Quran Hakkinda Hadisler

Hâlid ​İbn ​el-Hazzâ'dan ‌demiştir ‌ki: Hasen (-i.Basrî'y)e "Adem (A.S.) gök(te yaşamak) için mi yoksa (daha sonra gökten yere inip te) yer(de yaşamak) için mi yaratıldı, bana haber ver" dedim. "Hayır, o yer(de yaşamak ve üremek) için (yaratılmıştır)" dedi. (Peki): "Eğer (bu ağaçtan yemekten) kendini korusaydı (yine de onu yemeye mecbur edilir miydi?) Bu husustaki görüşün nedir?" dedim. (Tabii) "O ağaçtan yemeye mecbur değildi" karşılığını verdi. Ben de: (Öyleyse) bana (insanların fiilerinde mecbur olduğu izlenimini uyandıran): "Ona karşı hiç kimseyi fitneye sürükleyebilecek değilsiniz. Tabii ki cehenneme girecek olan(lar) müstesna"[Saffât 162-163] âyetlerini açıkla, dedim. O da (bu ayetleri): "Şeytanlar Allah'ın cehenneme girmesini takdir ettiği kimselerden başkasını saptırarak fitneye düşüremezler" diye tefsir etti

Halid ​el-Hazzâ, ​Hasan(ı ‌Basrî'nin) ​"zaten (Allah) onları bunun yaratmıştır."[Hud 119] ayet-i kerimesini "şunlar (yani mu'minler) şunun için (cennet için), şunlar da (yani kâfirler de) şunun için (cehennem için yaratıldı (lar)" şeklinde açıkladığını söylemiştir

Halid ​el-Hazzâ ​dedi ​ki: ‌Hasan-ı Basrî (r.a.)'e "Ona karşı cehenneme girecek olanlardan başka hiç kimseyi fitneye sürükleyebilecek değilsiniz."[Saffat 162-163] ayetlerini sordum da (şeytanlar) "Ancak Allah'ın cehenneme girmesini takdir ettiği kimseyi (saptırabilirler)" cevabını verdi

Ubeyd ‌es-Sayd'dan; ‌demiştir ​ki: ‌Hasan (el Basrî hazretleri) Yüce Allah'ın: "Ve kendileriyle arzu ettikleri şey arasına perde çekılmistir"[Sebe' 54] ayeti hakkında şu açıklamayı yapmıştır: "(Yâni) onlarla iman arasına perde çekilmiştir

Osman ​- ‌el-Bettî'den ‌demiştir ‌ki: "Hasan (-ı Basrî tefsir ettiği) her âyeti kaderin varlığına dair tefsir etti

İbn ‌Abbas ​(r.a.)'dan ​(rivayet ​edilmiştir): "Nebi (Sallallahu aleyhi ve sellem torunları) Hasan ile Hüseyin'e: şeytan'ın, zararlı böceklerin ve zararlı gözlerin zararlarından korunmaları için): "ikinizi de her şeytan'a ve zehirli haşerelere ve değen her göze karşı Allah'ın mükemmel olan kelimeleriyle afsunlarım" diye dua eder sonra; "Sizin (büyük) babanız (İbrahim aleyhisselam da oğulları) İsmail ile İshak'ı bu kelimelerle afsunlardı" buyururdu. Ebu Davud der ki: "Bu (hadis) Kur'an'ın mahluk olmadığına bir delildir

Ebu ‌Said ‌el ​Hudrî'den; ‌demiştir ki; Hz. Ali, Nebi (s.a.v.)'e toprağı ile karışık halde olan bir altın parçası göndermişti. (Hz. Nebi de) onu dört kişi arasında (yani önce) Hanzala kabilesinden iken sonra el Mecâşi' kabilesine nisbet edilen, el-Akra' İbn Habis ile Uyeyne İbn Bedr el-Fezarî ve (önce) et-Tay kabilesinden, sonra Nebhan oğullarından biri olan Zeydü'l-Hayl ve (önce) Âmir oğullarından sonra Kilab oğullarından biri olan Alkame İbn Ulase arasında paylaştırdı da bu yüzden Kureyş ve ensar (dan bazı kimseler) kızdılar ve: "Necd halkının ileri gelenlerine veriyor da bizi bırakıyor" dediler. Bunun üzerine (Hz. Nebi söz alıp; "Ben bu külçeyi onlara vermekle kalplerini İslama) ısındırmak istiyorum" buyurdu. (Ebu Said el-Hudri rivayetine devam ederek şöyle) dedi: "Derken (Harkus İbn Züheyr Zülhuvaysıra isimli) çukur gözlü, elmacıkları çıkık, çıkık alınlı, sık sakallı (ve başı) tıraş edilmiş bir adam (ayağa) kalktı (ve): "Ey Muhammed Allah'dan kork!" dedi. (Hz. Nebi de): "Ben isyan edersem Allah'a kim itaat eder? Allah bana yeryüzünde yaşayan insanlar hakkında güvenirken siz nasıl olur da bana güvenmezsiniz?" buyurdu. Halid İbn Velid olduğunu zannettiğim bir adam onu öldürmek için izin istedi. (Rasûlullah s.a.v.) izin vermedi. O adam dönüp gidince (Nebi efendimiz şöyle) buyurdu: "Bu adam'ın soyundan bir kavim türeyecektir ki: (O kavim) Kur'an-ı okurlar da (okudukları Kur'an) gırtlaklarından aşağıya geçmez. İslamiyetten okun avı delip geçtiği gibi çıkarlar. (Onlar) putperestleri bırakırlar da müslümanları öldürmeğe çalışırlar. Ben onlara yetişmiş olsam kesinlikle kendilerini Ad kavminin tepelendiği gibi tepelerim

Hz. ‌Ebu ​Hureyre'den ​(rivayet ​edildiğine göre), RasûlulIah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Birinizin içinin irin ile dolması şiirle dolmasından daha hayırlıdır." (Musannif Ehıı Davud'un arkadaşlarından) Ebu Ali dedi ki: Bana ula­şan haberlere göfp Ebu Ubeyd şöyle demiştir: (Bu hadisin) manası (şudur: Kişinin kafasında) Kur’an{-ı Kerim) ve ilim daha fazla olunca bize göre bu kişinin içi şiir/e dolu değildir. "Mu­hakkak ki sözlerin bazıları sihir (gibi)dir." Sanki (bu cümle) deki mana şöyledir: (Bir kimsenin) diğer bir insanı övmekteki ifadesi o hale erişir ki (dinleyen kimse) onu doğrular nihayet (bu konuşan kimse) kalpleri kendi sözüne çevirir. Sonra (bu adam) daha önce övmüş olduğu kimseyi kötüler nihayet (bu sefer de yine bütün) kalpleri bu seferki sözüne çevirir (inan­dırır). Sanki bu haliyle dinleyenleri büyülemiş olur

Âişe ​(r.anha)'den ‌demiştir ‌ki: ​Nebi (s.a.v.): "Müjde ya Aişe, gerçekten Allah senin suçsuzluğuna dair âyet indirdi" buyurdu. (Yine Hz. Âişe'nin rivayetine göre Hz. Nebi, bu müjdeyi verdikten sonra) kendisine (suçsuzluğunu bildiren) Kur'ân (âyetlerini) okumuştur. (Hz. Aişe sözlerine şöyle devam etti): Bunun üzerine annemle babam bana: "Kalk Rasûlullah'ın başından öp!" dediler Ben de: Aziz ve Celîl olan Allah'a hamdediyorum. Size değil" dedim

Amr ​bin ​Seleme'den ​rivayet ​edildiğine göre, "Emrim Peygamber'den (ﷺ) döndüklerinde, 'Kur'an'ı en çok okuyan size namaz kıldırsın' dediğini söylediler. Bunun üzerine beni çağırdılar ve bana rükû ve secdeyi öğrettiler. Ben de yırtık bir elbise giyerek onlara namaz kıldırırdım. Babama da, 'Oğlunuzun arkasını bizden örtmeyecek misiniz?' derlerdi."

Amr ‌bin ​Salamah ‌el-Cermi ​şöyle dedi: "Bizden geçen atlılardan Kur'an öğrenirdik. Babam Peygamberimize (ﷺ) geldi ve Peygamberimiz (ﷺ) şöyle dedi: 'Aranızda Kur'an'ı en iyi bilen namazı kıldırsın.' Babam gelip, Allah Resulü'nün (ﷺ) şöyle buyurduğunu söyledi: 'Aranızda Kur'an'ı en iyi bilen namazı kıldırsın.' Baktılar ve Kur'an'ı en iyi bilen kişinin ben olduğumu gördüler, bu yüzden sekiz yaşındayken onlara namaz kıldırırdım."

Ebu ‌Hureyre'den ​rivayet ‌edildiğine ‌göre: Rasûlullah (s.a.v.) mescide girdi, sonra bir adam içeri girip namaz kıldı, sonra gelip Resûlullah'a (s.a.v.) selam verdi. Resûlullah (s.a.v.) onun selamına karşılık verdi ve şöyle buyurdu: "Geri dön ve namaz kıl, çünkü sen kılmadın." Bunun üzerine geri döndü ve daha önce yaptığı gibi namaz kıldı, sonra Peygamber (s.a.v)'in yanına gelerek ona selam verdi. Geri dön ve dua et, çünkü sen namaz kılmadın." Bunu üç defa yaptı ve sonra adam şöyle dedi: "Seni hak ile gönderen Allah'a yemin ederim ki, ben bundan daha iyisini yapamam; Bana öğret." Şöyle buyurdu: "Namaza kalktığın zaman tekbir getir, sonra Kur'an'dan sana kolay geleni oku. Sonra rükûda huzur buluncaya kadar rükû edin, sonra dik duruna kadar kalkın. Sonra secdede sükun bulununcaya kadar secde edin, sonra oturuşunuzda sükûnet bulununcaya kadar oturun. Sonra bunu tüm duanız boyunca yapın.

Hişam ​bin ​Zühre'nin ‌azatlı ​kölesi Ebu es-Sa'ib şöyle dedi: "Ebu Hureyre'yi şöyle derken işittim: Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Kim, Ümmü'l-Kur'an'ı (Fatiha) okumaksızın namaz kılarsa, o eksiktir, eksiktir, noksandır, eksiktir." Ben (Ebu's-Sa'ib) şöyle dedim: 'Ey Ebu Hureyre, ben bazen imamın arkasındayım.' Beni kolumdan dürttü ve şöyle dedi: 'Bunu kendi kendine oku ey İranlı! Çünkü Resûlullah'ın (ﷺ) şöyle dediğini işittim: "Allah şöyle buyuruyor: "Namazı kendimle kulum arasında ikiye böldüm ve kuluma dilediği verilecektir." Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Oku, çünkü kul: Bütün hamd ve şükür, alemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur dediğinde, Allah şöyle der: 'Kulum bana hamd etti.' Ve o: Rahman ve Rahim deyince Allah şöyle der: 'Kulum beni övdü.' Ve o, "Hesap gününün (yani kıyamet gününün) tek sahibi (ve tek hakimi)" deyince Allah: "Kulum beni tesbih etti" buyurur. Ve: "Yalnız sana ibadet ederiz ve (yalnız) senden yardım dileriz" deyince: "Bu, benimle kulum arasındadır ve kulumun istediği olacaktır." der. Ve o, "Bizi doğru yola ilet, gazaba uğrayanların ve sapıkların yoluna değil, kendilerine nimet verdiğin kimselerin yoluna ilet" deyince şöyle der: "Bu benim kulum içindir ve kulumun istediği olacaktır."

Ebu ‌Sa'id ‌bin ‌Mu'alla'dan ​şöyle rivayet edilmiştir: Peygamber (s.a.v.) namaz kılarken yanından geçti ve ona seslendi. Dedi ki: "Namazı bitirdim, sonra yanına vardım ve şöyle dedi: 'Seni bana cevap vermekten alıkoyan neydi?' Dedi ki: 'Dua ediyordum.' Şöyle dedi: 'Allah şöyle demiyor mu: Ey iman edenler! Size hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman, Allah'a ve Resûlüne itaat ederek icabet edin? Mescidden çıkmadan önce sana en büyük sureyi öğretmeyeyim mi?' Sonra o gitti, ben de şöyle dedim: 'Ya Resulullah, ne dedin?' Şöyle buyurdu: "Bütün hamd ve şükürler, alemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur. Bunlar bana verilen yedi Kur'an ve Kur'an-ı Kerim'dir.

Ubey ‌bin ‌Ka'b'dan ​rivayet ‌edildiğine göre Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: 'Aziz ve Yüce Allah, Tevrat'ta ve İncil'de, çok okunan yedi Kur'an olan Ümmü'l-Kur'an (Fatiha) gibi bir şey indirmedi ve (Allah dedi ki) o Benimle kulumun arasında paylaştırılmıştır, onun istediği şey olacaktır.

Ebu ‌Hureyre'den ​rivayet ​edilmiştir: ​"Resûlullah (s.a.v.) yüksek sesle okuduğu namazı bitirdikten sonra şöyle buyurdu: 'Az önce sizden herhangi biri benimle birlikte okudu mu?' Bir adam: 'Evet, ya Resulallah' dedi. Dedi ki: 'Kuran okurken beni neyin rahatsız ettiğini merak ediyordum.'" Bunun üzerine insanlar, Resûlullah'ın (ﷺ) yüksek sesle okuduğu namazlarda, bunu duyunca okumayı bıraktılar.

Ubâde ​bin ‌es-Samit'in ‌şöyle ‌dediği rivayet edilmiştir: "Resûlullah (s.a.v.) bize açıktan okunan namazlardan birini kıldırdı ve şöyle buyurdu: 'Ben açıktan okuduğumda hiçbiriniz Ümmü'l-Kur'an'dan başkasını okumasın.

İbn ​Ebi ​Evfa'nın ‌şöyle ‌dediği rivayet edilmiştir: "Bir adam Peygamber Efendimiz (sav)'e geldi ve şöyle dedi: 'Ben Kur'an'dan hiçbir şey öğrenemiyorum; bana Kur'an okumak yerine söyleyebileceğim bir şey öğret.' Şöyle buyurdu: "De ki: SübhanAllah ve'l-hamdülillah, ve la ilahe illallah, ve Allahu ekber, ve lâ havle ve lâ kuvvete illa billahil-aliy el-azim (Allah'ı tesbih ederim, hamd Allah'a mahsustur, Allah'tan başka ibadete layık ilah yoktur, Allah en büyüktür ve Allah Azze ve Celle'den başka güç ve kuvvet yoktur)

İbni ​Makhrame'den ‌rivayet ‌edilmiştir: ‌Ömer bin Hattab (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: "Hişam bin Hakim bin Hizam'ın, Allah Resulü'nün (ﷺ) bana öğretmediği bir şekilde Furkan Suresini okuduğunu duydum. Ben: 'Bu sureyi sana kim öğretti?' dedim. Şöyle dedi: 'Resûlullah (s.a.v.)' Dedim ki: 'Yalan söylüyorsun; Allah Resulü (ﷺ) sana böyle öğretmedi. "Elinden tutup Resûlullah'a (s.a.v.) getirdim ve şöyle dedim: 'Ey Allah'ın Resulü, sen bana Furkan Suresi'ni öğrettin ama bu adamın senin bana öğretmediğin şekilde onu okuduğunu duydum.' Allah Resulü (ﷺ) şöyle buyurdu: 'Oku ey Hişam.' Böylece (daha önce) okuduğu gibi okudu. Allah Resulü (ﷺ) şöyle buyurdu: 'Bu şekilde nazil oldu.' Sonra şöyle dedi: 'Oku ey Ömer.' Ben de onu okudum ve o da şöyle dedi: 'Bu şekilde nazil oldu.' Daha sonra Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: 'Kur'an yedi farklı şekilde okunmak üzere indirilmiştir.

AbdurRahman ​bin ‌Abdülkari ‌şöyle ​demiştir: "Ömer bin Hattab'dan (Allah ondan razı olsun) şöyle derken işittim: 'Hişam bin Hakim bin Hizam'ın, Furkan Suresi'ni bana öğretilmeyen ve Resûlullah (sav)'ın bana öğrettiği şekilde okuduğunu duydum. Onun namazını kesmek üzereydim ki, bitirinceye kadar onu yalnız bıraktım. Sonra onu elbisesinden yakaladım ve yanına getirdim. Resûlullah (s.a.v.) şöyle dedi: 'Ya Resulallah, bu adamın Furkan Suresi'ni bana öğretmediğin şekilde okuduğunu duydum.' Allah Resulü (ﷺ) ona: 'Oku' dedi. O da benim ondan işittiğim şekilde okudu. Sonra Resûlullah (s.a.v): 'Bu şekilde nazil oldu' buyurdu. Sonra bana: 'Oku' dedi. Ben de onu okudum ve o şöyle dedi: 'Bu şekilde nazil oldu. Bu Kur'an yedi farklı şekilde indirilmiştir; o halde Kur'an'dan size kolay gelen kadar okuyun.