Sunan Ibnu Majah — Hadis #32619

Hadis #32619
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ حِمَارٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ وَجَدَ لُقَطَةً فَلْيُشْهِدْ ذَا عَدْلٍ أَوْ ذَوَىْ عَدْلٍ ثُمَّ لاَ يُغَيِّرْهُ وَلاَ يَكْتُمْ فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَهُوَ أَحَقُّ بِهَا وَإِلاَّ فَهُوَ مَالُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ‏"‏ ‏.‏
Diriwayatkan daripada Iyad bin Himar bahawa Rasulullah ﷺ bersabda: “Barangsiapa yang mendapati harta yang hilang, hendaklah dia meminta satu atau dua orang yang baik akhlaknya untuk menyaksikannya, kemudian dia tidak boleh mengubahnya dan tidak pula menyembunyikannya, jika pemiliknya datang maka dia lebih berhak atasnya, jika tidak, ia adalah milik Allah SWT, yang memberikannya kepada sesiapa yang dikehendaki-Nya.”
Diriwayatkan oleh
Iyad bin Himar (RA)
Sumber
Sunan Ibnu Majah # 18/2505
Gred
Sahih
Kategori
Bab 18: Harta Pungutan
Hadis Sebelumnya Lihat Semua Hadis Hadis Seterusnya
Topik: #Charity #Mother

Hadis Berkaitan