40 Hadith Qudsi — Hadis #66100
Hadis #66100
عَنْ أَبي أُمامةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَن النَّبِيّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ
قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ : إِنَّ أَغْبَطَ أَوْلِيَائي عِنْدِي لَمُوْمِنُ خَفِيفُ الخَاذِ ذُو حَظِّ مِنَ الصَّلاةِ أَحْسَنَ عِبَادَتَ رَبِّهِ وَ أَطَاعَهُ فِي السَّرِّ وَ كَانَ غَامِضًا فِي النَّاسِ لا يُشارُ إِلَيْهِ بِالأَصابِعِ وَ كَانَ رِزْقُهُ كفافًا فَصَبَرَ عَلى ذَلِكَ ثُمَّ نَفَضَ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ : عُجِّلَتْ مَنِيَّتُهُ قَلَّتْ بَواكِيهِ قَلَّ تُرَاثُهُ
رواه الترمذي (وكذالك أحمد و ابن ماجه) وإسنَاده حسن
Ebu Umame'den (Allah ondan razı olsun), Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)'den rivayetle şöyle buyurmuştur: Cenab-ı Hak buyurdu ki: Şüphesiz benim gözümde dostlarımın en tiksintisi, talihli, hafif kalpli bir mümindir. Namazın en güzeli Rabbine ibadet etti ve O'na gizlide itaat etti. O, insanlar arasında tanınmamış, parmakla anılmamış bir kişiydi ve onun rızkı da Yeterliydi, o da buna sabretti, sonra elini sıktı ve şöyle dedi: Ölümü çabuklaştı, ağlaması azaldı, mirası azaldı. Tirmizî (aynı şekilde Ahmed ve İbn Mâce) tarafından rivayet edilmiştir ve senedi hasendir.
Kaynak
40 Hadith Qudsi # 1/26
Derece
[]
Kategori
Bölüm 1: Bölüm 1: Chapter 1: Forty Hadith Qudsi