Riyazus Salihin — Hadis #38944

Ebu Muhammed Abdurrahman bin Ebi Bekir es-Sıddık'tan Allah her ikisinden de razı olsun, Suffe ashabının fakir insanlar olduğu ve Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir defasında şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: "Kimin iki kişilik yiyeceği varsa, üçte birini bıraksın ve kim dört kişilik yiyeceği varsa, altıda biriyle beşte birini alsın." Veya dediği gibi: Ebu Bekir -Allah ondan razı olsun- üç kişi getirdi ve Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- on kişiyle yola çıktı ve Ebu Bekir, Peygamber ile yemek yedi. Allah ondan razı olsun Selam verdi, akşam namazını kılıncaya kadar orada kaldı, sonra geri döndü ve Allah'ın izniyle gece geçtikten sonra geldi. Hanımı ona şöyle dedi: Seni misafirlerinden uzaklaştıran neydi? Dedi ki: Ya da onlarla akşamınız nasıldı? Dedi ki: Sen gelinceye kadar reddettiler ve kendilerine sunuldular. Şöyle dedi: Ben de gittim ve saklandım ve şöyle dedi: Ey Gunther, sinirlendi ve hakarete uğradı ve şöyle dedi: Tanrı aşkına, mutlu bir şekilde yeme. Onu asla beslemeyeceğim. Dedi ki: Vallahi biz bir lokmadan değil, onun dibinden daha fazlasını faiz alırız. Onlar tatmin oldular, eskisinden de fazla oldu, Ebû Bekir ona baktı ve hanımına şöyle dedi: Ey Banu Firas'ın kız kardeşi, bu nedir? Dedi ki: Hayır, gözbebeğim artık eskisinden üç kat daha fazla! Sonra Ebu Bekir ondan yedi ve şöyle dedi: Bu şeytandan, yani sağ elindendir. Sonra ondan bir lokma yedi, sonra onu Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'e götürdü ve sabahleyin onun yanına geldi ve insanlarla aramızda bir ahit vardı ve böylece süre geçti. Daha sonra on iki adam bizi ayırdı. Her adamın yanında insanlar var, her adamın yanında kaç kişi olduğunu Allah bilir, o yüzden hepsi ondan yediler. Ve bir rivayette: Ebu Bekir onu beslememeye yemin etti, bu yüzden kadın da onu beslememeye yemin etti, bu yüzden misafir - ya da misafirler - onu beslememeye ya da o doyuruncaya kadar onu beslememeye yemin ettiler, bunun üzerine Ebu Bekir şöyle dedi: Bu şeytandandır! O da yemek istedi, onlar da yediler, yediler, bir lokmayı bile kaldırmadılar, ancak daha fazlası dibinden okşandı. Dedi ki: Ey Banu Firas'ın kız kardeşi, bu nedir? Dedi ki: Gözümün elması Artık biz yemeden önce bundan fazlası var, onlar da yediler, o da bunu Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'e gönderdi, o da ondan yediğini söyledi. Bir rivayette: Ebu Bekir, Abdurrahman'a şöyle dedi: Misafirperverliğini bırak, çünkü ben Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'e gidiyorum, Allah ondan razı olsun ve ona huzur versin, o da ben gelmeden önce köylerini boşalttı. Abd al-Rahman gitti ve elindekileri onlara getirdi ve "Yeyin" dedi ve "Evimizin sahibi nerede?" dediler. Onları besle. O gelinceye kadar yemeyeceğiz dediler. Hanemizin efendisi şöyle dedi: Köylerinizi bizden alın, çünkü o gelirse ve siz beslenmezseniz onunla buluşuruz. Reddettiler, o yüzden Ali'yi bulacağını biliyordum, o yüzden geldiğinde ondan uzaklaştım ve şöyle dedi: Ne yaptın? Bunu ona söylediler ve o da şöyle dedi: Ey Abdul Rahman, o da sessiz kaldı, sonra şöyle dedi: Ey Abdul Rahman, o da sessiz kaldı ve şöyle dedi: Ey Gunther, sana yemin ettim eğer geldiğimde sesimi duyabilirsen! Ben de gittim, dedim ki: Misafirlerinize sorun, onlar da dediler ki: Doğru söyledi. Bize getirdi. Dedi ki: Sen sadece beni bekliyordun. Vallahi bu gece onu beslemeyeceğim. Diğerleri dediler ki: Vallahi sen onu doyurmadıkça biz onu doyurmayacağız. Bunun üzerine şöyle dedi: Yazıklar olsun size, neden köylerinizi bizden kabul etmiyorsunuz? Yemeğini getir. Onu getirdi, elini indirdi ve şöyle dedi: Allah'ın adıyla. İlki Şeytan'dandır. Böylece o yedi ve onlar da yediler. ((Anlaştık)).