Jami At-Tirmizi — Hadis #28984
Hadis #28984
حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبْيَضَ قَدْ شَابَ وَكَانَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ يُشْبِهُهُ وَأَمَرَ لَنَا بِثَلاَثَةَ عَشَرَ قَلُوصًا فَذَهَبْنَا نَقْبِضُهَا فَأَتَانَا مَوْتُهُ فَلَمْ يُعْطُونَا شَيْئًا فَلَمَّا قَامَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ مَنْ كَانَتْ لَهُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِدَةٌ فَلْيَجِئْ . فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَأَخْبَرْتُهُ فَأَمَرَ لَنَا بِهَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رَوَى مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ هَذَا الْحَدِيثَ بِإِسْنَادٍ لَهُ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ نَحْوَ هَذَا . وَقَدْ رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ يُشْبِهُهُ وَلَمْ يَزِيدُوا عَلَى هَذَا .
Wasil bin Abdul-Ala al-Kufi memberitahu kami, Muhammad bin Fudayl memberitahu kami, dari Ismail bin Abi Khaled, dari Abu Juhaifah, dia berkata: Saya melihat Rasulullah s.a.w. berubah menjadi putih dan menjadi muda, dan Al-Hasan bin Ali kelihatan seperti dia. Dia memesan untuk kami tiga belas syiling, jadi kami pergi untuk mendapatkannya. Kemudian kematiannya datang kepada kami, tetapi mereka tidak memberikan apa-apa kepada kami. Apabila Abu Bakar bangun, dia berkata: Sesiapa yang mempunyai kelengkapan bersama Rasulullah s.a.w. hendaklah datang. Jadi saya berdiri di hadapannya. Jadi saya memberitahunya dan dia memesannya untuk kami. Abu Isa berkata: Ini adalah hadis yang baik. Marwan bin Muawiyah meriwayatkan hadis ini dengan sanadnya. Dari Abu Juhaifah, serupa dengan ini. Lebih dari satu orang meriwayatkan dari Ismail bin Abi Khalid, dari Abu Juhaifah, yang berkata: Aku melihat Nabi s.a.w., dan dia adalah Al-Hasan bin Ali menyerupainya, dan mereka tidak menambahkan sesuatu yang lebih dari itu.
Diriwayatkan oleh
Ismail bin Abi Khalid (RA)
Sumber
Jami At-Tirmizi # 43/2826
Gred
Sahih
Kategori
Bab 43: Adab