Misykatul Mashabih — Hadis #48515
Hadis #48515
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
" إِذَا كَانَتْ لَيْلَةُ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ فَقُومُوا لَيْلَهَا وَصُومُوا يَوْمَهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَنْزِلُ فِيهَا لِغُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ: أَلَا مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَأَغْفِرَ لَهُ؟ أَلَا مُسْتَرْزِقٌ فَأَرْزُقَهُ؟ أَلَا مُبْتَلًى فَأُعَافِيَهُ؟ أَلَا كَذَا أَلَا كَذَا حَتَّى يطلع الْفجْر ". رَوَاهُ ابْن مَاجَه
Dari Ali radhiyallahu 'anhu, dia berkata: Rasulullah s.a.w. bersabda: "Jika itu adalah malam pertengahan Sya'ban, maka bangunlah pada malam itu dan berpuasalah pada hari itu, Allah Taala turun di atasnya pada waktu matahari terbenam ke langit yang paling bawah seraya berkata: Tidakkah ada orang yang meminta ampun, supaya Aku mengampuninya? Bukankah aku mencari rezeki untuk memberinya rezeki? Adakah dia tidak ditimpa penyakit supaya saya boleh menyembuhkannya? Kecuali begini-begini hingga terbit fajar.” Diriwayatkan oleh Ibnu Majah
Sumber
Misykatul Mashabih # 4/1308
Gred
Sahih
Kategori
Bab 4: Bab 4