Sunan Ibnu Majah — Hadis #30914
Hadis #30914
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ
" مَا تَوَطَّنَ رَجُلٌ مُسْلِمٌ الْمَسَاجِدَ لِلصَّلاَةِ وَالذِّكْرِ إِلاَّ تَبَشْبَشَ اللَّهُ لَهُ كَمَا يَتَبَشْبَشُ أَهْلُ الْغَائِبِ بِغَائِبِهِمْ إِذَا قَدِمَ عَلَيْهِمْ " .
Diriwayatkan daripada Abu Hurairah r.a. katanya: Nabi saw bersabda: "Seorang muslim tidak selalu ke masjid untuk menunaikan solat dan mengingati Allah, tetapi Allah berasa gembira kepadanya sebagaimana keluarga orang yang tidak hadir berasa gembira apabila dia kembali kepada mereka.
Diriwayatkan oleh
Abu Hurairah (RA)
Sumber
Sunan Ibnu Majah # 4/800
Gred
Sahih
Kategori
Bab 4: Masjid dan Jemaah
Topik:
#Prayer