Repentance Hakkinda Hadisler

Abdullah ‌bin ‌Amr ​(bin ​el-As) (r.a.)'dan rivayet edildiğine göre; Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu, demiştir: «Kim İçki içip sarhoş olursa, kırk sabah (a kadar) onun hiç bir namazı kabul olunmaz. Ve eğer (bu arada tevbe etmeksizin) ölürse ateşe girer. Eğer tevbe ederse (yâni içki içme işini kesin olarak bırakıp, ettiği günahtan pişmanlık duyarak Allah'a yönelirse) Allah onun tevbesini kabul eder. Şayet o kişi tevbesini bozup içki içer ve sarhoş olursa, kırk sabah(a kadar) onun hiç bir namazı kabul olunmaz ve ölürse ateşe girer. Şayet tevbe ederse Allah onun tevbesini kabul eder. Eğer herif tevbesini bozup (tekrar) içki içip sarhoş olursa, kırk sabah onun hiç bir namazı kabul olunmaz. Şayet ölürse ateşe girer. Eğer tevbe ederse Allah (yine) tevbesini kabul eder. Eğer (o kimse dördüncü defa) dönüş yapıp içki içerse, kıyamet günü ona Redğatü'l-habâl'dan içirmek Allah üzerine bir hak olar.» Sahabîler: Yâ Resûlallah! Redğatül-Habal nedir? diye sordular. Resûl-i Ekrem (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «Ateş (yani cehennem) halkının (yanması dolayısıyla) vücudlarından akan (irin gibi) şeyidir» buyurdu

İbn-i ​Ömer ‌(r.a.)'dan; ‌Şöyle ‌demiştir: Biz, Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in رَبِّ اغْفِرْ لِي وَتبْ عَلَيَّ، إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ''Rabb'i-ğfirIî ve tüb aleyye, inneke ente't-Tevvâbu'r-Rahîm = Ey Rabbim! Bana mağfiret eyle ve tevbemi kabul buyur, çünkü Tevvâb (yâni tevbeleri çokça kabul eden), sensin; Rahim, sensin'' istiğfarını bir oturumda yüz defa tekrarladığını sayı ile tesbit ederdik

İbn-i ​Abbas ‌(r.a.)'den ‌rivayet ‌edildiğine göre Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) duasında mealen şöyle derdi: «Rabbim! Bana yardım et ve aleyhimde (düşmanıma) yardım etme.Yardımını benden esirgeme ve aleyhimde (düşmanımı) destekleme. Düşmanımı cezalandır, beni cezalandırma. Beni hayırlı işlere yönelt ve yayır yolunda ilerlemeyi bana kolaylaştır. Bana zulüm ve haksızlık edene karşı bana yardım et. Ey Rabbim! Beni sana çok şükreden, çok zikreden, senden çok korkan, sana çok itaat eden, sana çok boyun eğip tevazu eden, sana çok yakarıp ağlayarak tevbekar eyle. Ey Rabbim benim tevbemi kabul eyle, günahımı gider, duamı kabul et, kalbimi hidayet üzerine daim kıl, dilimi doğrulukla hakkı söylemekten ayırma, hüccetimi sabit kıl ve kalbimi fenalıktan arındır.» Ebu'l-Hasen et-Tenafisi dediki: Ben Veki'e : Bu duayı vitir namazı kunutunda okuyabilir (miy) im? dedim. Evet dedi. Diğer tahric: Tirmizi, Ebu Davud, Nesai, İbn-i Hibban ve Hakim tarafından da rivayet edilmiştir

Ebu ‌Hureyre ​(r.a.)'den ​rivayet ​edildiğine göre Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu, demiştir: «Şüphesiz Allahın 99 (yani) yüzden bir eksik ismi vardır. Allah, şüphesiz tektir, tek olanı sever.Kim O 99 ismi hıfzedip ezberlerse cennet'e girer. O isimler: ALLAH, EL-VAHİD, ES-SAMED, EL-EVVEL, EL-AHİR, EZ-ZAHİR, EL-BATIN, EL-HALIK, EL-BARİ, EL-MUSAVVİR, EL-MELİK, EL-HAKK, ES-SELAM, EL-MU'MİN, EL-MUHAYMİN, EL-AZİZ, EL-CEBBAR, EL-MÜTEKEBBİR, ER-RAHMAN, ER-RAHİM, EL-LATİF, EL-HABİR, ES-SEMİ', EL-BASİR, EL-ALİM, EL-AZİM, EL-BARR, EL-MÜTEAL, EL-CELİL, EL-CEMİL, EL-HAYY, EL-KAYYİM, EL-KADİR, ELKAHİR, EL-ALİ, EL-HAKİM, EL-KARİB, EL-MUCİB, ELĞANİ, EL-VAHHAB,EL-VEDUD, EŞ-ŞEKUR, EL-MUCİD, EL-VACİD, EL-VALİ, ER-RAŞİD, EL-AFUVV, ELĞAFUR, EL-HALİM, EL-KERİM, ET-TEVVAB, ER-RABB, EL-MECİD, EL-VELİYY, EŞ-ŞEHİD, EL-MUBİN, EL-BURHAN, ER-RAUF, ER-RAHİM, EL-MUBDİ, EL-MUİD, EL-BAİS,, EL-VARİS, EL-KAVİYY, EŞ-ŞEDİD, ED-DARR, EN-NAFİ', EL-BAKİ, EL-VAKİ, EL-HAFID, ER-RAFİ', EL-KABID, , EL-BASİT, EL-MUİZZ, EL-MUZİLL, EL-MUKSIT, ER-REZZAK, ZU'L-KUVVE, EL-METİN, EL-KAİM, ED-DAİM, EL-HAFIZ, EL-VEKİL, EL-FATIR, ES-SAMİ', EL-MU'Tİ, EL-MUHYİ, EL-MUMİT, EL-MANİ, EL-CAMİ, EL-HADİ, EL-KAFİ, EL-EBED, EL-ALİM, ES-SADIK, EN-NUR, EL-MÜNİR, ET-TAMM, EL-KADİM, EL-VİTR, EL-AHED, ES-SAMED. Öyle Allah ki doğurmadı, doğurulmadı ve hiçbir kimse O'nun dengi olamaz. Zübeyr demiştir ki: Bana bir çok ilim adamları tarafından ulaştığına göre Esma-i Hüsna'nın evveline şu zikirle başlanır. La ilahe illallahu vahdehu la şerike lehu. Lehu'l-mulk ve lehu'l-hamd biyedihi'l-hayru ve huve ala kulli şey'in kadir. La ilahe illallah. Lehu'l-Esmau'l-Husna. » Meali: Allah'tan başka ilah yoktur. O tektir, ortağı yoktur. Mülk O'nundur, hamd de O'nundur. Hayır ancak O'nın elindedir ve O her şey'e kadirdir. Allah'tan başka ilah yoktur. Esma-i Hüsna onadır. Not: Zevaid'de şöyle denilmiştir: İbn-i Mace ve Tirmizi'den başka. altı imamdan hiçbirisi Allah'ın Esma-i Husna'sını ne bu vecihle ne de başka türlü tadad etmemiştir (yani sayarak rivayet etmemiştir). İbn-i Mace ile Tirmizi'nin saydıkları isimlerin sırasında takdim ve tehir vardır. Bu konuya dair senedlerin en sıhhatlisi Tirmizi'ninkidir, İbn-i Mace'nin senedi, ravi Abdülmelik bin Muhammed'in Zayıflığı sebebiyle zayıf bir seneddir

Ümmü ​Hakim ‌bint-i ‌Vedda ​el-Huzaiyye (r.a.)'den şöyle demiştir: Ben, Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'den şu buyruğu işittim: «Babanın duası kabul makamına ulaşır.» Not: Zevaid'de şöyle denilmiştir: Bunun senedi söz götürür. Çünkü senedde bulunan kadınlann hiçbirini ne cerh eden, ne de güvenilir sayan kimseyi görmedim. Ravi Ebu Selerne, et.-Tebuzkl olan zattır. Adı da Musa bin İsmail'dir, güvenilir bir zattır. Onun ravisi de böyledir. Diğer tahric: Bu hadis'in Ebu Hureyre rivayetini Tirmizi ve Ebu Davud tahric etmiştir

Safvan ​bin ‌Assal ‌(r.a.)'den ‌rivayet edildiğine göre; Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu, demiştir: Şüphesiz, güneşin battığı yer tarafında yetmiş yıllık mesafe genişliğinde açılmış (durumda) bir kapı vardır. Güneş o kapı tarafından doğuncaya kadar o kapı tevbe (nin kabulü) icin daima açık olacaktır. Güneş o kapı tarafından doğunca, daha önce iman etmiş olmayan veya imanında bir hayır kazanmış olmayan hiç bir kimseye (o günkü) imanı fayda vermeyecektir

Ebu ​Hureyre ​(r.a.)'den ‌rivayet ​edildiğine göre; Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu, demiştir: Adem oğlunun iki dere dolusu mal'ı olsa bunlarla beraber bir üçüncüsünü ister. Âdemoğiunun (ihtiraslı) nefsini topraktan başka hiçbir şey dolduramaz. Allah tevbe edenin tevbesini kabul eder.'* Not: Zevaid'de şöyle denilmiştir: İbni Mace'nin bu hadisinin senedi sahih Olup ravileri güvenilir zatlardır

Ebu ​Hureyre ‌(r.a.)'den ‌rivayet ​edildiğine göre; Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: Allah (Azze ve Celle) birinizin tevbe etmesine o kimsenin kayıp hayvanını bulunca duyduğu sevinçten muhakkak daha çok sevinir (yani razı olur). Diğer tahric: Bu hadisi Müslim de Tevbe kitabının 1. babında rivayet etmiştir

Ebu ​Hureyre ‌(r.a.)'den ​rivayet ‌edildiğine göre; Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur; Hatalarınız göğe ulaşacak kadar günah işleyip de sonra (onlardan) tevbe etmiş olsanız, Allah tevbenizi kabul eder. Not: Zevaid'de şöyle denilmiştir: Bu, hasen bir seneddir. Ravi Yakub bin Humeyd hakkında ihtilaf vardır. Senedin kalan ravileri güvenilir zatlardır. AÇIKLAMA 4250’de

Ebu ​Saîd ‌(r.a.)'den ​rivayet ​edildiğine göre; Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu, demiştir: Allah, kulunun tevbesine şu adam'ın sevinmesinden daha çok sevinir (yani razı olur) ki (yolculuk halinde olan) o adam bir susuz çölde binit devesini kaybeder. Bunun üzerine adamcağız yitik devesini aramaya koyulur. Nihayet o arayış, adamı cidden yorup aciz bırakınca (susuzluk ve sıcaktan dolayı olduğu yerde ölmek üzere başını yere koyup) elbisesini başına çekip örtünür. İşte kendisi o halde olduğu sırada devesini kaybettiği yerde aniden hayvanının ayak sesini duyar. Bunun üzerine yüzüne çektiği örtüyü açar ve hemen binit hayvanı ile karşılaşır." Not: Zevaid'de şöyle denilmiştir: Bunun senedinde Atiyye el-Avn ve Süfyan bin Veki bulunur. İkisi de zayıftır. Fakat hadisin aslını Buhari ile Müslim, İbni Mes'ud ve Enes (r.a.)'ın rivayet ettikleri hadis olarak nakletmişler. AÇIKLAMA 4250’de

(Abdullah) ​bin ​Ma'kil ​(bin ‌Mukrin) (r.a.)'dan; Şöyle demiştir:Ben babam (Ma'kil) ile beraber Abdullah (bin Mes'ud) (r.a.)'ın yanına girdik de ben onu (yani îbn-i Mes'ud'u) şöyle söylerken işittim: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): (Günahtan) pişmanlık duymak, bir tevbe dir, buyurdu. Bunun üzerine babam (Ma'kil), Abdullah (İbn-i Mes'ud)a: "(Günahtan) pişmanlık duymak bir tevbedir" hadîsini Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'den sen işittin (mi)? dedi. Abdullah (îbn-i Mes'ud): Evet, diye cevap verdi

Abdullah ​bin ​Amr ​(bin ​el-As) (r.a.)'dan rivayet edildiğine göre; Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: Allah (Azze ve Celle), kul'un tevbesini ruhu boğazına gelmedikçe muhakkak kabul eder." Not; Zevald'de şöyle denilmiştir: Bunun senedinde el-Velid bin Müslim bulunur. Bu ravi tedlisçidir ve hadisi an'ane ile rivayet etmiştir. Ravi Mekhul ed-Dimeşki de öyledir. Tahric bilgisi: Tırmizi, Hakim, Ahmed, İbni Hibban ve Beyhaki bu hadisi Abdullah bin Amr (r.a.)'den değil de Abdullah bin Ömer bin el-Hattab (r.a.)'den rivayet etmişler. Diğer taraftan el-Münziri. et-Terğib ve't-Terhib'te, Tuhfe yazarı, TirmizI'nin şerhinde ve Celalü'd-Din, Camiu's-Sağir'de bu hadisi Abdullah bin Ömer bin el-Hattab (r.a.)'ın hadisi olarak kitabına alan alimleri sayarken ibni Mace'nin ismini de veriyorlar. Yani yukarıda isimlerini verdiğim üç kitaba göre İbni Mace bu hadisi AbduIIah bin Amr bin el-As (r.a.)'dan değil de Abdullah bin Ömer bin el-Hattab (r.a.)'dan rivayet etmiştir. Bu takdirde hadis, Zevaid türünden sayılmaz. Çünkü Tirmizi de rivayet etmiştir. Ancak Zevaid yazarı elde mevcut sünen nüshalarında AbduIIah bin Ömer değil de AbduIIah bin Amr'ın yazılı olduğunu dikkate alarak bunu Zevaid türünden saymakla beraber yukardaki durumu da belirtir

Süleyman ‌b. ‌Yesar ​ve ​diğerlerine: «Hadd tatbik edilen bir kişinin şahitliği caiz midir?» diye soruldu. Onlar da: «Tevbe etmişse, evet.» dediler

Nebi ‌Sallallahu ‌Aleyhi ‌ve ​Sellem'in hanımlarından Aişe (r.anha)'den rivayete göre, o üzerinde resimler bulunan bir yastık satın aldı. Rasulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem onu görünce kapının önünde durdu, içeri girmedi. Aişe onun yüzündeki hoşnutsuzluğu anladı ve şöyle dedi: "Ey Allah'ın Rasulü! Yaptığım hatadan Allah'a ve onun Rasulüne dönüyorum. Ne suç işledim ki diye sordu. Rasulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem: "Bu resimli yastıkta ne oluyor?" dedi. Aişe de: "Onu Senin için satın aldım, üzerine oturursun veya yaslanırsın" deyince Rasulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem: "Bu resimleri yapanlar kıyamet günü azab çekecekler, onlara: "Yaptığınız bu resimlere can veriniz" denilecek" buyurdu. Sonra da devam ederek: "İçerisinde resim bulunan eve melekler girmez" buyurdu. Diğer tahric: Buhari, Buyu'; Müslim, Libas ve Zi'ne

Sa'id ‌bin ‌Ebu ‌Meryem ​bize anlattı, şöyle dedi: Muhammed bin Cafer bin Ebi Kesir bize şunu söyledi: Zeyd bin Eslem, Ata' bin Sol'dan, İbn Abbas'tan rivayete göre bana bir adam geldi ve şöyle dedi: Bir kadına evlenme teklif ettim ama o benimle evlenmeyi reddetti ve başka biri ona evlenme teklif etti, o da benimle evlenmek istedi. Onunla evlendi ama ben onu kıskandım ve öldürdüm. Benim için bir tövbe var mı? Dedi ki: Annen hayatta mı? Hayır dedi. Şöyle dedi: Cenab-ı Allah'a tövbe edin. Ve ona olabildiğince yaklaş. Ben de gidip İbn Abbas'a sordum: Ona neden annesinin hayatını sordun? Dedi ki: Daha iyi bir amel bilmiyorum. Annesine gösterdiği iyiliklerden dolayı Yüce Allah'a hamdolsun.

Allah ‌Resulü ​(sav) ‌şöyle ‌buyurdu: "Liderliğe çok çabuk göz dikeceksin. (Fakat unutma ki) bu, kıyamet gününde bir tövbe sebebi olacaktır. Öyleyse (bu dünyada) ne kadar iyidir, (ahirette de) ne kadar kötüdür!" (Buhari no. 7148, Nesa'i vb.)

Tur'a ​çıktım ​ve ​Ka'b ‌el-Ahbar'la buluştum, onunla oturdum, o bana Tevrat'ı anlatıyor, ben de ona Allah'ın Resulü'nü anlatıyordum. Kendisine anlattığım şeylerden biri de, Allah Resulü'nün şöyle buyurduğuydu: "Güneşin doğduğu en hayırlı gün Cuma'dır; o gün Adem yaratıldı, o gün yere atıldı, o gün tövbesi kabul edildi, o gün öldü, o gün son saat gelecek, cuma günü bütün hayvanlar son saatin korkusuyla şafaktan gün doğumuna kadar gözetliyor, fakat cinler ve insanlar değil ve hiçbir Müslümanın Allah'ın izni olmadan Allah'a dua edip bir şey isteyemeyeceği bir vakit vardır." Ka'b bunun her yıl bir gün olduğunu söyledi ama ben bunun her Cuma günü olması konusunda ısrar edince Ka'b Tevrat'ı okudu ve Allah Resulü'nün doğru söylediğini söyledi. Ebu Hureyre dedi ki: Abdullah b. Selam ve ona Ka'b el-Ahbar ile görüşmemi ve ona Cuma günü hakkında söylediklerimi anlattım ve ona Ka'b'ın bunun her yıl bir gün olduğunu söylediğini anlattım. Abdullah b. Selam, Ka'b'ın yalan söylediğini söyledi ama ben ona daha sonra Ka'b'ın Tevrat okuduğunu ve her cuma günü olduğunu söylediğimde Ka'b'ın doğru söylediğini söyledi. Abdullah b. Salam daha sonra saatin kaç olduğunu bildiğini söyledi ve ondan bunu bana anlatmasını ve kendisine saklamamasını istediğimde Cuma'nın sonunda olduğunu söyledi. Allah Resulü "Hiçbir Müslüman orada namaz kılmaz..." dediğinde bunun nasıl olabileceğini sordum ve bana Allah'ın Resulü'nün şöyle deyip söylemediğini sordu: "Bir kimse namazı beklerken oturmuşsa, onu kılana kadar namazla meşgul olur." Bunun böyle olduğunu söylediğimde o da bunun böyle olduğunu söyledi. Malik, Ebu Davud, Tirmizi ve Nesa'i bunu nakletti ve Ahmed bunu Ka'b'ın doğru söylediğine kadar iletti.

İbn ​Abbas'tan ​(Allah ‌her ​ikisinden de razı olsun) rivayetle şöyle dedi: Ömer beni Bedir şeyhlerinin yanına getirirdi, sanki içlerinden bazıları bunu kendi içlerinde bulmuşlar ve şöyle demişlerdi: Bu kişi neden bizimle girdi? Bizim de onun gibi oğullarımız var, Ömer de şöyle dedi: Burası senin öğrendiğin yer. Bir gün beni aradı ve onlarla birlikte içeri girmemi sağladı. O gün beni onlara göstermek dışında aradığını görmedim. Dedi ki: Allah'ın şu sözüne ne dersin: Allah'ın zaferi ve fetihleri ​​geldiğinde? Onlardan bir kısmı şöyle dedi: Bize zafer ve fetih verildiğinde, Allah'a hamd etmek ve O'ndan bağışlanma dilemekle emrolunduk. Ve bazıları sessiz kaldı. فَلَمْ يَقُلْ شَيئاً فَقَالَ لي : أَكَذلِكَ تقُولُ يَا ابنَ عباسٍ ؟ فقلت : لا قَالَ : فَمَا تَقُولُ ؟ قُلْتُ : هُوَ أجَلُ رَسُولِ الله صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ En alim adam ona selam verdi. "Allah'ın zaferi ve fetihleri ​​gelip çattığında ve bu da sizin ölüm alameti olduğu zaman, Rabbinizi hamd ile tesbih edin ve O'ndan mağfiret dileyin, çünkü o tevbe içindeydi" buyurdu. Ömer, onun hakkında söyledikleri dışında hiçbir şey bilmiyorum. Buhari'nin rivayet ettiği

Resûlullah ‌(s.a.v.) ‌şöyle ​buyurmuştur: ​"Allah Teâlâ şöyle buyuruyor: 'Ben, beni zikreden bir kul gibiyim. Beni zikrettiğinde ben de onunla beraberim. Vallahi! Muhakkak ki Allah Teâlâ, kulunun tövbesine karşılık seni mükâfatlandıracaktır.' Çölde kaybolan aracını bulan adamdan daha mutlu. Kim bana bir arşın yaklaşırsa, ben de ona bir arşın yaklaşırım. Kim bana bir arşın yaklaşırsa, ben de ona iki arşın yaklaşırım. O bana doğru yürüdüğünde ben de ona doğru koşarım.” (Buhari 7805, Müslim 7128)

Resûlullah ‌(s.a.v.) ​buyurdu ‌ki: ‌"Yüce Allah buyuruyor ki, ben kulumun düşüncesini desteklerim. (Yani eğer Allah'ın kendisini affedeceğini, tövbesini kabul edeceğini ve tehlikeden kurtaracağını düşünüyorsa, öyle yaparım.) O beni andığında benimle kal. O, beni zihninde anırsa, ben de onu aklımda anarım, eğer o beni bir toplantıda anarsa, o zaman ben de onu, kendilerinden daha hayırlı olanların toplantısında anarım. (melekler).” (Buhari 7405, Müslim 6981, 7008)