Quran Hakkinda Hadisler

İbni ‌Abbas ‌şöyle ​demiştir: ‌Kim Allah'ın Kitabını öğrenir ve içeriğine uyarsa, o kişi Allah tarafından bu dünyada hatadan uzaklaştırılır ve kıyamet gününde O'nun tarafından en katı hesaptan korunur. Bir versiyonda onun, hayatını Tanrı'nın Kitabı'na göre şekillendiren birinin bu dünyada yoldan sapmayacağını veya ahirette mutsuz olmayacağını söylediği aktarılıyor. Sonra şu ayeti okudu: "Benim hidayetime uyan ne sapar, ne de perişan olur." 1 Razin bunu aktardı. 1 Kur'an xx, '123.

Ebu ‌Hureyre'den ‌rivayetle ‌şöyle ‌dedi: Allah Resulü (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Allah'ın kendisiyle günahları sildiği ve dereceleri yükselttiği şeyi sana ileteyim mi?" Onlar: Evet ey Allah'ın Resulü dediler. Şöyle dedi: "Zorluklar karşısında ve camilere çok adım atarken abdesti iyice almak ve namazı beklemek." Namazdan sonra bağ budur.” Malik bin Enes'in hadisinde de: "Bağ budur, bağ budur." İki kez tekrarlayın. Müslim'den rivayet edilmiştir. Tirmizi'nin rivayetinde ise üç tane vardır.

Resûlullah ​(sallallahu ​aleyhi ​vesellem) ​Uhud şehidlerinden ikisini bir kumaşın içinde bir araya getirdi, buyurdu. Sonra şöyle dedi: Kur'an Mecid hepsinden daha mı fazla ezberlendi? Daha sonra iki kişiden Kur'an'ı daha çok ezberleyeni kabirde ilk sıraya konulur ve "Kıyamet gününde ben onlara şahitlik edeceğim" dedi. Daha sonra Rasûlullah (s.a.v.) onların kanlı bir halde defnedilmesini emretti. Cenaze namazları kılınmadı ve yıkanmadı. (Buhari)[1]

Peygamber ‌Efendimiz ‌(s.a.v.) ​şöyle ​buyurmuştur: Allah üç tip insanı sever. Üç tür insandan hoşlanmaz. Bir topluluğa gelip Allah'tan rızık isteyen, akrabalık veya yakınlık isteyen kimseyi Allah sever. hayır Bu grup hiçbir şey vermeden onu oyaladı. Sonra içlerinden biri gizlice adama bir şey verdi. Bu hediyeyi Allah'tan ve hediyenin verildiği kimseden başkası bilemez. İkincisi ise bütün geceyi partisiyle geçiren kişiydi. Hepsi uyuduğunda Sevgili Holo ve tüm parti uykuya daldı. O sırada şahıs ayağa kalkıp bana ağladı ve Kur'an okumaya başladı. Karşılaşıldığında, güçleri mağlup edildiğinde, ya şehit oluncaya ya da galip gelinceye kadar bütün gücünü düşmana karşı kullandı. Allah'ın hoşlanmadığı üç kişi, zina yapan, kibirli fakir ve zalim zengindir. (Tirmizi, Nesa'i)[1]

Rasulullah ‌Sallallahu ‌Aleyhi ​Vesellem ​buyurdu ki: Oruç ve Kur'an kula şefaat eder. Siam diyecek ki, Ey Rabbim! Gün içerisinde yemek yemesini ve dürtülerini gidermesini engelledim. Artık onun hakkındaki şefaatimi kabul et. Kuran De ki Ya Rabbi! Geceleri onu uyanık tuttum. O halde şimdi onunla ilgili tavsiyemi kabul et. Daha sonra her iki öneri de kabul edilecektir. (Beyhakvi; Şu'abul 'İman)[1]

Dedi ‌ki: ‌Rasulullah ​Sallallahu ‌Aleyhi Vesellem bir keresinde Ubai ibn Ka'b'a, namazda Kur'an'ı nasıl okursun diye sormuştu. Cevap olarak Ubai ibn Ka'b, Reslullah'a Fatiha Suresini okudu, Allah'ın duası ve selamı onun üzerine olsun. (Okuması: Allah'a yemin ederim ki, hayatım elindedir! Tevrat'ta, İncil'de, Cabur'da ve Furkan'da (ve Kur'an'ın başka bir suresinde) inmemiş olan bir suredir. Bu sure, Sebul Mesani (tekrarlanan yedi ayet) ve Yüce Kur'an'dır. Bu bana verildi. (Tirmizi. Dedi ki, bu hadis hasen ve sahihtir. Darimi şöyle rivayet etmiştir: nazil olan bir sure yoktur. Onun rivayetinde hadisin sonu ve yukarıda bahsi geçen Ubeyy hadisesinden bahsedilmemektedir.)[1]

Dedi ‌ki: ​Rasulullah ‌Sallallahu ‌Aleyhi Vesellem şöyle buyurdu: Her şeyin bir 'Kelebi' (kalbi) vardır. Kur'an'ın 'Kelebi' 'Yasin Suresi'dir. Kim bu sureyi bir defa okursa, Allah Teala ona Kur'an'ı bir defa okumasının karşılığında on defa okuma sevabı yazar. (Tirmizi, Darimi. İmam Tirmizi bu hadisi fakir olarak nitelendirmiştir.)[1]

Resûlullah ‌Sallallahu ​aleyhi ​vesellem ‌Cebrail ile görüştü, dedi. Ey Cebrail! Okuma yazma bilmeyen bir millete gönderildim. Bunların arasında yaşlı kadınlar, yaşlılar, gençler var. Hiç ders çalışmayan insanlar var. Cebrail dedi ki: Ey Muhammed! (Bunda korku yoktur) Kur'an yedi şekilde (okunmasına izin verilerek) indirilmiştir. (Tirmizi.)\n\nAhmed ve Ebu Davud'un bir rivayetinde de şöyle geçmektedir: "Onların kıraatlerinin her biri şifadır ve yeterlidir. Ancak Nesa'i'den biri rivayette şöyle demiştir: Cebrail ve Mikail bana geldiler. Cebrail sağıma, Mikael soluma oturdu. Cebrail, Kur'an okumayı benden öğren dedi. Sonra Mikael, ona Kur'an okumalısın dedi. Uygula." Adet artışları için bunu yaptım. Sonra bu gelenek yediye ulaştı. Dolayısıyla bu yedi ritüelin her biri şifa verici ve yeterlidir.[1]

Dedi ‌ki: ​Rasûlullah ​(s.a.v.) ​bir gece dışarı çıktığında Ebû Bekir'i namaz kılarken buldu. Alçak sesle Kur'an okuyordu. Sonra Ömer'in yanından geçiyordu. Ömer (RA) Kur'an'ı yüksek sesle okuyordu, Ebu Katade şöyle dedi: (sabah) Ebu Bekir ve Ömer, Resulullah'ın hizmetinde toplandıklarında; Ebubekir dedi! Bu gece yanından geçiyordum. Alçak sesle Kur'an-ı Kerim okuyordun. Ebubekir yalvardı: Ey Allah'ın Resulü! Kime dua ettiğimi ona anlatıyordum. Sonra Ömer'e, Ey Ömer! (Bu gece) Ben de sana gidiyordum. Namazda yüksek sesle Kur'an okuyordun. Ömer yalvardı: Ey Allah'ın Resulü! Yüksek sesle dua ediyorum, uyuyan insanları uyandırıyor ve şeytanı kovuyordum. Rasulullah (iki kişiyi dinledikten sonra Ebu Bekir'e) dedi ki: Ebu Bekir! Sesini biraz daha yükseltiyorsun. (Ömer'e dedi) 'Ömer! Sesini biraz daha alçalt. (Ebu Davud, Tirmizî)[1]

Kıyamet ​Gününde ‌oruç ​ve ​Kur'an, kul için şefaatçi olacaktır. Oruç şöyle diyecektir: "Ey Rabbim, ben onu gündüz yiyecek ve arzulardan uzak tuttum, öyleyse onun için şefaatçi olayım." Kur'an da şöyle diyecektir: "Ben onu gece uyumaktan uzak tuttum, öyleyse onun için şefaatçi olayım." Sonra ikisinin de şefaat etmesine izin verilecektir.

İbn ‌Ömer'den ‌(Allah ‌onlardan ‌razı olsun) rivayet edildiğine göre, şöyle demiştir: “Abdullah ibn Ubey vefat ettiğinde, oğlu Allah Resulü'ne (salât ve selam olsun) gelip şöyle dedi: ‘Bana gömleğini ver de onu kefenleyeyim.’ Bunun üzerine Resulullah ona gömleğini verdi.” (İslam'da ittifak edilmiştir.) 1.1 - Sahih. Buhari (1269) ve Müslim (2400) rivayet etmiştir. İbn Ömer'in hadisine aykırı gibi görünen başka hadisler de vardır ve bunun cevabı “Sübül el-Selam” ve “Feth” gibi diğer eserlerde ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Not: İsmailî, İbn Hacer ve diğerleri gibi bazı âlimler bu hadisten salih kişilerin emanetlerinden bereket istemenin caiz olmadığı sonucunu çıkarmışlardır! Ben diyorum ki: Hayır. Bereket dilemek, ancak Peygamberimizin (sallallahu aleyhi ve sellem) kutsal emanetlerinden caizdir, diğer salih ve dindar insanların kutsal emanetlerinden değil. Bunun delili, gece gündüz ilan ettiğimiz ve herkese öğrettiğimiz temel ilkedir: “Salih seleflerin anlayışına göre.” Bu, Selefi çağrının takipçilerini, ister belirli bir fıkıh ekolünden, ister entelektüel bir çağrıdan, isterse de taraflı bir metodolojiden olsun, diğer çağrıcılardan ayıran şeydir. Bu örnek, bu kısıtlama olmaksızın, Allah korusun, bidatın en geniş kapılarından girildiğinin açık bir göstergesidir. Sünnette, Sahabelerin (Allah onlardan razı olsun), iki Sahih'te (Buhari ve Müslim) ve diğer kaynaklarda kaydedildiği üzere, Peygamberimizin (sallallahu aleyhi ve sellem) abdest suyundan, terinden ve diğer kutsal emanetlerinden bereket dilediklerini görüyoruz. Peki, üç mezhebin tercih edilen yüzyıllarında yaşamış Sahabelerin veya salih seleflerin, Peygamberimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) dışında herhangi birinin kutsal emanetleriyle bunu yaptıklarını görüyor muyuz? Şüphesiz ki, her adil düşünen insan şöyle diyecektir: Hayır, görmüyoruz. Biz diyoruz ki: Eğer bu iyi bir şey olsaydı, onlar bizden önce bunu yaparlardı. Ancak onlar bunu yapmadıkları ve bunu Peygamberimize (sallallahu aleyhi ve sellem) özgü bir ayrıcalık olarak gördükleri için, onların anlayışından sapmamalıyız. Aksi takdirde, birçok insanın "salih seleflerin anlayışına göre" bu şartı uygulamaları nedeniyle düştüğü aynı hatalara ve sapkınlığa düşeriz. Bu insanların çoğu -hatta belki de hepsi- sapkınlıklarına rağmen Kur'an ve Sünnete bağlı kalma yükümlülüğünü hâlâ savunmaktadır. Son olarak, günümüzde toplantı ve seminerlere başkanlık eden bazı kişilere, bu ilkenin delillerinin Yüce Allah'ın Kitabından ve Peygamberimizin (sallallahu aleyhi ve sellem) hadislerinden geldiğini, içlerinden birinin derslerinde iddia ettiği gibi olmadığını hatırlatmak isterim! İlim hayatı boyunca Kur'an ve Sünnetten başka bir şey bilmediğini ve bunu hocalarından aldığını, ta ki Selefiler bu iddiayı uydurana kadar. Her halükarda, bunların hepsi "İftiraya Uğramış Selefiler" adlı eserimde ayrıntılı olarak anlatılmıştır. Hamd Allah'a mahsustur.

Talha ‌ibn ‌Abdullah ​ibn ‌Awf'ın rivayetine göre, şöyle demiştir: "İbn Abbas'ın arkasında bir cenaze namazı kıldım ve o, Kur'an'ın ilk suresini (Fatiha suresini) okuyarak şöyle dedi: 'Böylece bunun bir sünnet olduğunu anlayasınız.'" Buhari 1.1 - Sahih. Buhari (1335)

Aişe ​(Allah ​ondan ​razı ​olsun)'dan rivayetle şöyle dedi: {Özetim geldiğinde, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- minbere çıktı, bundan bahsetti ve Kur'an'ı okudu ve indirilince iki erkek ve bir kadına azabın uygulanmasını emretti. Ahmad ve Dörtlü tarafından anlatılmıştır 1.1 - Zayıf. Ahmed (6/35) ve Ebu Davud'un rivayet ettiği. (4474) ve Al-Nesa'i “El-Kübra” (4/325), Tirmizî (3181) ve İbn Mâce (2567)’de İbn İshak’tan, Abdullah bin Ebi Bekir’den, Amra’dan, Aişe’den rivayet edilmiştir.

Ebu ​Said ​el-Hudri'den ‌rivayetle ‌bazı kimseler şöyle dediler: Ey Allah'ın Resulü, kıyamet günü Rabbimizi görecek miyiz? Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Evet, dolunaylı bir gecede, bulutların olmadığı bir zamanda ayı görmekte bir sakınca görür müsün?" Onlar: Hayır ey Allah'ın Resulü dediler. Şöyle dedi: "Sana zarar gelmez. Kıyamet gününde Allah'ı görmek, ancak onlardan birini görmekte çektiğin acı hariç. Kıyamet günü geldiğinde bir müezzin çağıracak ve her ümmet kendisine ibadet edilen şeye uyacak, putlar ve anıtlar gibi Allah'tan başkasına tapan hiç kimse kalmayacak, ancak ateşe düşecekler, ta ki onlardan başka bir şey kalmayana kadar. Doğrular da, ahlaksızlar da Allah'a ibadet ederler. Alemlerin Rabbi onlara geldi ve şöyle dedi: Peki ne görüyorsunuz? Her ümmet, ibadet ettiği şeye uyar. Dediler ki: Ey Rabbimiz, biz dünyanın en fakiri olan insanlardan ayrıldık ve onlara eşlik etmedik. Ebu Hureyre'nin rivayetinde ise şöyle diyorlar: Onlar bize gelinceye kadar burası bizim yerimizdir. O halde Rabbimiz Rabbimiz geldi ve biz O'nu tanıdık." Ebu Sa'id'in rivayetinde ise: "O diyor ki: 'Onunla aranızda onu tanıyacağınız bir işaret var mı? Dediler ki: Evet, o zaman bir bacak açılır ve Allah ona secde etmesine izin vermedikçe kendi isteğiyle Allah'a secde eden kimse kalmaz ve hiç kimse kalmaz. Korkudan ve münafıklıktan dolayı secde ederdi ancak Allah'ın sırtı tek katlıdır, ne zaman secde etmek istese sırt üstü düşer, sonra Cehennemin üzerindeki köprü vurulur, şefaat bahşedilir ve Allah'ım bize selâmet ver derler. Merhaba deyin ki, mü'minler göz açıp kapayıncaya kadar, şimşek gibi, rüzgar gibi, kuşlar gibi, atların toynakları ve üzengiler gibi geçip gitsinler. Müminler ateşten kurtuluncaya kadar teslim edilip kazınır, gönderilir ve Cehennem ateşine yığılır. Nefsim elinde olan Allah'a yemin ederim ki, hiçbirinizin hakikate bu kadar yakınlığı yoktur; bu açıkça ortaya çıktı. Size, mü'minlerden, kıyamet gününde Allah'a, cehennemdeki kardeşlerine: "Rabbimiz" diyerek oruç tutarlardı. Bizimle birlikte namaz kılıyorlar ve hac yapıyorlar ve onlara şöyle deniyor: Tanıdığınız kişileri çıkarın, onların suretleri ateşte yakılıyor, bir çok insan çıkarıyorlar, sonra diyorlar ki: "Rabbimiz, bize emrettiğin kimselerden hiçbiri orada kalmayacak." Sonra şöyle der: Geri dönün, kimin kalbinde dünyalar kadar hayır bulursanız onu kovun, onlar da bir nesli sürgüne göndersinler. Sonra şöyle der: Geri dönün ve kimin kalbinde yarım dinar hayır bulursanız onu çıkarın. Çok sayıda insanı çıkaracaklar. Sonra şöyle der: Geri dönün, kimin kalbinde zerre kadar iyilik bulursanız onu çıkarın. Çok sayıda insanı sürgüne gönderecekler, sonra da şöyle diyecekler: "Rabbimiz, biz orada ayrılmadık." İyi O zaman Allah şöyle diyecek: Melekler şefaat etti, peygamberler şefaat etti, müminler şefaat etti ve merhametlilerin en merhametlisinden başkası kalmadı. Bunun üzerine ateşten bir avuç alıp dışarı çıkar. Aralarında hiçbir zaman iyilik yapmamış bir kavim vardır. Lav gibi olmaya geri döndüler. Sonra onları Cennetin ağzındaki, Hayat Nehri denilen bir nehre atacaktır. Sonra bir tohumun selde çıkması gibi ortaya çıkacaklar ve boyunlarında halkalar bulunan inciler gibi ortaya çıkacaklar. Sonra cennet ehli: Bunlar Rahman'ın azatlılarıdır diyecekler, onları hiçbir amel ve hiçbir iyilik yapmadan cennete sokacaklar ve onlara, "Gördüğünüzü gördünüz" ve onunla birlikte bir o kadar daha denilecek. “Anlaştık.

Yetkisi ​üzerine ​şöyle ​dedi: ‌Bir Müslüman ve bir Yahudi ona lanet etti. Müslüman dedi ki: Muhammed'i âlemlere tercih edene yemin ederim ki. Sonra Yahudi şöyle dedi: Musa'yı âlemler arasında seçen Allah'a yemin ederim ki. Bunun üzerine Müslüman elini kaldırıp Yahudinin yüzüne tokat attı, bunun üzerine Yahudi Peygamber Efendimiz'in yanına gitti. Allah'ın salat ve selamı üzerine olsun, kendisi ve Müslümanların meselesi hakkında olup bitenleri ona anlattı. Bunun üzerine Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- Müslümanı çağırdı ve ona bunu sordu, o da ona anlattı ve Peygamber şöyle dedi: Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun: "Bana Musa'ya tercih hakkı verme, çünkü insanlar kıyamet günü şoka girecekler, ben de onlara şok olacağım." Bu yüzden ilk uyanan ben olacağım. Sonra işte Musa tahtın yanında yatıyordu. Benden önce vurulup uyandırılanlardan mı, yoksa Allah'ın istisna kıldığı kimselerden mi olduğunu bilmiyorum.” . Ve bir rivayette: “Tur gününde vurulduğumdan mı sorumlu tutulacağımı, yoksa benden önce diriltileceğimi mi bilmiyorum? Ve hiç kimsenin Yunus ibn Matta'dan daha üstün olduğunu söylemiyorum." Ve bir anlatımda Ebu Said şöyle dedi: "Peygamberler arasında seçim yapmayın." kabul etti. Ebu Hureyre'nin rivayetinde de: "Allah'ın peygamberleri arasında tercih yapmayın."

Babam ‌Hureyre'nin ‌yetkisiyle ‌Allah ‌ondan razı olsun, dedi ki: Resûlullah - sallallahu aleyhi ve sellem -' in şöyle dediğini işittim: Kıyamet gününü ilk geçiren şehit olan insandır, ben de onu getirdim ve nimetlerini tanıdı ve onları tanıdı, dedi ki: Peki ne yaptınız? Şehit oluncaya kadar seninle savaştım, dedi ki: Yalan söyledin, ama söylenene kadar savaştın: Cesurca, denildi ve sonra emredildi ve sonra ateşe atılana kadar yüzüne çekildi. Ve ilim öğrenen, öğreten ve Kur'an okuyan bir adam, onu getirdi ve nimetleri ona bunu bilmesini sağladı ve dedi ki: Peki onunla ne yaptın? Dedi ki: Bilgiyi öğrendim ve öğrettim, Ben de sana Kur'ân'ı okudum: Yalan söyledin ama ilim öğrendin demek için: Bir bilim adamı ve Kur'an okudun demek için: O bir okuyucudur, sonra ona söylendi, sonra ona emredildi, bu yüzden ben ateşe atılana kadar yüzüne doğru çekildi. Bir adam ki, Allah onun üzerine onu saldı, ona her çeşit nimeti verdi. Ben de onu getirdim. Bu yüzden nimetleri onu tanımladı, bu yüzden onları tanıdı ve "Peki onunla ne yaptın ?" dedi. Dedi ki: Harcanmasını istediğin hiçbir yolu bırakmadım, ama senin için harcadım. Dedi ki: Yalan söyledin, ama dedin ki: Bu bir at, bu yüzden söylendi, sonra emredildi ve sonra yüzüne çekildi, sonra ateşe atıldı. müslüman (ve Al - Tirmidhi ve kadınlar)

Babam ‌Hureyre ‌hakkında ​Allah ‌ondan razı olsun Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurdu: Kim Kur'an - ı Kerim'in anası tarafından okunmamış bir namaz kılarsa, o vakit üç (1) vaktinden önce, eksiktir, bu yüzden babam Hureyre'ye denildi ki: Biz imamın peşindeyiz, bu yüzden dedi ki: Kendin oku, bu yüzden Peygamberin namazını duydum. Salât ve selâm üzerine olsun, diyor ki: Yüce Allah şöyle buyurdu: Ben iki kulum arasında ikişer ikişer namaz kıldım ve kuluma hiçbir şey sormadı. Eğer kul: "Âlemlerin Rabbi olan Allah'a hamdolsun ." derse, Allah:" Ey kulum! Ali benim kulumdur ve şöyle dediğinde: {Sen kıyamet gününün sahibisin} Allah dedi ki: "Beni kulum olarak yücelt - ve bir keresinde: Kulumu bana emanet etti, bu yüzden: {Sen kıyamet gününün sahibisin ve seni dinleyeceğiz} dediğinde dedi ki:" Bu benimle kulum arasında ve kulum asla sormadı, bu yüzden: {Doğru yola ileteceğiz, o zaman itaat edeceksin onlara ne gazaplananlar, ne de sapıklar vardır. Dedi ki: Bu kulumundur ve kulumun istediği de budur. Müslim (aynı zamanda Malik, Tirmizi, Ebu Davud, Nesa'i ve İbn Mace) tarafından rivayet edilmiştir.

Çalıntı ‌hakkında. ​Dedi ‌ki: ​Abdullah'a (yani İbn Mesud'a) şu ayeti sorduk - veya sordum: Ve Allah yolunda öldürülenleri ölü sanmayın, aksine diridirler... Rableri tarafından rızıklandırıldıkları zaman.) Dedi ki: Biz bunu sorduk ve şöyle dedi: Onların ruhları asılı kandiller bulunan yeşil kuşların karnındadır. Arş ile birlikte Cennetten dilediği yere gider, sonra o kandillere sığınır. Sonra Rableri onlara bir bakış attı ve şöyle dedi: Bir şey mi arzuluyorsun? Dediler ki: Cennetten dilediğimiz yere gittiğimizde ne isteriz? Bunu onlara üç kez yaptı; onlar da yapamayacaklarını görünce Sorulmadan gittiler. Dediler ki: Ya Rabbi, biz ruhlarımızın bedenlerimize iade edilmesini istiyoruz. Ta ki bir kez daha senin uğruna öldürülene kadar. İhtiyaçlarının kalmadığını görünce oradan ayrıldılar. (Müslim (ve ayrıca Tirmizî, Nesâî ve İbn Mâce) tarafından rivayet edilmiştir.)

Enes ​radıyallahu ​anh'dan, ​Peygamber ‌sallallahu aleyhi ve sellem'den rivayetle şöyle buyurmuştur: Mü'minler kıyamet günü toplanacaklar ve şöyle diyecekler: Keşke Rabbimiz'e şefaat etmiş olsaydık, sonra Adem'e gelip şöyle derlerdi: Sen insanlığın babasısın. Allah, seni kendi eliyle yarattı, meleklerini sana secde ettirdi ve sana her şeyin ismini öğretti. O halde Rabbin katında bize şefaat et ki, bizi bulunduğumuz yerden kurtarsın. Sonra diyecek ki: Ben senin yanında değilim - ve günahını anacak ve utanacak - Nuh'a git. Çünkü o, Allah'ın yeryüzündeki insanlara gönderdiği ilk elçidir ve onlar ona gelirler ve o, "Ben orada değilim" der ve o, Rabbine, hakkında hiçbir bilgisi olmayan bir şeyi sorduğunu hatırlar. Yani utanıyor O da diyor ki: Rahman'ın dostuna git. Bunun üzerine ona giderler ve o şöyle der: Ben orada değilim. Allah'ın kendisiyle konuştuğu ve kendisine Tevrat'ı verdiği kulu Musa'ya gidin. Bunun üzerine yanına gelirler ve o der ki: Ben orada değilim. O, cansız bir canı öldürmekten bahseder ve Rabbinin önünde utanır ve şöyle der: İsa'ya bir kul ver. Allah, Resulü ve Sözü Tanrı ve O'nun Ruhu. Bunun üzerine ona geldiler ve o şöyle dedi: Ben orada değilim. Allah'ın geçmiş ve gelecek günahlarını bağışladığı bir kul olan Muhammed'e (s.a.v.) gidin. Sonra yanıma gelirler, Rabbimden izin isteyene ve ezan okununcaya kadar yola çıkarım. Rabbimi görünce secdeye kapanırım, Allah'ın dilediği kadar beni bırakır. Şöyle deniyor: Başını kaldır, iste, sana verilecektir, konuş, işitilecektir, şefaat et, sana şefaat verilecektir. Başımı kaldırıp hamd ile O'na hamdederim ki bana öğretsin, sonra şefaat edeyim, bana bir azap versin ve onları cennete koyayım. Sonra O'na dönerim ve Rabbimi O'nun gibi görünce (sonra secdeye kapanırım), sonra şefaat ederim ve O, bana bir azap verir ve onlara girerim. cennet . Sonra üçüncü kez geri geliyorum, sonra dördüncü kez geri dönüyorum ve diyorum ki: Cehennemde, Kur'an'ın hapsettiği ve ebediliği kendisine farz kılınan kimseden başkası kalmaz. Buhari (ve aynı zamanda Müslim, Tirmizî ve İbn Mace) tarafından rivayet edilen ve Buhari tarafından yapılan başka bir rivayette, ilaveten şöyle demiştir: Peygamber (s.a.v.) Allah'tan başka ilah yoktur diyen kimse Cehennemden çıkacaktır. Kalbinde bir arpa ağırlığı kadar hayır vardı; sonra "Allah'tan başka ilah yoktur ve kalbinde yer ağırlığı kadar hayır vardı" diyen Cehennem'den çıkar. Sonra "Allah'tan başka ilah yoktur ve kalbinde zerre kadar iyilik vardır" diyen kişi de ateşten çıkar.

Ebu ​Hureyre ​(Allah ​Ondan ​razı olsun)'den rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Allah'ın Elçisi (Allah'ın salat ve selamı ona olsun) şöyle buyurdu: Allah buyurdu ki: "Ben salih kullarım için hiçbir gözün görmediği ve hiçbir kulağın duymadığı şeyler hazırladım." İnsanoğlunun kalbine girmemiştir, dilerseniz okuyun: Hiçbir nefis, göz rahatlığının kendisinden gizlendiğini bilemez. Buhari, Müslim ve Tirmizi rivayet etmiştir. Ve İbn Mâce