Câmiu't-Tirmizî — Hadis #29299
Hadis #29299
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَرْثٍ بِالْمَدِينَةِ وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنَ الْيَهُودِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ سَأَلْتُمُوهُ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ تَسْأَلُوهُ فَإِنَّهُ يُسْمِعُكُمْ مَا تَكْرَهُونَ . فَقَالُوا لَهُ يَا أَبَا الْقَاسِمِ حَدِّثْنَا عَنِ الرُّوحِ . فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَاعَةً وَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ حَتَّى صَعِدَ الْوَحْىُ ثُمَّ قَالَ : (الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Ali bin Haşrem bize anlattı, İssa bin Yunus bize El-Amaş'tan, İbrahim'den, Alkame'den, Abdullah'tan rivayetle şöyle dedi: Ben Peygamber ile birlikte yürüyordum, Allah ona salat ve selam versin, o Medine'de toprağı sürerken Asib'e yaslanıyordu. Bir grup Yahudinin yanından geçti, onlardan bazıları, "Ona sorarsan" dedi. Onlardan bir kısmını sorma; zira o, hoşlanmadığın şeyleri sana işittirir. Bunun üzerine ona, Ey Ebu'l-Kasım, bize ruhtan bahset dediler. Daha sonra Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir saat kadar ayağa kalktı. Ve başını semaya kaldırdı, vahiy gelinceye kadar onun kendisine vahyedildiğini biliyordum ve sonra şöyle dedi: (Ruh, Rabbimin emrindendir. Sana azı dışında ilim verildi.) Ebu İsa dedi ki: Bu, güzel ve sahih bir hadistir.
Rivayet eden
Abdullah (r.a.)
Kaynak
Câmiu't-Tirmizî # 47/3141
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 47: Tefsir