Musnad Ahmad — Hadis #45217
Hadis #45217
حَدَّثَنَا يَزِيدُ، أَنْبَأَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أُتِيَ بِدَابَّةٍ لِيَرْكَبَهَا فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الرِّكَابِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ فَلَمَّا اسْتَوَى عَلَيْهَا قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ {سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ . وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ} ثُمَّ حَمِدَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَكَبَّرَ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ سُبْحَانَكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ قَدْ ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي ثُمَّ ضَحِكَ فَقُلْتُ مِمَّ ضَحِكْتَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ مِثْلَ مَا فَعَلْتُ ثُمَّ ضَحِكَ فَقُلْتُ مِمَّ ضَحِكْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ يَعْجَبُ الرَّبُّ مِنْ عَبْدِهِ إِذَا قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَيَقُولُ عَلِمَ عَبْدِي أَنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ غَيْرِي.
Yezid bize anlattı, Şerik bin Abdullah, Ebu İshak'tan, Ali bin Rabi'ah'tan rivayetle şöyle dedi: Ali'yi gördüm, Allah ondan razı olsun, binmek için bir hayvanla geldi ve ayağını üzengiye koyunca şöyle dedi: "Allah'ın adıyla." Üzerine oturunca, "Allah'a hamdolsun" dedi. {İslah eden Allah'ın şanı yücedir. Burası bizimdir, biz ise ona katılmadık. Ve şüphesiz biz Rabbimize döneceğiz. Senden başka ben kendime zulmettim, beni bağışla. Sonra güldü, ben de: "Neden güldün ey Müminlerin Emiri?" dedim. "Resûlullah'ı gördüm, Allah ona salat ve selam versin" dedi. O da benim yaptığımın aynısını yaptı, sonra güldü, ben de dedim ki: Niçin güldün ey Allah'ın Resulü? Dedi ki: Rabbim, kulunun, "Rabbim, beni bağışla" demesine hayret eder. Ve kulumun ilmi diyor ki, günahları benden başka kimse bağışlamaz.
Rivayet eden
It Was
Kaynak
Musnad Ahmad # 5/753
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 5: Bölüm 5