Sunan Abu Dawud — Hadis #17485
Hadis #17485
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ أَفْطَرْنَا يَوْمًا فِي رَمَضَانَ فِي غَيْمٍ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ طَلَعَتِ الشَّمْسُ قَالَ أَبُو أُسَامَةَ قُلْتُ لِهِشَامٍ أُمِرُوا بِالْقَضَاءِ قَالَ وَبُدٌّ مِنْ ذَلِكَ
Diriwayatkan oleh Asma' binti Abu Bakar: Kami berbuka puasa pada bulan Ramadan ketika cuaca mendung pada zaman Rasulullah (ﷺ); kemudian matahari terbit. Abu Usamah berkata: Aku bertanya kepada Hisyam: Adakah mereka diperintahkan untuk menebusnya? Dia menjawab: Itu tidak dapat dielakkan.
Diriwayatkan oleh
Asma' binti Abu Bakar (RA)
Sumber
Sunan Abu Dawud # 14/2359
Gred
Sahih
Kategori
Bab 14: Puasa