Neighbor Hakkinda Hadisler

Bera'dan ‌demiştir ​ki: ​Nebi ‌(S.A.V.) kurban bayramı günü namazdan sonra, bize bir hutbe irad ederek: "Kim bizim namazımızı kılar ve kurbanımızı keserse (bizim sünnetimize uygun olan bir) amel işlemiş olur. Kim de kurbanı namazdan önce keserse (kesilen) bu (kurbanlık alisine ziyafet için kesilmiş bir) et koyunu olur" buyurdu. Bunun üzerine Ebû Bürde b. Niyar kalktı ve: "Ey Allah'ın Resulü vallahi ben bu gün'ün yeme, içme günü olduğunu düşünerek Kurbanı (mı) namaza çıkmadan önce kestim ve (yine bu düşünceyle) acele edip (kurban'ın etinden) yedim, aileme ve komşularıma da yedirdim" dedi. Resûlullah (S.A.V.) de: "Bu et koyunudur" buyurdu. Bunun üzerine (Ebû Bürde tekrar kalktı ve): Ben de bir yaşını doldurmamış (fakat semiz olması ve etinin lezizliği bakımından iki et koyunundan) daha hayırlı bir oğlak var (kurban edebilmem için bu oğlak) bana yeter mi? diye sordu. Fahr-i kâinat Efendimiz de: Evet senden başka bir kimse için (böyle bir oğlağı kurban etmek) asla yeterli olamaz" buyurdu

Câbir ‌b. ‌Abdillah ‌(r.a.) ‌şöyle demiştir: Rasûlullah (s.a.v.); şüf'ay'ı, taksim edilmeyen herşeyde (geçerli) kıldı. Hudutlar belirlendiği ve yollar ayrıldığı zaman şuf'a yoktur

Ebû ‌Râfi' ‌(r.a), ​Rasûlullah ‌(s.a.v.)'i şöyle derken işitmiştir: "Komşu, (bir mal'a) yakınlığı sebebiyle (herkesten) daha çok hak sahibidir

Âişe ‌(r.anha)'dan ​(rivayet ‌edildiğine ​göre); Nebi (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Cibril, komşu hakkında o kadar tavsiyede bulundu ki sonunda (kendi kendine) onu mirasçı kılacak, dedim

Ebû ‌Hureyre ​r.a.'den ​demiştir ​ki: Bir adam, Nebi (s.a.v.)'e gelerek komşusundan acındı. (Hz. Nebi de): Git ve ondan gelen sıkıntılara sabret! buyurdu. Sonra (adam) iki veya üç defa daha geldi. Bunun üzerine (Hz. Nebi): Git, eşyanı yola at! buyurdu. Bunun üzerine (adam gidip) eşyasını yola attı. (Eşyayı yolda gören) halk ona (bunun sebebini) sormaya başladı. (Adam da) olayı onlara anlatıyordu. (Olayı Öğrenen kimseler de o kötülük yapan) komşuyu "Allah bunu onun da başına getirsin!" diyerek lanet ediyorlardı. Derken o kötü komşu geldi ve eşyalarını sokağa atan kimse: ("Artık evine) dön benden bir daha hoşlanmayacağın bir davranış görmeyeceksin" dedi

Ebu ​Hureyre ‌r.a.'den ‌(rivayet ‌edildiğine göre) Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Allah'a ve ârihet gününe iman eden kimse misafirine ikram etsin. Alllah'a ve ârihet gününe iman eden kimse komşusuna eziyet etmesin. Allah'a ve âhiret gününe iman eden kimse ya hayır söylesin yada susun

Seyyar ​b. ​Sellame ‌(radıyallahü ​anh) anlatıyor ve diyor ki: Ebû Berze’nin yanına girdim babam, Ebû Berze’ye Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’in nasıl namaz kıldığını sordu. O da dedi ki: sallallahü aleyhi ve sellem) ilk namaz dediğimiz öğle namazını güneş tepeden batıya kaydığı vakit kılardı. İkindi namazını kıldıktan sonra, güneş batmadan binitle Medine’nin en uzak yerine gidip dönebilirdik. Akşam namazı hakkında ne söylediğini unuttum. Ateme adı verilen yatsı namazını geç kılmayı severdi. Yatsı namazından önce uyumayı ve yatsıdan sonra da konuşmayı sevmezdi. Sabah namazını kıldıktan sonra kişi arkadaşının yüzünü görüp tanıyabilecek kadar ortalık ağarmış olurdu. Sabah namazında ise altmış ile yüz ayet arası okurdu.) (Tirmizî, Salat: 122; İbn Mâce, Salat:)

Seyyar ‌b. ‌Seleme ​(radıyallahü ‌anh)’den rivâyete göre, şöyle demiştir: Ben ve Babam, Ebû Berze el Eslemî’nin yanına girmiştik. Babam ona demişti ki: sallallahü aleyhi ve sellem)’in kıldığı farz namazları bize anlatır mısın?) Ebû Berze şöyle anlattı: namaz dediğiniz öğle namazı güneş tepeden batıya dönünce kılardı. İkindi namazını kıldıktan sonra güneş parlaklığını kaybetmeden Medine’nin en uzak bölgesine gidip gelebilirdik. Akşam namazı hakkında ne dediğini unuttum. Ateme adını verdiğiniz yatsı namazını geç kılmayı severdi. Yatsıdan önce uyumayı, yatsıdan sonra konuşmayı hoş karşılamazdı. Sabah namazı kılındıktan sonra bir kimse arkadaşını tanıyabilecek kadar ortalık aydınlık olurdu. Sabah namazında altmış ile yüz ayet kadar okurdu.) (İbn Mâce, Salat: 12; Tirmizî, Salat:)

El-Berâ'dan ​şöyle ​dediği ‌rivayet ​edilmiştir: "Resûlullah (s.a.v.) Nahr günü namazdan sonra bize hitap etti ve şöyle buyurdu: 'Kim bizim gibi namaz kılar ve kurban keserse, onun ritüeli tamamdır ve kim kurbanı namazdan önce keserse o, sıradan bir ettir.' Ebu Burdah bin Niyar şöyle dedi: "Ya Rasulallah (ﷺ), Allah'a yemin ederim ki, biz kurbanı namaza çıkmadan önce kestik, çünkü bugünün yeme içme günü olduğunu biliyordum, bu yüzden acele ettim ve ondan yedim, aileme ve komşularıma yedirdim." Allah Resulü (ﷺ) şöyle buyurdu: 'Bu sadece etlik bir koyundur.' Dedi ki: 'Benim iki etli koyundan daha hayırlı bir cezâtım var, bu bana yeter mi?' Dedi ki: 'Evet ama bu senden sonra kimseye yetmez.

Enes'in ​şöyle ​dediği ‌rivayet ‌edilmiştir: "Resûlullah'ın çorba yapmayı iyi bilen bir İranlı komşusu vardı. Bir gün Aişe yanındayken Resûlullah'ın yanına geldi ve eliyle ona gelmesini işaret etti. Resûlullah, Aişe'ye -'Peki ya o?' anlamında işaret etti ve adam da ona iki veya üç kez 'Hayır' anlamında 'Hayır' işareti yaptı.

Abdullah'ın ​şöyle ​dediği ‌rivayet ​edilmiştir: "Ben dedim ki: 'Ey Allah'ın Resulü, hangi günah en büyük günahtır?' Dedi ki: 'Sizi yaratan Allah'a eş koşmanızdır.' 'Sonra ne olacak?' dedim. Dedi ki: 'Seninle birlikte yemek yer korkusuyla çocuğunu öldürmek.' 'Sonra ne olacak?' dedim. Şöyle dedi: 'Komşunun karısıyla zina yapmak

Abdullah'ın ​şöyle ​dediği ​rivayet ‌edilmiştir: "Ben dedim ki: 'Ey Allah'ın Resulü, hangi günah en büyük günahtır?' Dedi ki: 'Sizi yaratan Allah'a eş koşmanızdır.' 'Sonra ne olacak?' dedim. 'Seninle yemek yemesin diye çocuğunu öldürmek' dedi. 'Sonra ne olacak?' dedim. Şöyle dedi: 'Komşunun karısıyla zina yapmak

Abdullah'ın ​şöyle ​dediği ​rivayet ​edilmiştir: "Resûlullah'a (s.a.v.) sordum, hangi günah en ağırdır?" Şöyle buyurdu: "Şirk, Allah'a eş koşmak, komşunun karısıyla zina etmek, fakirlik korkusuyla çocuğunu öldürmek ve seninle birlikte yemek yiyebilmek." Daha sonra Abdullah şu âyeti okudu: "Onlar, Allah'la birlikte başka bir ilaha tapmayanlar,

Eş-Şa ​bi'den ​rivayet ​edilmiştir ‌ki; "En-Nehrain'de Dahilan ve Rabitan'ın komşusu olan Adiyy bin Hatim, Peygamber'e şöyle sorduğunu anlattı: 'Köpeğimi serbest bırakıyorum ve köpeğimle birlikte başka bir köpek buluyorum ve hangisinin (oyunu) yakaladığını bilmiyorum.' Dedi ki: 'Yeme, çünkü Allah'ın adını sadece kendi köpeğin üzerine söyledin, başka hiçbir köpeğin üzerine değil.

El-Bara ​bin ‌Azib'den ​rivayet ‌edilmiştir: "Resûlullah (s.a.v.) Kurban günü ayağa kalktı ve şöyle buyurdu: 'Kim bizim kıblemize döner, bizim gibi namaz kılar ve bizim gibi kurban keserse, namazını kılıncaya kadar kurban kesmesin. Amcam ayağa kalktı ve şöyle dedi: 'Ey Allah'ın Resulü, ailemi doyurmak için kurbanımı kesmeye acele ettim. Ve ev halkım veya ailem ve ailem. Allah Resulü, 'Bir kurban daha sunun' dedi; 'Benim için yetiştirilen iki koyundan daha sevimli olan bir keçi oğlak var' dedi: 'Onu kurban edin, çünkü bu sizin iki kurbanınızdan daha hayırlıdır.'' (Sahih)

El-Bera ​bin ‌Azib'den ​rivayet ​edildiğine göre: "Resûlullah (s.a.v.) bize kurban gününde hitap etti ve şöyle buyurdu: 'Kim bizim gibi namaz kılar ve kurbanını bizim gibi keserse, ibadetleri hakkıyla yerine getirmiş olur. Kim namazdan önce kurban keserse o, et olarak bir koyundan başka bir şey değildir." Ebu Burda şöyle dedi: 'Ey Allah'ın Elçileri, Allah'a yemin ederim ki, namaza çıkmadan önce kurbanımı kestim. Bu günün yeme içme günü olduğunu biliyordum, bu yüzden yemek için acele ettim, ailemi ve komşularımı doyurdum.' Allah Resulü şöyle buyurdu: 'Resûlullah; 'O sadece et için bir koyundu.' Dedi ki: 'Eti iki koyundan daha iyi olan bir Jadh'ah dişi keçim var; (Kurban olarak) bana yeter mi?' Dedi ki: 'Evet, fakat senden sonra hiç kimseye bu yetmez." (Sahih)

Enes'in ​şöyle ​dediği ‌rivayet ‌edilmiştir: "Resulullah (s.a.v.) Kurban Günü şöyle buyurdu: 'Kim kurbanını namazdan önce keserse, onu tekrarlasın.' Bir adam ayağa kalktı ve şöyle dedi: 'Ey Allah'ın Resulü, bu gün insanların et yemek istediği bir gündür.' Komşularının fakir olduğunu ve sanki Resûlullah'ın ona inandığını söyledi. Şöyle dedi: 'Benim için et olarak koyun çekmekten daha sevimli bir mezhebim var; Bu yüzden ona bir imtiyaz verdi (bunu feda etmesine izin verdi), ama bunun başkası için geçerli olup olmadığını bilmiyorum. Sonra iki koçun yanına gitti ve onları kurban etti." (Sahih)

Ebu ​Rafi'nin ​şöyle ​dediği ‌rivayet edilmiştir: "Resûlullah şöyle buyurmuştur: "Komşunun, yakındaki malda daha fazla hakkı vardır."

Amr ​Bin ​Eş-Şerid'den, ​babasından ​şöyle dediği rivayet edilmiştir: Bir adam şöyle dedi: "Ya Resulallah, benim toprağımda hiç kimsenin payı yoktur, ancak komşular vardır." Şöyle dedi: "Komşunun yakındaki mülk üzerinde daha fazla hakkı vardır.

Cabir'in ‌şöyle ‌dediği ‌rivayet ​edilmiştir: "Resûlullah, ön alım ilkesini ve komşuların haklarını emretti."