Sunan Ibnu Majah — Hadis #33958
Hadis #33958
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنَ الْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَأَرْذَلِ الْعُمُرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَفِتْنَةِ الصَّدْرِ . قَالَ وَكِيعٌ يَعْنِي الرَّجُلَ يَمُوتُ عَلَى فِتْنَةٍ لاَ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ مِنْهَا .
Diriwayatkan daripada 'Umar bahawa: Nabi saas pernah berlindung kepada Allah daripada pengecut, bakhil, tua, siksa kubur dan kesusahan hati. (Da'if)(Salah seorang perawi) Waki' berkata: "Ertinya apabila seorang lelaki mati dalam keadaan kesusahan (Fitnah) dan tidak memohon ampun kepada Allah.
Diriwayatkan oleh
Umar al-Khattab (RA)
Sumber
Sunan Ibnu Majah # 34/3844
Gred
Daif
Kategori
Bab 34: Doa