Musnad Ahmad — Hadis #44930
Hadis #44930
حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَرْوَانَ، وَمَا إِخَالُهُ يُتَّهَمُ عَلَيْنَا قَالَ أَصَابَ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ رُعَافٌ سَنَةَ الرُّعَافِ حَتَّى تَخَلَّفَ عَنْ الْحَجِّ وَأَوْصَى فَدَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ فَقَالَ اسْتَخْلِفْ قَالَ وَقَالُوهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ مَنْ هُوَ قَالَ فَسَكَتَ قَالَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ مَا قَالَ لَهُ الْأَوَّلُ وَرَدَّ عَلَيْهِ نَحْوَ ذَلِكَ قَالَ فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالُوا الزُّبَيْرَ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنْ كَانَ لَخَيْرَهُمْ مَا عَلِمْتُ وَأَحَبَّهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَاه سُوَيْدٌ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ.
Zekaria bin Adi bize, Ali bin Müşer'in Hişam bin Urva'dan, babasının rivayetinden, Mervan'dan rivayet ettiğini söyledi ve onun bizi suçladığını düşünmüyoruz. Şöyle dedi: Osman -Allah ondan razı olsun- o sene haccı ihmal edip vasiyet edene kadar burnu kanıyordu. Sonra Kureyş'ten bir adam onun yanına geldi ve şöyle dedi: Geride kaldı. O dedi, onlar da “Evet” dediler. "Kim o?" dedi. Dedi ama sessiz kaldı. "Sonra başka bir adam geldi ve ilkinin kendisine söylediğinin aynısını ona da söyledi" dedi ve o da cevap verdi. Şöyle bir şey söyledi. Sonra Osman, Allah ondan razı olsun, dedi. Zübeyr dediler. "Evet" dedi. "Nefsim elinde olan Allah'a yemin ederim ki, eğer onların yararına bir şey varsa." dedi. Biliyordum ve bunların en sevileni Resûlullah'tı, Allah ona salat ve selam versin. Abdullah bize rivayet etti, Süveyd bize rivayet etti, Ali bin Müşerr bize kendi rivayetiyle rivayet etti. Onun gibi...
Rivayet eden
Hişam bin Urve (RA)
Kaynak
Musnad Ahmad # 4/456
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 4: Bölüm 4