anak perempuan Abu Quhafa. Kemudian dia datang kepadaku dan menunjukkan kekerasan kepadaku dan aku melihat mata Rasulullah (ﷺ) sama ada baginda akan membenarkanku. Zainab meneruskan sehingga aku mengetahui bahawa Rasulullah (ﷺ) tidak akan membantah jika aku membalas. Kemudian aku berbalas kata-kata panas sehingga aku membuatnya diam. Kemudian Rasulullah (ﷺ) tersenyum dan berkata: Dia adalah anak perempuan Abu Bakar.
Sumber
Sahih Muslim # 44/6290
Gred
Sahih
Kategori
Bab 44: Keutamaan