Sunan Ibnu Majah — Hadis #30295
Hadis #30295
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ وَكِيعِ بْنِ حُدُسٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " ضَحِكَ رَبُّنَا مِنْ قُنُوطِ عِبَادِهِ وَقُرْبِ غِيَرِهِ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَ يَضْحَكُ الرَّبُّ قَالَ " نَعَمْ " . قُلْتُ لَنْ نَعْدِمَ مِنْ رَبٍّ يَضْحَكُ خَيْرًا .
Waki' bin Hudus meriwayatkan bahawa bapa saudaranya Abu Razin berkata: "Rasulullah bersabda: 'Allah mentertawakan keputusasaan hamba-Nya walaupun Dia segera mengubahnya.' Saya berkata: 'Wahai Rasulullah, adakah Tuhan ketawa?' Dia berkata: 'Ya.' Aku berkata: 'Kami tidak akan dihalangi daripada kebaikan oleh Tuhan yang tertawa
Sumber
Sunan Ibnu Majah # 181
Gred
Daif
Kategori
Bab : Introduction
Topik:
#Mother