Riyazus Salihin — Hadis #45894

İbn Şamesa'dan rivayetle şöyle dedi: Amr bin Al-As'a (Allah ondan razı olsun) katıldık ve o ölümün eşiğindeydi. Uzun süre ağlayıp yüzünü duvara çevirince oğlu şöyle demeye başladı: Ey babacığım, Resûlullah -sallallâhu aleyhi ve sellem- filanca şirk mi vaaz ediyordu? Allah'ın Resulü'ne gelince, falanca şirki tebliğ eden Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun mu? Sonra yüzünü çevirdi ve şöyle dedi: Bizim için en hayırlısı, Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın elçisi olduğuna şehadet etmektir. Bu konuda çalıştım. Üç tabak: Beni gördün Resulullah'tan (s.a.v.) hiç kimse benden daha fazla nefret edemez ve ben onun kontrolünü ele geçirip onu öldürmemden başka hiçbir şeyi sevmem. Eğer bu halde ölseydim, cehennem ehlinden olurdum. Allah İslam'ı kalbime yerleştirince, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in yanına geldim ve şöyle dedim: Sağ elini uzat ki sana biat edeyim. Sağını uzattı, ben de elimi tuttum, dedi ki: “Neyin var Amr?” Dedim ki: Bir şart koşmak istedim. "Neye ihtiyacın var?" dedi. Beni bağışlamak için dedim ki: "İslam'ın kendisinden öncekileri yok ettiğini, hicretin kendisinden öncekileri yok ettiğini, Hac'ın da kendisinden öncekileri yok ettiğini bilmiyor musun?" Ve hiç kimse benim için Resûlullah (s.a.v.)'den daha sevgili değildi, Allah onu korusun ve ona huzur versin, gözümde ondan daha fazla vakit yoktu ve ona duyduğum saygıdan dolayı gözlerimi onunla doldurmaya dayanamadım. Eğer benden onu tarif etmem istenseydi, olmazdım bunu yapabilen. Çünkü benim O'ndan hiçbir ümidim yoktu ve eğer bu halde ölseydim, cennet ehlinden olmayı umardım. Sonra bilmediğim şeyleri yapmamızı emretti. Bunda benim durumum nedir? Ben ölürsem bana ne matem ne de ateş eşlik eder. Eğer beni gömecek olursanız, bana toprak içinde saldırın, sonra da sizinle huzur buluncaya ve Rabbimin elçilerine neyle döneceğimi görene kadar kesilebilecek ve etleri paylaştırılabilecek kadar deveyi kabrimin çevresine dikin ((Müslim rivayet etmiştir).