Musnad Ahmad — Hadis #44606
Hadis #44606
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ، حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَرَجْتُ أَتَعَرَّضُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ أُسْلِمَ فَوَجَدْتُهُ قَدْ سَبَقَنِي إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُمْتُ خَلْفَهُ فَاسْتَفْتَحَ سُورَةَ الْحَاقَّةِ فَجَعَلْتُ أَعْجَبُ مِنْ تَأْلِيفِ الْقُرْآنِ قَالَ فَقُلْتُ هَذَا وَاللَّهِ شَاعِرٌ كَمَا قَالَتْ قُرَيْشٌ قَالَ فَقَرَأَ {إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ} قَالَ قُلْتُ كَاهِنٌ قَالَ {وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ} إِلَى آخِرِ السُّورَةِ قَالَ فَوَقَعَ الْإِسْلَامُ فِي قَلْبِي كُلَّ مَوْقِعٍ.
Bize Ebu'l-Muğire anlattı, Safvan bize anlattı, Şureyh bin Ubeyd bize anlattı, Ömer bin Hattab dedi ki, Allah ondan razı olsun, dedi ki: İslam'a dönmeden önce Allah'ın Resulü'nün (Allah ona salat ve selam versin) huzuruna çıktım ve onun benden önce mescide gittiğini gördüm, ben de arkasında durdum ve o, sureyi açtı. Sonra Kur'an'ın kompozisyonuna hayret ettim. Kureyşlilerin dediği gibi, "Vallahi bu bir şairdir" dedi. Dedi ve okudu: "Bu, Resul'ün sözüdür." Cömerttir ve bu bir şairin sözü değildir. Çok az inanıyorsun. O dedi, ben dedim, kahin. "Ne de kahin sözleriyle. Rabbinizden gelen bir vahyi pek hatırlamazsınız" dedi. Alemlerin içinde, eğer o bize karşı bir söz söyleseydi, bunu yeminle kabul ederdik, sonra da onun iki çenesini keserdik; çünkü sizden ondan sakınan kimse yoktur. Engeller} surenin sonuna kadar. “İslam kalbimin her yerine girdi” dedi.
Rivayet eden
Şureyh bin Ubeyd (RA)
Kaynak
Musnad Ahmad # 2/107
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 2: Bölüm 2