Qasama
Kembali ke Bab
01
Muwaththa Malik # 44/1596
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ رِجَالٌ، مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ، اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأُتِيَ مُحَيِّصَةُ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرِ بِئْرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ . فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ . فَأَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَبِّرْ كَبِّرْ " يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذِنُوا بِحَرْبٍ " . فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ " أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ " . فَقَالُوا لاَ . قَالَ " أَفَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ " قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ . فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ بِمِائَةِ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمُ الدَّارَ . قَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ .
Yahya menceritakan kepadaku daripada Malik daripada Abu Layla ibn Abdullah ibn Abd ar-Rahman ibn Sahl daripada Sahl ibn Abi Hathma bahawa beberapa orang besar dari kaumnya memberitahunya bahawa Abdullah ibn Sahl dan Muhayyisa pergi ke Khaybar kerana kemiskinan yang melampau telah menimpa mereka. Muhayyisa kembali dan berkata bahawa Abdullah ibn Sahl telah dibunuh dan dilemparkan ke dalam perigi atau mata air yang cetek. Orang-orang Yahudi datang dan dia berkata, "Demi Allah! Kamu telah membunuhnya." Mereka berkata, "Demi Allah! Kami tidak membunuhnya!" Kemudian dia membuat untuk kaumnya dan menyebutkannya kepada mereka. Kemudian dia, saudaranya Huwayyisa, yang lebih tua daripadanya, dan Abd ar-Rahman, berangkat. Muhayyisa mula bercakap, kerana dia berada di Khaybar. Rasulullah s.a.w. bersabda kepadanya, "Yang lebih besar dahulu, lebih besar dahulu," maksudnya dalam umur. Maka Huwayyisa bercakap dan kemudian Muhayyisa bercakap. Rasulullah s.a.w. bersabda, "Sama ada mereka membayar wang darah sahabatmu atau kami akan mengisytiharkan perang terhadap mereka." Rasulullah s.a.w. menulis perkara itu kepada mereka dan mereka menulis, "Demi Allah, kami tidak membunuhnya!" Rasulullah s.a.w berkata kepada Huwayyisa, Muhayyisa, dan Abd ar-Rahman, "Apakah kamu bersumpah dan menuntut darah sahabatmu?" Mereka berkata, "Tidak." Dia berkata, "Apakah orang-orang Yahudi itu bersumpah kepadamu?" Mereka berkata, "Tetapi mereka bukan orang Islam." Rasulullah s.a.w memberikan wang darah dari hartanya sendiri, dan menghantar seratus ekor unta ke rumah mereka. Sahl menambahkan, “Seekor unta merah di antara mereka menendangku
02
Muwaththa Malik # 44/1597
قال يحيى؛ عن مالك، عن [يحيى بن سعيد]، عن [بوصير بن يسار] أنه أخبره أن عبد الله بن سهل الأنصاري ومحيشة بن مسعود خرجا إلى خيبر، فتفرقا في حاجتهما. حتى قُتل عبد الله بن سهل على يد أحدهم. فقدم محيشة (المدينة)، ثم مثل هو وإخوانه حويشة وعبد الرحمن بن سهل أمام النبي صلى الله عليه وسلم. بدأ عبد الرحمن الحديث لأنه شعر وكأنه شقيق الضحية. لكن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "الكبيرة الكبيرة". ثم روى حويشة ومحيشة ما حدث لعبد الله بن سهل. فقال لهم رسول الله صلى الله عليه وسلم: "أتحلفون خمسين مرة، ويكون لكم حق في دماء أصحابكم؟" أجابوا؛ "يا رسول الله، لم نشهده ولا شهدنا ذلك الوقت". فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم مرة أخرى: "أيفلت اليهود منك بالحلف خمسين مرة؟" أجابوا؛ "يا رسول الله كيف نقبل يمين الكفار؟" وقال يحيى بن سعيد؛ "ثم قال بصير بن يسار أن رسول الله صلى الله عليه وسلم أدى الدية من ماله."
Yahya berkata; daripada Malik daripada [Yahya bin Sa'id] daripada [Busyair bin Yasar] bahawa dia memberitahunya bahawa Abdullah bin Sahl Al Ansari dan Muhaiyishah bin Mas'ud akan berangkat ke Khaibar, mereka berpisah untuk memenuhi keperluan masing-masing. Hingga akhirnya Abdullah bin Sahl dibunuh oleh seseorang. Maka datanglah Muhayyishah (ke Madinah), lalu dia dan saudara-saudaranya Huwayyishah dan 'Abdurrahman bin Sahl menghadap Nabi shallallahu 'alaihi wasallam. Abdurrahman, kerana merasakan dirinya abang kepada mangsa, memulakan perbualan. Tetapi Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam lalu bersabda: "Yang besar, yang besar." Kemudian Huwaishah dan Muhaiyishah menceritakan apa yang berlaku kepada Abdullah bin Sahl. Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam bertanya kepada mereka: "Apakah kamu akan bersumpah lima puluh kali dan kamu berhak atas darah sahabat kamu?" Mereka menjawab; "Wahai Rasulullah, kami tidak menyaksikannya dan tidak juga hadir pada waktu itu." Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam bertanya lagi: "Adakah orang Yahudi akan terlepas daripada kamu dengan bersumpah lima puluh kali!" Mereka menjawab; "Wahai Rasulullah, bagaimana kami boleh menerima sumpah orang kafir?" Yahya bin Said berkata; “Lalu Busyair bin Yasar berkata bahawa Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam membayar diyat dari hartanya.