El-Edebul Mufred — Hadis #47388
Hadis #47388
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ صَالِحٍ قَالَ: حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: عَجِبْتُ مِنَ الرَّجُلِ يَفِرُّ مِنَ الْقَدَرِ وَهُوَ مُوَاقِعُهُ، وَيَرَى الْقَذَاةَ فِي عَيْنِ أَخِيهِ وَيَدَعُ الْجِذْعَ فِي عَيْنِهِ، وَيُخْرِجُ الضَّغْنَ مِنْ نَفْسِ أَخِيهِ وَيَدَعُ الضَّغْنَ فِي نَفْسِهِ، وَمَا وَضَعْتُ سِرِّي عِنْدَ أَحَدٍ فَلُمْتُهُ عَلَى إِفْشَائِهِ، وَكَيْفَ أَلُومُهُ وَقَدْ ضِقْتُ بِهِ ذَرْعًا؟.
Abdullah bin Salih bize şöyle dedi: Musa bin Ali, babasından, Amr bin El-As'tan rivayetle bana şöyle dedi: Kaderden kaçan bir adama hayret ediyorum. Ve kendisi de onun yeridir ve kardeşinin gözündeki merteği görür, kendi gözündeki kütüğü bırakır, kardeşinin nefsinden kini çıkarır ve kini kendisinde bırakır. Kendisi ve ben sırrımı hiçbir zaman kimseye açmadım ve bunu ifşa ettiği için onu suçlamadım ve ondan bıktığımda onu nasıl suçlayabilirim?
Kaynak
El-Edebul Mufred # 37/886
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 37: Bölüm 37
Konular:
#Mother