Prayer Hakkinda Hadisler

Müslim ‌der ‌ki: ‌Bu ‌hadîsi Eşcaî dahi, Süfyân-ı Sevr i'den, o da Esved b. Kays'dan, o da Şakîk b. Ukbe'den, o da Berâ' b. Azib'den naklen rivâyet etti. Berâ': «Biz o âyeti, Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem) ile birlikde bir zaman okuduk» diyerek, Fudayl b. Merzûk'un hadîsi gibi rivâyetde bulunmuş. rivâyetlerin her biri, orta namazın ikindi olduğuna delâlet etmektedir. Yalnız Hazret-i. Âişe hadîsinde ikindi namazı orta namaz üzerine atfedilmişdir. Ma'tûf ile ma'tûfun aleyhin başka başka şeyler olmaı lâzım geldiğine bakarak Şâfiîyye ulemâsından Bazıları: «Orta namaz ikindi değildir.» demişlerse de, «Şazz kırâetle ihticâc edilemez; ona Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)'in hadîsi hükmü de verilemez. Çünkü bu kırâeti nakleden, onu Kur'ân diye nakletmişdir. Kur'ân ise ancak biricmâ' tevatürle sabit olur. Mezkûr kıraatin Kur'ân olduğu sübût bulmayınca hadîsliği de sabit olmaz.» diyerek Şafiî mezhebinin bunu kabul etmediğini beyân etmişdir. Vüstâ» yani orta namazdan murâd ne olduğu taa ashâb-ı kirâm zamanından beri ulemâ arasında ihtilaflı bir mes'eledir. Ashâb-ı kirâmdan Alîyyü'bnü Ebî Tâlib, İbn Mes'ûd, Ebû Eyyûb El-Ensârî, Abdullah b. Ömer, Abdullah b. Abbâs, Ebû Saîd-i Hudrîve Ebû Hüreyre (radıyallahü anhûm) hazerâtı ile Tabiînden Hasan-ı Basrî, İbrâhîm Nehaî, Katâde, Dahhâk, Kelbî ve Mukaatil, mezhep İmâmlarından Ebû Hanîfe, Ahmed b. Hanbel, Dâvûd-u Zahirî, İbnü'l-Münzir ve daha başkaları: «Orta namaz ikindidir.» demişlerdir. Tirmizî, sahabe ve onlardan sonra gelen ulemânın ekserisinin buna kaail olduğunu söyler. Mârûdî: «İmâm Şafiî'nin mezhebi de budur. Çünkü bu bâbdaki hadîsler sahîhdir. Şafiî'nin orta namaz sabah namazıdır; demesi ikindi hakkındaki sahîh hadisleri duymadığı içindir. Onu mezhebi hadîse tâbi olmakdır.» diyor. bir cemaata göre orta namazdan murâd sabah namazıdır. Bu kavil ashâb-ı kirâmdan Ömerü'bnü-'l-Hattâb, Muâz b. Cebel, Abdullah b. Abbâs, Abdullah b. Ömer ve Câbir (radıyallahü anhûm) ile Tabiînden Atâ', İkerime, Mücâhid, Rabî' b. Enes ve mezhep İmâmlarından Mâlik b. Enes ile İmâm Şafiî ve diğer Şafiîyye ulemâsından naklolunmuşdur. Yine ulemâdan bir taifeye göre; orta namazdan murâd öğledir. Onlar bu kavli Zeyd b. Sabit, Üsâme-tü'bnü Zeyd, Ebû Saîd-i Hudrî, Âişe ve Abdullah b. Şeddâd (radıyallahü anhûm) hazerâtından nakil etmişlerdir. Bir rivâyetde Ebû Hanîfe (rahimehüllah)'ın kavli de budur. Züeyb: «Orta namazdan murâd, akşamdır.» demiş, daha başkaları yatsı olduğunu söylemiş; bir takımları müphem olarak beş vakit namazdan biridir; demişlerdir. Hattâ Kâdi İyâz'in rivâyetine göre: «Orta namazdan murâd beş vaktin hepsidir.» diyenler olmuşdur. Cum'â namazı olduğunu iddia edenler de vardır. diyor ki: «Bu kavillerin içersinde sahîh iki kavil vardır. Onlar da ikindi ile sabandır. En sahih kavil, orta namazdan murâd ikindi ile sabahdır. En sahih kavil, orta namazdan murâd ikindi olduğunu bildiren rivâyetdir. Çünkü bu bâbdaki hadîsler sahîhdir...»

Muhammed ​bin ​Beşar ‌bize ‌anlattı, Yahya bin Saeed, Şu'be'den, Katade'den, Salih Ebu'l-Halil'den, Abdullah bin El-Haris'ten, Hakim bin Hazzam'dan rivayetle şöyle dedi: Allah'ın Resulü, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, şöyle dedi: "İki ticaret, ayrılmadıkları sürece isteğe bağlıdır, o zaman eğer dürüst olurlarsa ve biz de razı olursak, biz kutsanırız." Satış hakları vardır ama gizlerler ve yalan söylerlerse satışın bereketi bozulur.” Bu sahih bir hadistir. Ebu İsa dedi ve Ebu Barzah, Hakim bin Hazzam, Abdullah bin Abbas, Abdullah bin Amr, Samra ve Ebu Hureyre'nin yetkisiyle. Ebu İsa, İbn Ömer'in hadisini söyledi Hasan Sahih. Bu, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in ashabından bazı ilim adamlarına göre, Allah ona salat ve selam olsun, bazılarına göre de böyledir. Bu, Şafii ve Ahmed'in görüşüdür. Ve İshak, dediler ki: "Ayrılma sözcüklerle değil, bedenlerledir." Bazı ilim adamları, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in "Allah ona salat ve selam versin" sözünün manasını söylemişlerdir: Ayrılacaklar. Konuşma yoluyla ayrılma anlamına gelir. Birinci söz daha doğrudur, çünkü İbn Ömer, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'den rivayet etmiştir ve manasını en iyi o bilir. Ondan rivayet edilen ve rivayet edilen şudur ki, satışı farz kılmak isteseydi, bunu kendisine farz kılmaya giderdi. Ebu Berzah el-Eslemi'den bu şekilde rivayet edilmiştir. Birbirlerini sattıktan sonra at sırtında iki adam yanına geldi. Bir gemideydiler ve o, "Hayır, ayrıldığınızı görüyorum" dedi. Ve Allah Resulü, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin, dedi. Ayrılmadıkları sürece satış opsiyonludur.” Kûfe halkından bazı alimler ve diğerleri şöyle demişlerdir: Konuşmada ayrılık Süfyân es-Sevri'nin sözüdür ve Malik ibn Enes'ten bu şekilde rivayet edilmiştir. İbnü'l-Mübarek'ten rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Nasıl? Ben bunu reddediyorum ve bu konuda Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'den gelen hadis sahihtir. Bu doktrin güçlüdür. Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem'in bu sözünün anlamı şudur: "Eğer “Opsiyon satışı”, satıcının satışı teklif ettikten sonra alıcıya bir seçim hakkı tanıması anlamına gelir. Eğer ona seçme şansı verirse ve satmayı seçerse bundan sonra başka seçeneği kalmaz. Ayrılmasalar bile satışın iptali ile ilgili. Şafii ve diğerleri bunu böyle yorumlamışlardır. Ayrılık diyenlerin görüşünü güçlendiren şey nedir? Sözlerle değil bedenlerle, Abdullah bin Amr'ın Peygamber Efendimiz'den rivayet ettiği hadis-i şerif, Allah ona salat ve selam versin.

Mahmud ​bin ‌Geylan ​anlattı, ‌Ebu Usame bize Hişam bin Urve'den rivayet etti, babam bana Aişe'den haber verdi, o benim için As'tan bahsedilenleri, bahsedilenleri ve benim bildiklerimi anlattı, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Allah onu bereketlesin ve ona huzur versin, bana vaiz vermek için ayağa kalktı ve şahitlik ederek Allah'a hamd etti ve onu hak ettiği şekilde övdü, sonra şöyle dedi: “Ama bana ailemi suçlayanları anlattıktan sonra, Allah'a yemin ederim ki, aileme hiçbir kötülük yapıldığını, onlar da birilerini suçladılar, Allah'a yemin ederim ki, onlara bir kötülük yapıldığını hiç görmedim.” Benim orada bulunmam dışında evime hiç girmedi ve benimle birlikte kaybolmadan hiçbir yolculuğa çıkmadı. Bunun üzerine Saad bin Muaz (Allah ondan razı olsun) ayağa kalktı ve şöyle dedi: İzin ver, ey Allah'ın Resulü onların başlarını kesmeme izin ver. Sonra Hazreçli bir adam ayağa kalktı; Hasan bin Sâbit'in annesi o adamın ailesindendi. "Yalan söyledin. Vallahi onlar Evs'ten olsalardı kafalarının kesilmesini istemezdin" dedi. Evs ile Hazrec arasında şer olması neredeyse söz konusuydu. İçinde Cami ve hakkında öğrendiklerim. O günün akşamı bir ihtiyacımı gidermek için dışarı çıktım ve Ümmü Meste ile görüştüm. Tökezledi ve “Yazık Mastah” dedi, ben de dedim ki: “Bir anne oğluna sövüyor” dedi ve sustu. Sonra ikinci kadın tökezledi ve şöyle dedi: "Ne yazık, dümdüz." Ben de ona: “Bir anne oğluna sövüyor” dedim, o da sustu. Üçüncüsü tökezledi ve şöyle dedi: "Sen perişansın, düz bir adamsın." Onu azarladım ve “Hangi anne oğluna küfrediyor?” dedim. "Vallahi, senin rızan dışında ona lanet etmeyeceğim" dedi. Ben de "Ne meselesi?" dedim. Dedi ve hadise döndü. “Ve bu da oldu” dedim. "Evet" dedi. Vallahi sanki olay olmuş gibi evime döndüm. Onu görmek için dışarı çıktım ama çıkmadım. Ondan pek bir şey bulamadım ve hastalandım, bunun üzerine Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e, "Beni babamın evine gönder, o da çocuğu benimle birlikte gönderdi" dedim. Eve girdim ve alt katta Ümmü Ruman'ı, evin üstünde ise Ebu Bekir'i kitap okurken buldum. Annem “Seni buraya getiren ne kızım?” dedi. Dedi ki: "Ben de ona hadisi anlattım ve hadisi ona anlattım. Eğer bana anlattıklarını ona söylemediyse şöyle derdi: 'Kızım, sana işi kolaylaştır, çünkü Allah'a yemin olsun ki, bir kadın, kendisini seven bir erkeğe çok nadir güzel gelir, ancak ona imrenirler ve onun hakkında şöyle denir: 'Eğer o, reşit olma yaşına ulaşmadıysa. Bana ulaştı. "Ve babamın da bundan haberi vardı" dedi. "Evet" dedi. Ben de, "Ve Allah'ın Resulü, Allah ona salat ve selam versin" dedim. "Evet" dedi. Ben de üzüldüm ve ağladım, bu yüzden Abu okumaya hazırlanırken sesimi duyduğumu duydu, sonra aşağı geldi ve anneme şöyle dedi: "Onun nesi var?" “Onun hakkında söylenenler ona aktarılmıştır” dedi. Daha sonra gözleri yaşlarla doldu. “Sana yemin ederim kızım, evine dönmeyeceksin” dedi. Bunun üzerine geri döndüm ve Allah Resulü (s.a.v.) evime geldi ve hizmetçim olan beni sordu, o da "Hayır" dedi. Vallahi, koyunlar gelip mayasını veya hamurunu yiyinceye kadar uzanması dışında onun hiçbir kusurunu bilmiyordum. Ashabından bazıları onu azarladılar ve şöyle dediler: "Ben Allah'ın en doğru elçisiyim, Allah ona salat ve selam versin." Ta ki onlar onu suçlayana kadar, "Allah'a şükür, Allah'a yemin ederim ki, ben onu sadece biliyordum" dedi. Kuyumcu kırmızı altının inceliği hakkında ne biliyor? Sonra iş, kendisine haber verilen adama ulaştı ve o, "Allah'ı tesbih ederim, Allah'a hamdolsun" dedi. Hiçbir zaman bir kadın cesedini ortaya çıkarmadım. Aişe, "Allah yolunda şehit olarak öldürüldü" dedi. Dedi ki: "Annem-babam benimle birlikte oldular, o içeri girene kadar da benimle birlikte değillerdi." Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in üzerine ikindi namazını kıldı, sonra içeri girdi, annem ve babam sağımdan ve solumdan beni kuşattılar, bunun üzerine Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şahitlik etti. Allah ondan razı olsun ve ona huzur versin. Allah'a hamd etti ve hak ettiği şeyden dolayı O'nu övdü. Sonra şöyle buyurdu: "Ey Aişe, eğer bir kötülük yaptıysan ya da haksızlık yaptıysan, o zaman Allah'a tövbe et, çünkü Allah, kullarının tövbesini kabul eder." Dedi ki: "Ensar'dan bir kadın geldi ve kapıda oturuyordu, ben de 'Sakın yapma' dedim. Bu kadın herhangi bir şeyden bahsetmekten utanıyor. Bunun üzerine Allah Resulü (s.a.v.) vaaz verdi, ben de babama döndüm ve "Ona cevap ver" dedim. “Ne söyleyeyim?” dedi. Ben de anneme döndüm ve "Ona cevap ver" dedim. "Ne dediyse onu söyle" dedi. Cevap vermeyince teşehhüd ettim ve Allah'a şükrettim ve O'na hamd ettim. Sonra dedim ki: "Vallahi, eğer sana bunu yapmadığımı söylersem ve Allah da benim doğru söylediğime şahitlik ederse, bunun senin yanında bana hiçbir faydası olmaz." Konuştunuz ve kalbiniz dolu, eğer ben yaptım desem ve Allah biliyor ki yapmadığımı bunun bir sonucu olduğunu söylersiniz. Vallahi ne kendime ne de size bir örnek bulamıyorum. Dedi ki: "Yakub'un ismini aradım ama Ebu Yusuf'tan başkasını bulamadım. O da şöyle dedi: (Öyleyse sabret.) Güzel, anlattığın şey için yardım dileyen Allah'tır.) Dedi ki: "Ve bu, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e kendi zamanında vahyedildi, biz de sustuk ve ondan kaldırıldı." Alnını silip şöyle dediğinde yüzündeki mutluluğu görebiliyorum: "Müjdeler Ayşe, çünkü Allah senin masumiyetini ortaya çıkardı." Dedi. Hayatımda en çok öfkelendiğim kişi bendim ve ailem bana ona karşı çıkmamı söyledi. Ben de: "Hayır, Allah'a yemin ederim ki, ona karşı çıkmayacağım, onu övmeyeceğim ve seni övmeyeceğim." Ancak Benim inkârımı ortaya çıkaran Allah'a hamd olsun. Duydunuz ama inkar etmediniz ya da değiştirmediniz. Aişe şöyle derdi: Zeyneb binti Cahş'a gelince, Allah onu dininden dolayı korudu, o da hayırdan başka bir şey söylemedi. Kız kardeşi Hamna ise yok olanların arasında yok oldu ve onun hakkında konuşan kişi düzdü. Ve Hasan ibn Sabit ve münafık Abdullah ibn Ebi ibn Salul, onu düzelten ve toplayan oydu ve çoğunluğunun sorumluluğunu üstlenen de oydu. O ve Hamne dediler ki, Ebu Bekir düz bir insana asla hiçbir faydalı şeyle fayda sağlayamayacağına dair yemin etti ve bunun üzerine Cenab-ı Hak şu ayeti indirdi: (Ve Oulu yapmasın) Sizden fazilet ve bereket) ayetin sonuna kadar yani Ebu Bekir manası: (yakınlarınıza, yoksullara ve Allah yolunda muhacirlere vermek için) O, şu sözüyle düz kastediyor: (Allah'ın sizi bağışlamasını sevmez misiniz, Allah bağışlayan ve esirgeyendir) Ebu Bekir şöyle dedi: Evet, Allah'a yemin ederim ki, ah Rabbimiz, bizi bağışlamanı ve yaptıklarını kendisine iade etmeni çok isteriz. Ebu İsa şöyle dedi: Bu, Hişam hadisinden güzel, sahih ve tuhaf bir hadistir. Bin Urwa. Yunus bin Yezid, Muammer ve birden fazla kişi, Zühri'den, Urve bin Zübeyr, Sa'id bin Müseyyeb ve Alkame'den rivayet etmiştir. Bin Vakkas El-Laysi ve Ubeyd Allah bin Abdullah, Aişe'den rivayetle. Bu hadis, Hişam bin Urve hadisinden daha uzun ve daha tamdır.

Cabir ‌ibn ​Abdullah'ın ‌(Allah ​onlardan razı olsun) rivayetine göre: {Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sallam) Hac yaptı ve biz de onunla birlikte Zül-Huleyfe'ye kadar çıktık. Esma bint Ümeys doğum yaptı ve Resulullah (sallallahu aleyhi ve sallam) şöyle dedi: "Yıkan, bir bezle örtün ve ihram haline gir." Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sallam) mescitte namaz kıldı, sonra çölde boyuna gelene kadar Kasva'ya bindi.} Allah'ın birliğini ilan ederek başladı: "İşte buradayım, ey Allah'ım, işte buradayım. İşte buradayım, Senin ortağın yoktur, işte buradayım. Şüphesiz ki, bütün övgü, lütuf ve mülk Sana aittir. Senin ortağın yoktur." Kâbe'ye vardığımızda, Kara Taş'a dokundu, sonra hızlı bir tempoda üç rekat ve normal bir tempoda dört rekat namaz kıldı. Sonra İbrahim Makamına gitti ve namaz kıldı. Sonra Kara Taş'a döndü ve ona dokundu. Sonra Safa kapısından çıktı. Safa'ya yaklaştığında şöyle okudu: “Şüphesiz Safa ve Merve, Allah'ın sembollerindendir.” “Allah'ın başladığı yerden başlıyorum.” Böylece Safa'ya çıktı ve Kâbe'yi gördü, sonra kıbleye döndü. Allah'ın birliğini ilan etti ve O'nu yücelterek şöyle dedi: “Allah'tan başka ilah yoktur, O tektir, ortağı yoktur. Mülk O'nundur, övgü O'nundur ve O her şeye kadirdir. Allah'tan başka ilah yoktur.” Sözünü yerine getirdi, kuluna yardım etti ve müttefiklerini tek başına yendi.” Sonra üç defa namaz kıldı, ardından Merve'ye indi, ayakları vadi tabanına batana kadar. [Koştu] ve ayakları tekrar yükseldi. Sonra Merve'ye yürüdü ve Merve'de Safa'da yaptığı gibi yaptı... - ve hadisi zikretti. Ve hadiste şöyle deniyor: Terviye Günü geldiğinde Mina'ya gittiler ve Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sallam) oraya bindi ve öğle, ikindi, akşam, gece ve sabah namazlarını kıldı. Sonra güneş doğana kadar biraz orada kaldı ve Arafat'a ulaşana kadar devam etti. Namirah 9'da kendisi için çadır kurulmuş olduğunu gördü ve orada kaldı. Güneş en yüksek noktasına ulaştığında, Kasva'ya kendisi için eyer takılmasını emretti. Vadinin dibine indi ve insanlara hitap etti. Sonra ezan okudu, ikamet etti ve öğle namazını kıldı. Sonra da... İkametini tekrar etti ve ikindi namazını kıldı; arada başka namaz kılmadı. Sonra Arafat'taki ayakta durma yerine gelene kadar atına bindi ve devesinin karnını kayalıklara doğru çevirdi, önündeki uşakların ipini koydu ve kıbleye döndü. Güneş batana kadar ayakta durdu. Sarı renk biraz solgunlaştı, güneş kayboldu. Devesinin dizginlerini sıktı, başı neredeyse eyerin sapına değiyordu. Sağ eliyle işaret ederek, "Ey insanlar, sükûnet, sükûnet!" dedi. Her bir ipe geldiğinde, devenin yukarı çıkabilmesi için ipi biraz gevşetti. Muzdalifa'ya ulaşana kadar devam etti ve orada akşam namazını kıldı. Akşam namazını da, bir ezan ve iki ezanla kıldı; aralarında dua okumadı. Sonra şafak sökene kadar uzandı ve namaz kıldı. Sabahın aydınlanmasıyla birlikte, bir ezan ve bir namaza başlama ezanıyla sabah namazını kıldı. Sonra Kutsal Mescid'e varıncaya kadar binek hayvanıyla gitti, kıbleye döndü, Allah'a dua etti, O'nu yüceltti ve birliğini ilan etti. Çok aydınlanıncaya kadar ayakta durdu. Sonra güneş doğmadan önce Muhasser vadisine gitti ve biraz ilerledi, sonra büyük Cemre'ye giden orta yoldan gitti, ağacın yanındaki Cemre'ye geldi ve yedi taş attı, her taşla birlikte "Allahu Ekber" dedi, tıpkı taş atmada kullanılan taşlar gibi. Vadiden attı, sonra kurban kesme yerine gitti. Sonra kurbanlık hayvanı kesti ve Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sallam) devesine bindi ve Kâbe'ye gitti. Sonra Mekke'de öğle namazını kıldı. (Müslim, s. 16). 1 - Bu, devesine işaret etmektedir. (Allah'ın salat ve selamı ona olsun). 2 - "A" el yazmasında yanlış bir şekilde şöyle yazılmıştır: "Böylece ona döndü ve kıbleye yöneldi." 3 - Bu, her iki orijinal el yazmasında da eksikti ve Müslim'den eklenmiştir. 4 - Müslim şunu eklemiştir: "Benzer bir şey söyledi." 5 - Müslim şunu eklemiştir: "Eğer." 6 - Bu, iki orijinal kaynakta da eksikti ve ben Müslim'den ekledim. 7 - İki orijinal kaynakta: "yükseldi" ve düzeltme Müslim'dendir. 8 - Dolayısıyla iki orijinal kaynakta ve Müslim'de: "el-Merve'ye gelene kadar yürüdü." 9 - Arafat'ın yanında, ancak Arafat'ın bir parçası olmayan bir yer. 10 - Yani, gittikleri yol. 11 - Müslim şunu eklemiştir: "halatlardan." 12 - Yani, nafile namaz kılmadı. 13 - Dolayısıyla iki orijinal kaynakta ve Müslim'de: "ve namaz kıldı." 14 - "A" el yazmasında "kadar" olarak bozulmuştur. 15 - Müslim'de ve iki asıl kaynakta şöyle geçmektedir: "Sonra dua etti, Allah'ı yüceltti ve O'nun birliğini ilan etti." 16 - Sahih. Müslim (1218) rivayet etmiştir. Değerli âlimimiz Muhammed Nasir el-Din el-Albani (Allah onu korusun), "Peygamberin (sallallahu aleyhi ve sallam) Haccı" adlı bir kitapta, Cabir'in bu hadisini ve Sünnet kitaplarından eklemelerini en güzel şekilde düzenlemiştir. Kitabın formatı güzeldir ve birçok baskısı yapılmıştır.

İbn-i ​Ömer ‌r.a.’den ‌Resulullah ‌sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki: İslam beş şey üzerine bina olunmuştur: Allah`dan başka ilâh olmadığına ve Muhammed`in (sallallahu aleyhi ve sellem)'in Allâh`ın Resulü olduğuna Şahadet etmek, Namaz kılmak, Zekat vermek, Haccetmek, Ramazan orucunu tutmaktır. Tekrarı: 4515 (Diğer Tahric edenler: Müslim, İman; Tirmizî, İman)

İbn ​Ömer ‌radiyallahu ‌anh'den ​rivayet edildiğine göre Allah Resulü (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammedin Allah'ın elçisi olduğuna şahitlik edinceye, namaz kılıncaya ve zekât verinceye kadar insanlarla savaşmakla emrolundum. Şayet bunu yaparlarsa islam'ın hakkı hariç kanlarını ve mallarını benden korumuş olurlar, hesaplarını görmek ise Allah’a aittir

Ebu ‌Hureyre ‌r.a. ​şöyle ​demiştir: Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki: Kim inanarak ve sevabını yalnızca Allah'tan umarak Kadir gecesini ihya ederse geçmiş günahlerı bağışlanır. Tekrar:

Ebu ‌Hureyre ​r.a. ‌Resulullâh ​sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki: "Kim inanarak ve sevabını yalnızca Allah'tan umarak Ramazan'ı (gecelerini) ihya ederse geçmiş günahları bağışlanır. AÇIKLAMA 36’DA

Bera’ ​r.a. ‌şöyle ‌dedi: ‌Nebiyy-i Mükerrem sallallahu aleyhi ve sellem Medine'ye ilk geldiğinde Ensar'dan ecdadının yahut dayılarının- yanında misafir olarak kaldı. On altı ay (yahut on yedi ay) boyunca Beytü'l-Makdis'e yönelerek namaz kıldı. Kıblenin Ka'be olmasını istiyordu. Medine'de Kabe'ye yönelerek kıldığı ilk namaz ikindi namazı idi. Bir grup sahabe de onunla birlikte kıldılar. Nebi s.a.v. ile birlikte namaz kılanlardan bir sahabi namazdan çıkınca bir başka mescitte namaz kılan, namaz içinde rükû' eden bir topluluğun yanına uğradı. Onlara: Allah için şahitlik ederim ki Allah Resulü ile Kabe'ye dönerek namaz kıldım, dedi. Bunun üzerine o topluluk bulundukları yerde Kabe'ye doğru yöneldiler. Hz. Peygamberin Beytü'l-Makdis'e dönerek namaz kılması Yahudilerin yani ehl-i kitabın hoşuna gidiyordu. Hz. Peygamber namazda yüzünü Kabe'ye çevirince ehli kitap onun bu yaptığını yadırgadı. Züheyr şöyle demiştir: Ebû İshak, Bera'dan şunu rivayet etmiştir: "Kıblenin değiştirilmesinden önce bazı kimseler vefat etmişler ve şehit olmuşlardı. Biz onlar hakkında ne diyeceğimizi bilemedik. Bunun üzerine Yüce Allah şu âyeti indirdi: "Allah sizin imanınızı zayi edecek değildir.[Bakara 143] Tekrar:

Talha ​b. ​Ubeydullah'tan ​rivayet ‌edilmiştir: Necidlilerden saçı başı dağınık bir adam Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)'e geldi. Sesinin mırıltısı duyuluyor, ancak ne dediği anlaşılmıyordu. Yaklaştı nihayet bir de baktık ki İslam hakkında soru soruyor. Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: Bir gün ve gecede beş vakit namaz." dedi. Adam: "Benim üzerime bunlar dışında gerekli olan namaz var mıdır?" diye sordu. Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) Hayır. Ancak dilersen nafile olarak yaparsın" buyurdu. Daha sonra Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) Ramazanda oruç tutmak" dedi. Adam: Benim üzerime bunlar dışında gerekli olan oruç var mıdır? diye sordu. Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) Hayır. Ancak dilersen nafile olarak tutabilirsin" buyurdu. Daha sonra Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) zekat'tan bahsetti. Adam: "Benim üzerime bunlar dışında gerekli olan zekat var mıdır?" diye sordu. Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem): "Hayır. Ancak dilersen nafile olarak verirsin" buyurdu. Adam "Vallahi bunlardan ne fazla ne de eksik yaparım" diyerek döndü ve gitti. Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)’de şöyle buyurdu: "Doğru söylediyse kurtuldu. Tekrar:

Ebu ​Hureyre ​r.a. ​şöyle ​demiştir: Resulullâh sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu ki: Bir kimse inanarak ve sevabını yalnızca Allah'tan umarak bir Müslümanın cenazesinin arkasından giderse, namazını kılıp defnedinceye kadar onunla birlikte bulunursa iki kır'at ecirle döner. Her bir kırat Uhud Dağı kadardır. Kim cenaze namazını kılar sonra cenaze defnedilmeden dönerse o da bir kırat ecirle dönmüş olur. Tekrar:

Ebu ‌Hureyre ‌Radiyallahu ​anh ‌şöyle demiştir: Bir gün Resulullâh sallallahu aleyhi ve sellem açıkta oturuyordu. (yanına) biri gelip: "İman nedir?" diye sordu. "iman; Allâha, Meleklerine, Allâh`a kavuşmaya, Nebilerine inanmak, kezâlik (öldükten sonra) dirilmeğe inanmaktır." cevâbını verdi. "Ya İslâm nedir?" dedi. "İslâm; Allâh`a ibâdet edip (hiçbir şeyi) O`na şerîk ittihâz etmemek, namazı ikâme ve farz edilmiş zekâtı edâ etmek, Ramazanda da oruç tutmaktır." buyurdu. (Ondan sonra) "Ya ihsân nedir?" diye sordu. "Allâh`a sanki görüyormuş gibi ibâdet etmendir. Eğer sen, Allâh`ı görmüyorsan şüphesiz O, seni görür." buyurdu. "Kıyâmet ne zaman?" dedi. (Bunun üzerine) buyurdu ki: "Bu mes`elede sorulan, sorandan daha âlim değildir. (Şu kadar var ki Kıyâmet`den evvel zuhur edecek) alâmetlerini sana haber vereyim: Ne zaman (satılmış) câriye, sâhibini (yâni efendisini) doğurur, kim idikleri belirsiz deve çobanları (yüksek) binâ kurmakta birbiriyle yarışa çıkarlarsa (Kıyâmet`den evvelki alâmetler görünmüş olur. Kıyâmet`in vakti) Allâh`dan başka kimsenin bilmediği beş şeyden biridir. " Ondan sonra Nebiyy-i Muhterem salla`llahu aleyhi ve sellem

Ebu ‌Cemre'den ​rivayet ‌edildiğine ​göre o şöyle demiştir: İbn Abbas'la birlikte oturuyordum. Beni oturduğu koltuk üzerinde, yanında oturtmuştu. Sonra bana "Benim yanımda kalırsan malımdan sana bir pay veririm" dedi. Ben de iki ay onun yanında kaldım. Sonra şöyle dedi: Benî Abdülkays heyeti Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem)'e geldi Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) sordu: Bu Topluluk (Bu Heyet) Kimdir? Orada bulunanlar "Onlar Rebîa'dır" dediler. geldiklerinde Nebi s.a.v. onlara: Merhaba (hoş geldiniz). Allah sizi utandırmasın, pişman etmesin" buyurdu. Onlar şöyle dediler: Ey Allah'ın elçisi! Biz senin yanına ancak Haram aylarda gelebiliyoruz. Bizimle senin aranda Mudar kabilesinin kâfirlerinden falanca kabile var. Bize öyle kesin bir şey söyle ki bunu geride bıraktığımız akrabalarımıza bildirelim ve bununla (bunu yaptığımızda) cennete girelim". Ayrıca içecekler hakkında da soru sordular. Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) de onlara dört şeyi emretti, dört şeyi yasakladı. Onlara; yalnızca Allah'a inanmayı emrederek şöyle sordu: "Yalnızca Allah'a inanmak nedir bilir misiniz?" Onlar: "Allah ve Resulü daha iyi bilir" dediler. Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: (Yalnızca Allah'a iman:) Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammedin Allah'ın elçisi olduğuna şahitlik etmek, namaz kılmak, zekat vermek, oruç tutmak ve ganimetin beşte birini (devlet hazinesine) vermektir". Nebi s.a.v. onlara şu dört şeyi (kullanmayı) yasakladı: Hantem, Dübbâ, Nekîr, Müzeffet (mukayyer de demiş olabilir). Onlara şöyle dedi: "Bunları ezberleyin ve geride kalanlarınıza da bildirin

Cerir ​bin ‌Abdullah'ın ‌şöyle ​dediği rivayet edilmiştir: Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem)'e namaz kılmak, zekat vermek ve her müslümana (karşı) hayırhah olmak üzere biat ettim. Tekrar:

Abdullah ​İbn ​Amr'ın ‌şöyle ‌dediği rivayet edilmiştir: Bir yolculuk sırasında Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) bizden arkada kaldı. Sonradan gelip bize yetişti. O esnada namaz vakti gelmiş ve biz de abdest alıyorduk. Ayaklarımıza mesh ediyorduk. Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) en yüksek sesi ile iki veya üç kere şöyle bağırdı: Ateşte yanacak topukların vay haline!. Tekrar:

Şerik ​İbn ​Abdullah ​İbn ​Ebu Nemir, Enes bin Malik'in şöyle dediğini bizzat ondan işittiğini söylemiştir: Biz mescitte Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ile birlikte otururken deve üzerinde bir adam girerek devesini mescide çöktürdü, sonra bağladı. Ardından "Muhammed hanginiz?" diye sordu. Nebi s.a.v. ashabı arasında yan tarafına dayanmış olarak oturuyordu. Biz "Şu beyaz tenli ve yan tarafına dayanmış olarak oturan adamdır" dedik. Adam Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem)'e: "Ey Abdülmuttalib'in oğlu (torunu)!" dedi. Nebi s.a.v. yine: "Buyur dedi. Adam: "Sana bazı şeyler soracağım ve seni sıkıştıracağım. Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Evet" buyurdu. Adam: "Allah aşkına söyle, bir gün ve gecede beş vakit namaz kılmayı sana Allah mı emretti?". Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem): Allah'ım buna şahittir evet" buyurdu. Adam: "Allah aşkına söyle, senenin şu (Ramazan) ayını oruçlu geçirmemizi sana Allah mı emretti?". Allah'ım buna şahittir, evet" dedi. Adam: "Allah aşkına söyle, şu zekatı zenginlerimizden alıp fakirlerimize da­ğıtmanı sana Allah mı emretti?" Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem): Allah'ım buna şahittir evet" buyurdu. Adam: "Senin getirdiklerine ben İman ettim. Ben gerideki kavmimin de elçisiyim. Ben Benî Sa'd b. Bekir kabilesinden Dımam b. Sa'lebe'yim" dedi

Abdullah ​İbn ​Abbas ‌şöyle ‌demiştir: "İhtilama (buluğ çağına) yaklaştığım bir dönemde, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Mina'da bir duvara doğru yönelmediği halde (yani önüne sütre almaksızın) namaz kıldırırken dişi bir eşek üzerinde gelerek safın bir bölümünün önünden geçtim. Eşeği otlaması için salarak saf’a girdim. Benim bu davranışım yadırganmadı". Tekrar:

Esma' ‌şöyle ​demiştir: ​(Güneş ‌tutulduğu bir sırada) namaz kılarken Aişe'nin yanına gittim. "İnsanlara ne oluyor (neden korkuyorlar?)" diye sordum. Başıyla gökyüzünü gösterdi. Bir de baktım ki insanlar namaza durmuşlar. Âişe "Sübhanallah" dedi. Ben "Bu bir ayet (işaret) midir?"diye sordum, başıyla "evet" diye işaret etti. Bunun üzerine ben de namaza durdum. Üzerime baygınlık çökünce (yanımdaki kırbadan) başıma su dökmeye başladım. Namazdan sonra Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) Allah'a hamd-ü sena edip şöyle buyurdu: "Daha önce bana gösterilmemiş her şey, hatta cennet ve cehennem bile bana burada gösterildi. Bana 'kabirlerinizde Mesih Deccal'in fitnesine benzer (veya yakın) bir şekilde imtihan edileceksiniz' dîye vahyedildi. Kabre giren kişiye sorulacak: Bu adam (Hz. Muhammed) hakkında ne biliyorsun? Mu'min (veya kesin inançlı bir) kişi: "O, Muhammed'dir, Allah'ın resulüdür. Bizlere apaçık deliller ve hidayeti getirdi. Biz de onun davetine icabet ettik ve ona tabi olduk. O Muhammeddir (üç kere)' diyecek. O kişiye: "Rahat bir şekilde uyu. Senin ona kesin olarak inandığını anladık'' denilecek. Münafık (veya kalbinde şüphe bulunan) kişi ise: "Bilmiyorum. İnsanların bir şeyler söylediğini duydum, ben de aynısını söyledim" diyecek. Tekrar:

Ebu ‌Cemre ​şöyle ​demiştir: ​İbn Abbas Benî Abdülkays heyeti Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem)'e geldi Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) sordu: "Bu topluluk (bu heyet) kimdir? Sahabîler: "Onlar, Rebîa'dır" dediler. Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) onlara: "Merhaba (hoş geldiniz). Allah sizi utandırmasın, pişman etmesin" buyurdu. Onlar şöyle dediler: "Ey Allah'ın elçisi! Biz senin yanına ancak Haram aylarda gelebiliyoruz. Bizimle senin aranda Mudar kabilesinin kâfirlerinden falanca kabile var. Bize öyle kesin bir şey söyle ki bunu akrabalarımızdan geride bıraktıklarımıza bildirelim ve bununla (bunu yaptığımızda) cennete girelim". Ayrıca içecekler hakkında da soru sordular. Nebi s.a.v. onlara dört şeyi emretti, dört şeyi yasakladı. Onlara; yalnızca Allah'a inanmayı emrederek şöyle sordu: "Yalnızca Allah'a inanmak nedir bilir misiniz?" Onlar: "Allah ve Resulü daha iyi bilir" dediler. Nebi s.a.v. şöyle buyurdu: (Yalnızca Allah'a iman ) Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın elçisi olduğuna şahitlik etmek, namaz kılmak, zekat vermek, oruç tutmak ve ganimetin beşte birini (devlet hazinesine) vermeniz demektir'. Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) onlara şu dört şeyi (kullanmayı) yasakladı: Şarabın içinde saklandığı sırmalı sırmasız Hantem, Dübbâ, Nekîr, Müzeffet (mukayyer de demiş olabilir) gibi kaplardır. Onlara şöyle dedi: "Bunları ezberleyin ve geride kalanlarınıza da bildirin

Ebu ​Mes'ud ‌el-Ensarî ​şöyle ‌demiştir: Bir adam Nebimize: Ey Allah'ın Resulü! Falanca bize namaz kıldırırken namazı uzattığından neredeyse cemaatle namaza yaklaşmıyorum (arasıra terk ediyorum)"demişti. Bunun üzerine Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) o gün verdiği vaaz sırasındaki öfkeli halinden daha öfkeli olarak görmedim. şöyle buyurdu: "Ey insanlar! Sizler nefret ettiriyorsunuz, insanlara namaz kıldıran kişi (namazı) hafif tutsun. Çünkü namaz kılanların (cemaatin) içinde hasta, zayıf ve ihtiyaç sahibi olanlar vardır. Tekrar: