Sunan Ibnu Majah — Hadis #34088
Hadis #34088
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ خُنَيْسٍ الْمَكِّيُّ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ حَسَّانَ الْمَخْزُومِيَّ، قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ صَالِحٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ
" كَلاَمُ ابْنِ آدَمَ عَلَيْهِ لاَ لَهُ إِلاَّ الأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْىَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَذِكْرَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Diriwayatkan daripada Ummu Habibah, isteri Rasulullah s.a.w, bahawa Rasulullah s.a.w. bersabda: “Kata-kata anak Adam itu tidak patut baginya, kecuali yang makruf dan melarang daripada yang mungkar dan mengingati Allah.”
Diriwayatkan oleh
Ummu Habibah (RA)
Sumber
Sunan Ibnu Majah # 36/3974
Gred
Daif
Kategori
Bab 36: Fitnah