Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah — Hadis #48044
Hadis #48044
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ: حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي قَيْسٍ، قَالَ: سَأَلْتُ عَائِشَةَ، عَنْ قِرَاءَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَكَانَ يُسِرُّ بِالْقِرَاءَةِ أَمْ يَجْهَرُ؟ قَالَتْ: كُلُّ ذَلِكَ قَدْ كَانَ يَفْعَلُ قَدْ كَانَ رُبَّمَا أَسَرَّ وَرُبَّمَا جَهَرَ فَقُلْتُ: الْحَمْدُ لِلَّهِ، الَّذِي جَعَلَ فِي الأَمْرِ سَعَةً.
Kuteybe bize anlattı, o şöyle dedi: Leys bize Muaviye bin Salih'ten, Abdullah bin Ebi Kays'tan rivayet etti: O şöyle dedi: Aişe'ye okumayı sordum. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- sesli mi okudu, yoksa sessiz mi okudu? Dedi ki: Bunların hepsini o yapardı. Belki sessizce okuyordu ve bazen de okuyordu. Yüksek sesle konuştu, ben de dedim ki: Bu işi bereketli kılan Allah'a hamd olsun.
Rivayet eden
Abdullah bin Abi Kays (RA)
Kaynak
Ash-Shama'il Al-Muhammadiyah # 44/316
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 44: Bölüm 44