Sunan Ibnu Majah — Hadis #30359
Hadis #30359
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا مُعَانُ بْنُ رِفَاعَةَ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْحَرِّ نَحْوَ بَقِيعِ الْغَرْقَدِ وَكَانَ النَّاسُ يَمْشُونَ خَلْفَهُ فَلَمَّا سَمِعَ صَوْتَ النِّعَالِ وَقَرَ ذَلِكَ فِي نَفْسِهِ فَجَلَسَ حَتَّى قَدَّمَهُمْ أَمَامَهُ لِئَلاَّ يَقَعَ فِي نَفْسِهِ شَىْءٌ مِنَ الْكِبْرِ .
Diriwayatkan bahawa Abu Umamah berkata: "Nabi berjalan pada hari yang sangat panas ke arah Baqi' Al-Gharqad (kuburan Al-Madinah), dan orang-orang berjalan di belakangnya. Apabila baginda mendengar bunyi kasut mereka, itu mempengaruhi jiwanya, lalu baginda duduk sehingga baginda menyuruh mereka mendahuluinya, supaya ia tidak merasa terlalu bangga.
Sumber
Sunan Ibnu Majah # 1/245
Gred
Daif
Kategori
Bab 1: Bersuci