Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah — Hadis #47992
Hadis #47992
حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، يُصَلِّي حَتَّى تَرِمَ قَدَمَاهُ، قَالَ: فَقِيلَ لَهُ: أَتَفْعَلُ هَذَا وَقَدْ جَاءَكَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ؟ قَالَ: أَفَلا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا.
Ebu Ammar el-Hüseyin bin Haris bize şöyle dedi: Fadl bin Musa, Muhammed bin Amr'dan, Ebu Seleme'den, Ebu Hureyre'den rivayetle şöyle dedi: Rasulullah (s.a.v.) ayakları ıslanıncaya kadar namaz kılıyordu. Dedi ki: Sonra kendisine şöyle denildi: "Sen bunu sana Cenab-ı Hakk geldiğinde mi yapıyorsun? Geçmiş ve gelecek günahların affedildi mi? Dedi ki: Şükreden bir kul olmayayım mı?
Rivayet eden
Ebû Hüreyre (r.a.)
Kaynak
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 40/261
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 40: Bölüm 40