Sahih-i Muslim — Hadis #15079
Hadis #15079
أخبرنا هارون بن معروف ومحمد بن عباد، نص الحديث متقارب، والنص التالي عن هارون، قالا: أخبرنا حاتم بن إسماعيل عن يعقوب بن مجاهد أبو حضرة عن عبادة بن الوليد بن عبادة بن الشامط قال: ذهبت أنا وأبي إلى قرية الأنصار هذه قبل وفاتهم نطلب العلم. أول من لقينا كان أبو الياسر، صاحب رسول الله صلى الله عليه وسلم، ومعه مِغْلٌ، يحمل حزمة من الشراشف، وكان أبو الياسر يرتدي كفنًا معافِريًا، وكان مِغْلُه يرتدي كفنًا معافِريًا أيضًا. فقال له أبي: يا عمي، إني أرى آثار الغضب على وجهك. قال: نعم. كان فلان بن فلان مدينًا لي بدين، فذهبت إلى أهله، وسلمت عليه، ثم قلت له ما عليّ، فقال: لا. ثم خرج طفلٌ بدين، فسألته: أين والدك؟ فقال: لقد سمع صوتك. ثم دخلت أمي أريكا، فقلت لها: اخرج، فأنا أعرف مكانك. فسألتها: لماذا تختبئ مني؟ فأجابت: والله سأخبرك، لا أكذب، والله كنت أخشى أن أخبرك، ثم كذبت، ووعدتك، ثم أخلفت وعدي. أنت صديق رسول الله صلى الله عليه وسلم، وأنا بالله في ورطة. قلت: الله. فأجاب: الله. قلت: الله. فأجاب: الله. قلت: الله. فأجاب: الله. ثم أخذ الملاءة ومسحها بيده، وقال: إن كان معك مال فسدده، وإن لم يكن معك فأنت حر. رأى بصيرتي - وضع أصابعه على عينيه - وسمعت أذني، وفهم قلبي - وأشار إلى موضع قلبه - رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «من حرر رجلاً عسيراً أو عفو عنه، استظله الله بظله». فقال: فقلت له: يا عمي، لو أخذتَ غطاء عبدك، وأخذتَ عبدك المعفي، وأخذتَ غطاءه المعفي، وألبسته غطاءك، للبستَ حليًا ولبس هو أيضًا. مسح على رأسي ثم دعا: اللهم صلِّ عليه. يا ابن أخي، إن رؤية عينيّ - وضع أصابعه على عينيه - وسمع أذنيّ - وفهم قلبي - أشار إلى موضع قلبه - رأت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «أطعموهم مما تأكلون، وألبسوهم مما تلبسون». فأعطيته متاع الدنيا، وهو أخف عليّ من أن يأخذ خيري يوم القيامة. ومضينا حتى وصلنا إلى جابر بن عبد الله في مسجده، وكان يصلي مرتدياً قميصاً ستر نفسه به. فتجاوزت الناس حتى جلست بين جابر والقبلة. فقلت له: رحمك الله، ما صلاتك بقميص واحد وشالك على جانبك؟ فأشار بيده إلى صدري هكذا - بسط أصابعه وضمها - وقال: أريد أن يأتيني أحمق مثلك ليرى ما أفعل فيقلّدني. جاءنا رسول الله صلى الله عليه وسلم في مسجدنا وهو يحمل غصنًا لابن تاب، فرأى بلغمًا في اتجاه المسجد، فكشطه بالغصن، ثم التفت إلينا وسأل: «أيّكم يريد أن يُعرض الله عنه؟» قال: نحن راكعون. ثم سأل مرة أخرى: «أيّكم يريد أن يُعرض الله عنه؟» قلنا: لا يا رسول الله. فقال: «إن أحدكم إذا صلى كان الله تبارك وتعالى أمامه، فلا تبصقوا في وجهه ولا عن يمينه، بل يبصق عن يساره تحت رجله اليسرى. فإن لم يستطع حتى يسبقه ريق أو مخاط، فليفعل ذلك بثيابه هكذا» ثم طوى ثيابه فوق بعضها وقال: «أروني زيت الزعفران». ثم أسرع شاب من القبيلة إلى أهله، وجاء بيده مزيج من الزيت، فأخذه رسول الله صلى الله عليه وسلم ومسح به طرف عرق البجعة، ثم مسح به ما تبقى من البلغم. فقال جابر: هذا هو موضع تعطرون به مساجدكم. وسرنا ذات مرة مع رسول الله صلى الله عليه وسلم في غزوة بواث، وكان يبحث عن المجدي بن عمرو الجهادي. وكان الجمل الذي يُسقى محرسًا بخمسة أو ستة أو سبعة رجال، فأحاط به أحد سائقي الجمال من الأنصار، وبعد ذلك حكّ الجمل، فركبه رسول الله صلى الله عليه وسلم. فمسح جمله، فبقي صامتًا، ثم قال له: حس، لعنك الله. فسأله رسول الله صلى الله عليه وسلم: من لعن الجمل؟ فأجاب: أنا يا رسول الله. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «انزلوا، ولا تشاركوا في شيء ملعون. لا تدعوا على أنفسكم بالشر، ولا تدعوا على أولادكم بالشر، ولا تدعوا على أموالكم بالشر، ولا تطيعوا إذا استجاب الله دعاءً ثم أعطاكم إياه». مشينا مع رسول الله صلى الله عليه وسلم حتى العصر. اقتربنا من إحدى مياه الجزيرة العربية، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «من يريد أن يسبقنا ويصلح البئر، ثم يشرب ويسقينا؟» قال جابر: قمت وقلت: أنا يا رسول الله. قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «ومن مع جابر؟» قام جبار بن شهر. ذهبنا إلى البئر، ثم أخذنا دلوًا أو دلوين منها. أنزلناها ثم سحبناها حتى امتلأت بالماء. كان أول من استقبلنا رسول الله صلى الله عليه وسلم، فسألنا: "هل تسمحان بذلك؟" فأجبنا: نعم يا رسول الله. ثم خفض رأس جمله، فشرب، وأمسك بزمامه، فباعد جمله بين رجليه وأبول. ثم قلبه وزأر. ثم ذهب النبي صلى الله عليه وسلم إلى البئر وتوضأ. وقمت وتوضأت بما تبقى من ماء وضوء رسول الله صلى الله عليه وسلم. ثم ذهب جبار بن شهر لقضاء حاجته، وقام النبي صلى الله عليه وسلم ليصلي. فلبست بطانية، وأردت أن أفرشها فلم تصل. كانت للبطانية طرف، فقلبتها، ثم مددتها بين طرفيها، ثم ضغطت عليها برقبتي. ثم جئت ووقفت على يسار رسول الله صلى الله عليه وسلم. فأخذ بيدي وأدارني ليضعني على يمينه. بعد ذلك جاء جبار بن شخر، فتوضأ ثم جاء ووقف على يسار رسول الله صلى الله عليه وسلم، ثم أخذ بأيدينا ووقفنا خلفه. رآني رسول الله صلى الله عليه وسلم، ولكني لم أشعر بذلك، ثم فهمت، فأشار بيده، وكان يقصد أن أربط وسطي. بعد الصلاة، قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "يا جابر!"، فقلت: نعم يا رسول الله. فقال: "إن كانت واسعة فابسطها بين طرفيها، وإن كانت ضيقة فاربطها فوق وسطك". وقد مشينا مرة مع النبي صلى الله عليه وسلم، وكان كل واحد منا يأكل تمرة كل يوم. مصّها ثم وضعها على ثيابه، وحرّكنا الشجرة فسقطت أوراقها، ثم أكلناها حتى آلمتنا زوايا أفواهنا. أقسم أن أحدنا فُقد ذات يوم، فذهبنا نبحث عنه ثم التقطناه. شهدنا له أنه لم يُعطَ (حصة التمر)، فأُعطيَ له. فقام وأخذها. وسرنا ذات مرة مع النبي صلى الله عليه وسلم حتى توقفنا في وادٍ واسع. ذهب رسول الله صلى الله عليه وسلم لإتمام مهمته، وتبعته من الخلف حاملاً دلو ماء. نظر رسول الله صلى الله عليه وسلم حوله فلم يرَ شيئًا يستظل به. فإذا بشجرتين على حافة الوادي. فصعد رسول الله صلى الله عليه وسلم إلى إحداهما، فأخذ غصنًا منها وقال: "انحني لي بإذن الله". انحنى الغصن معه كما ينحني الجمل الذي صنع راعيه أنفه، حتى وصل إلى شجرة أخرى، فأمسك بأحد أغصانها، وقال: "انحنِ لي بإذن الله". فانحنى الغصن أيضًا. ولما أصبح بينهما، وصلهما، وقال: "وصلا لي بإذن الله". فصارا واحدًا. قال جابر: هربت مسرعًا لأني خشيت أن يشعر رسول الله صلى الله عليه وسلم بوجودي قربه فيبتعد. قال محمد بن عباد في روايته: ابتعد، فجلست أحدث نفسي. فنظرت جانبًا، فرأيت رسول الله صلى الله عليه وسلم قادمًا إليّ، وإذا بالشجرتين قد نبتتا، كل واحدة منهما قائمة على عمودها. رأيتُ رسول الله صلى الله عليه وسلم واقفًا يُشير برأسه هكذا - فأشار أبو إسماعيل برأسه يمينًا وشمالًا - ثم جاء. فلما وصل إليّ، قال: يا جابر، أترى أين أنا واقف؟ قلت: نعم يا رسول الله. فقال: اذهب إلى الشجرتين واقطع غصنًا من كلٍّ منهما، ثم عد إلى حيث أنا واقف، واقطع غصنًا من يمينك وغصنًا من شمالك. قال جابر: قمتُ، ثم أخذتُ حجرًا، فكسرته، ثم شحذته حتى صار حادًا، ثم ذهبتُ إلى الشجرتين، فقطعتُ غصنًا من كلٍّ منهما، ثم رجعتُ وسحبتهما حتى وقفتُ حيث كان رسول الله صلى الله عليه وسلم واقفًا. أزلت غصنًا من يميني وغصنًا آخر من يسارك، وبعد ذلك عندما قابلت رسول الله صلى الله عليه وسلم، قلت: فعلت ذلك يا رسول الله، فما كان ذلك؟ قال: مررت بقبرين يُعذَّب فيهما أهلهما، فأردت بشفاعتي أن أخفف عنهما بينما الغصنان لا يزالان رطبين. «وضوء، ماء وضوء، ماء وضوء». فقلت: يا رسول الله، ما أجد قطرة ماء في القافلة. وكان رجل من الأنصار يبرد الماء لرسول الله صلى الله عليه وسلم في إنائه الذي جف على علاقاته الخشبية، فقال لي: «اذهب إلى فلان بن فلان الأنصاري وانظر هل في إنائه ماء». فذهبت إليه ونظرت في إنائه، فلم أجد إلا قطرة ماء في طرفه، لو سكبتها لجفت. ثم ذهبت إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم وقلت: يا رسول الله، ما أجد إلا قطرة ماء في طرف الإناء، لو سكبتها لجفت. فقال: «اذهب وأحضرها إلي». فأحضرتها فأخذها بيده، وقال كلامًا لا أدري ما هو، ثم لمسها بيديه، وبعد ذلك ناولني إياه، وقال: "يا جابر، نادِ بالإناء الكبير". فناديت: "إناء كبير يا قافلة". فأحضرته ووضعته أمام رسول الله صلى الله عليه وسلم، فأشار إليه بيده هكذا - بسط جابر يده ثم مد أصابعه ووضعها على قاع الإناء. وقال: "خذه يا جابر، ثم صبه عليّ وقل: بسم الله". فصببته له وقلت: بسم الله. فرأيت الماء يشع من بين أصابع رسول الله صلى الله عليه وسلم، ثم انسكب الماء من الإناء الكبير ودار حتى امتلأ، وبعد ذلك قال: "يا جابر، نادِ من يحتاج إلى ماء". فقال جابر: "جاء الناس وشربوا حتى ارتوت". فقلت: "هل من محتاج إلى ماء؟" فقال: "رزقك الله". ثم ذهبنا إلى الشاطئ. كان المدّ عاليًا، فألقينا سمكةً وأشعلنا نارًا بجانبها، وطبخناها وشويناها، ثم أكلنا حتى شبعنا. قال جابر: أنا وفلان وفلان - وعد حتى خمسة أشخاص - دخلنا من محجر العين، ولم يرنا أحد حتى خرجنا. أخذنا أحد حاجبيه وقوّسناه، وبعد ذلك نادينا أضخم رجل في القافلة، وأضخم جمل في القافلة، وأضخم راكب خلفي في القافلة، فدخل من تحتها دون أن ينحني.
[Harun bin Ma'ruf] ve [Muhammed bin Abbad] bize hadisin metninin neredeyse aynı olduğunu ve aşağıdaki metnin Harun'a ait olduğunu söylediler; ikisi de şöyle dedi: [Hatim bin İsmail] bize [Ya'kub bin Mücahid Ebu Hazre]'den, o da [Ubadah bin El Velid bin Ubadah bin Şamit]'ten nakletmiştir ki, şöyle dedi: Babam ve ben, Ensar'ın bu köyünde onlar ölmeden önce ilim öğrenmeye gittik. Karşılaştığımız ilk kişi, Allah Resulü'nün (sallallahu aleyhi ve sallam) sahabelerinden [Ebu Al Yasar] idi. Yanında bir kölesi vardı, bir bohça çarşaf taşıyordu. Ebu Al Yasar Ma'afiri bir örtü giymişti ve kölesi de Ma'afiri bir örtü giymişti. Babam ona dedi ki: Ey amcam, gerçekten yüzünde öfke izleri görüyorum. O da dedi ki: Evet. Filanca filanca bana borçluydu, ailesinin yanına gittim, selam verdim ve ona borcumu söyledim, o da "Hayır" dedi. Sonra göbekli bir çocuk çıktı, sordum: "Baban nerede?" dedi. "Sesini duydu" dedi. Sonra annem Arikah içeri girdi ve dedim ki: "Çık dışarı, nerede olduğunu biliyorum." Sordum: "Neden benden saklanıyorsun?" Cevap verdi: "Allah'a yemin ederim ki sana söyleyeceğim, yalan söylemiyorum, Allah'a yemin ederim ki sana söylemekten korktum, sonra yalan söyledim, sana söz verdim ve sonra sözümü tutmadım. Sen Resulullah Sallallahu aleyhi ve sellem'in dostusun ve ben Allah'a yemin ederim ki sıkıntıdayım." Ben "Allah" dedim. O da "Allah" diye cevap verdi. Ben "Allah" dedim. O da "Allah" diye cevap verdi. Ben "Allah" dedim. O da "Allah" diye cevap verdi. Sonra çarşafı aldı ve eliyle sildi, dedi ki: "Paran varsa öde, yoksa serbestsin." İki gözümün görmesi -parmaklarını gözlerine götürdü- iki kulağımın duyması ve kalbimin anlayışı -kalbinin yerini işaret etti- Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem'in şöyle buyurduğunu gördü: "Kim zor bir kişiyi cezalandırır veya borcundan kurtarırsa, Allah onu gölgesinde korur." Dedi ki: Ben de ona dedim ki: Ey amca, eğer kölenin örtüsünü alsaydın, ma'firi kölenin örtüsünü alsaydın ve kendi örtünü onun üzerine örtseydin, elbette sen de takı takardın, o da takı takardı. Başımı okşadı ve dua etti: Ey Allah, ona salât ve selam eyle. Ey yeğenim, iki gözümün görmesi -parmaklarını gözlerine götürdü- iki kulağımın duyması ve kalbimin anlayışı -kalbinin yerini işaret etti- Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem'in şöyle dediğini gördü: "Onlara yediğinizden yiyecek, giydiğinizden giysi verin." Ona bu dünyanın mallarını verdim ki, kıyamet gününde benim iyiliğimi almasından daha hafiftir benim için. [Cabir bin Abdullah]'ın mescidine kadar gittik, o sadece bir gömlek giymiş ve üzerine örtünmüş halde namaz kılıyordu. İnsanların üzerinden atlayarak Cabir ile kıble arasına oturdum. Ona dedim ki: Allah sana rahmet etsin, neden tek gömlekle ve şalınla namaz kılıyorsun? Elini göğsüme doğru uzattı -parmaklarını açıp kıvırdı- dedi ki: Senin gibi bir ahmak gelip benim yaptıklarımı görsün de aynısını yapsın. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem bir keresinde İbn Tab'a ait bir dalı taşıyarak mescidimize geldi. Mescidin yönünde balgam olduğunu gördü, dalla balgamı temizledi. Sonra bize dönerek sordu: "Hanginiz Allah'ın kendisinden yüz çevirmesini ister?" Bizler: "Rükûdayız." Tekrar sordu: "Hanginiz Allah'ın kendisinden yüz çevirmesini ister?" Bizler: "Hayır, ey Allah'ın Resulü." dedik. Şöyle buyurdu: "Şüphesiz sizden biri namaz kıldığında, Allah Teberakü ve Teâlâ onun önündedir. Bu yüzden yüzüne veya sağına tükürmesin, sol ayağının altına, soluna tükürsün. Eğer tükürük veya sümük olmadan kendini tutamazsa, elbisesiyle şöyle yapsın." Elbisesini üst üste katladı ve şöyle dedi: "Bana zefaran yağını gösterin." Sonra kabileden genç bir adam aceleyle ailesinin yanına koştu ve elinde bir miktar yağ karışımıyla geldi. Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem onu aldı ve damak damarının ucuna sürdü, sonra da kalan balgamın üzerine sürdü. Cabir dedi ki: İşte mescitlerinize koku verdiğiniz yer burasıdır. Bir keresinde Buvet savaşında Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikte yürüyorduk. Al Majdi bin Amru el-Cuhadi'yi arıyordu. Su verilen deve beş, altı, yedi kişi tarafından korunuyordu. Sonra Ensar'dan bir deve sürücüsü devesini çevreledi, deve hışırdadı ve adam bindi. Devesini ovdu ama deve sessiz kaldı. Sonra devesine şöyle dedi: Hus, Allah sana lanet etsin. Bunun üzerine Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem sordu: "Deveye kim lanet etti?" Deve cevap verdi: "Ben, ey Allah'ın Resulü." Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Aşağı inin, lanetli olan hiçbir şeye ortak olmayın. Kendinize, çocuklarınıza, mallarınıza kötülük dilemeyin. Allah dualarınızı kabul ettiğinde, O size onu verecektir, buna itaat etmeyin." Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem ile öğleden sonraya kadar yürüdük. Arap sularından birine yaklaştık ve Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Kim bizden önce gidip kuyuyu tamir etmek isterse, sonra kendisi içer ve bize de içecek verir." Cabir dedi ki: Ayağa kalktım ve dedim ki: Ben, ey Resulullah. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Cabir'in yanında başka kim var?" Cebber bin Şahr ayağa kalktı. Kuyuya gittik ve kuyudan bir iki kova su çektik. Kovayı indirdik ve suyla dolana kadar çektik. Bizi ilk karşılayan Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem oldu. "İkiniz buna izin veriyor musunuz?" diye sordu. Biz de "Evet, ey Allah'ın Resulü" diye cevap verdik. Devesinin başını eğdi, deve su içti, dizginlerini tuttu ve deve bacaklarını açıp işedi. Sonra onu döndürüp kükredi. Ardından Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem kuyuya gitti ve abdest aldı. Ben de kalkıp Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in abdest suyundan kalanını kullanarak abdest aldım. Sonra Cebber bin Şahr tuvalete gitti ve Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem namaz kılmak için ayağa kalktı. Bir battaniye örttüm, sermek istedim ama gelmedi. Battaniyenin bir ucu vardı, sonra onu ters çevirdim, iki ucu arasına gerdim ve boynumla sıktım. Sonra ben gelip Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in solunda durdum. Elimi tuttu ve beni döndürerek sağ tarafına yerleştirdi. Ondan sonra Cebber bin Şahr geldi. Abdest aldıktan sonra gelip Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in solunda durdu, sonra ellerimizi tuttu ve bizi arkasına yerleştirdi. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem beni gördü ama ben hissetmedim, sonra anladım, eliyle işaret etti, "orta kısmınızı bağlayın" dedi. Namazdan sonra Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle dedi: "Ey Cebbir!" Ben de "Evet, ey Allah'ın Resulü" diye cevap verdim. Şöyle dedi: "Eğer (elbise) genişse, iki ucu arasına yayın, eğer darsa, belinizin üstünde bağlayın." Bir keresinde Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikte yürüdük ve her birimiz her gün bir hurma yedik. Önce emdi, sonra elbisesine sürdü ve biz de ağacı hareket ettirip yaprakları döktük, sonra da ağzımızın kenarları acıyana kadar yedik. Yemin ederim, bir gün aramızdan biri kayboldu. Sonra onu aramaya gittik ve bulduk. Ona (hurma payının) verilmediğine şahitlik ettik ve böylece ona verildi. Ayağa kalktı ve aldı. Bir keresinde Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikte geniş bir vadide durduk. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem görevini tamamlamak için gitti, ben de arkasından bir kova su taşıyarak onu takip ettim. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem etrafına baktı, örtülecek bir şey görmedi. Vadinin kenarında iki ağaç olduğu ortaya çıktı. Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem ağaçlardan birine yaklaştı, dalının bir parçasını tuttu ve şöyle dedi: "Allah'ın izniyle bana eğil." Dal, tıpkı bir bakıcısının yaptığı burunla bir deve gibi onunla birlikte eğildi, ta ki başka bir ağaca gelip dallarından birini tutana kadar. "Allah'ın izniyle benim için eğilin" dedi. Dal da eğildi. İkisinin ortasında olunca onları birleştirdi ve "Allah'ın izniyle benim için birleşin" dedi. İkisi bir oldu. Cabir dedi ki: Allah Resulü'nün (sallallahu aleyhi ve sallam) yanımda olduğumu hissedip uzaklaşmasından korktuğum için hızla kaçtım. Muhammed bin Abbad rivayetinde şöyle dedi: Uzaklaştı ve ben kendi kendime konuşarak oturdum. Yan tarafa baktım ve Allah Resulü'nün (sallallahu aleyhi ve sallam) bana doğru geldiğini gördüm ve iki ağacın da filizlendiğini fark ettim. Her biri kendi direği üzerinde duruyordu. Allah'ın Resulü'nü (sallallahu aleyhi ve sallam) ayakta dururken ve başıyla şöyle işaret ederken gördüm - Ebu İsmail başıyla sağa ve sola işaret etti - sonra geldi. Önüme geldiğinde sordu: "Ey Cabir, nerede durduğumu görüyor musun?" Ben de: "Evet, ey Allah'ın Resulü" diye cevap verdim. Dedi ki: "İki ağaca git ve her birinden birer dal kesip buraya getir. Benim durduğum yere geldiğinde, sağından bir dal, solundan da bir dal kes." Cabir dedi ki: Ayağa kalktım, bir taş aldım, kırdım ve keskin olana kadar biledim. Sonra iki ağaca gittim, her ikisinden de birer dal kestim. Geri döndüm ve onları sürükleyerek Allah'ın Resulü'nün (sallallahu aleyhi ve sallam) durduğu yere geldim. Sağ tarafımdan bir dal, sol tarafınızdan da bir dal kestim. Sonra Resulullah Sallallahu aleyhi ve sellem ile karşılaştığımda şöyle dedim: "Ey Allah'ın Resulü, bunu yaptım, peki bunun sebebi neydi?" Şöyle cevap verdi: "İçinde azap çeken iki kabir gördüm. İki dal henüz ıslakken, şefaatimle ikisini de hafifletmek istedim." "Abdest, abdest suyu, su abdesti." dedim: "Ey Allah'ın Resulü, kervanda bir damla su bile bulamadım." Ensardan bir adam, Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sallam) için kabında su soğutuyordu, su kabın tahta askılarında kurumuştu. Sonra bana dedi ki: "Filan bin filan el-Ensarî'ye git, kabında su var mı bak." Ona gittim ve kabına baktım, kabın ucunda bir damla su dışında hiçbir şey bulamadım, onu dökersem kesinlikle kururdu. Sonra Allah'ın Resulü'ne (sallallahu aleyhi ve sallam) gittim ve dedim ki: "Ey Allah'ın Resulü, kabın ucunda bir damla su dışında hiçbir şey bulamadım, onu dökersem kesinlikle kururdu." "Git ve onu buraya getir." dedi. Getirdim ve eline aldı. Ne dediğini bilmediğim sözler söyledi, sonra da onu eliyle yokladı. Elini uzattıktan sonra bana verdi ve şöyle dedi: "Ey Cabir, büyük kabı getir." Ben de "Ey kervan, büyük kap!" diye seslendim. Sonra onu getirdim ve Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem'in önüne koydum. Elini şöyle bir hareketle kaba işaret etti - Cabir elini açtı, sonra parmaklarını uzattı ve kabın dibine koydu. "Al bunu, ey Cabir, sonra üzerime dök ve 'Bismillaa' de." dedi. Ben de döktüm ve 'Bismillaa' dedim. Suyun Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem'in parmaklarının arasından parladığını gördüm, sonra büyük kap su püskürttü ve dolana kadar döndü, sonra şöyle dedi: "Ey Cabir, suya ihtiyacı olan var mı diye seslen." Cabir dedi ki: İnsanlar geldi ve doyana kadar içtiler. Sonra ben dedim ki: Suya ihtiyacı olan var mı? O da şöyle dedi: "Allah sizi doyursun." Sonra kıyıya gittik. Gelgit yükselmişti ve biz bir balık attık, sonra yanına ateş yaktık, pişirdik, ızgara yaptık ve doyana kadar yedik. Cabir dedi ki: Ben, filanca ve filanca -beş kişiye kadar saydı- göz çukuruna girdik, çıkana kadar kimse bizi görmedi. Kaşlarından birini tuttuk ve kavis verdik, sonra kervanın en iri adamını, kervanın en iri devesini ve kervanın en iri binek hayvanını çağırdık, başını eğmeden altına girdi.
Kaynak
Sahih-i Muslim # 55/7516
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 55: Zühd ve Kalp Yumuşaklığı