Neighbor Hakkinda Hadisler

Bişr ​bin ​Hilal ​el-Sevvaf ​el-Basri bize rivayet etti, Cafer bin Süleyman bize Ebu Tarık'tan, Hasan'dan, Ebu Hureyre'den rivayetle şöyle dedi: Peygamber şöyle dedi: Allah'ım, Allah'ın salat ve selamı ona olsun, şöyle dedi: "Kim bu sözleri benden alır ve onlarla amel eder veya kime amel ederse öğretir?" Abu dedi. Kedi yavrusu, dedim, ey Allah'ın Resulü, elimden tuttu ve beş saydı ve dedi ki: "Ensestten sakın, sen insanların en dindarları olursun ve Allah'ın sana bölüştürdüğüne razı olursun ve olursun." İnsanların en zengini olun, komşunuza iyi davranın, mümin olun, kendiniz için sevdiğinizi insanlar için de sevin, Müslüman olun ve çok gülmeyin. Aşırı gülmek kalbi öldürür.” Ebu İsa şöyle dedi: “Bu garip bir hadistir. Bunu Cafer bin Süleyman'ın hadisinden başkasını bilmiyoruz. Ve Hasan, Ebu Hureyre'den böyle bir şey duymadı. Eyyub, Yunus bin Ubeyd ve Ali bin Zeyd'den rivayet edilmiştir. Onlar şöyle dediler: Hasan, Ebu Hureyre'den haber alamadı. Ebu Ubeyde el-Naci bu hadisi Hasan'dan rivayet etmiştir, fakat bu hadisi Ebu Hureyre'den, Peygamber (s.a.v.)'den rivayet ederek belirtmemiştir.

Kuteybe ‌bize, ‌Abbad ‌bin ​Abbad El-Muhallabi'nin Ebu Cemre'den, İbni Abbas'tan rivayetle şöyle dediğini anlattı: Abdülkays'ın heyeti Resûlullah'a geldi. Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun. "Burası Rabia mahallesidir, haram aylar dışında sana ulaşamıyoruz, bize senden alabileceğimiz bir şey emret" dediler. Biz de arkamızdan ona sesleniyoruz. "Size dört şeyi emrediyorum: Allah'a iman" dedi. Sonra bunları onlara Allah'tan başka ilah olmadığına ve benim Allah'ın elçisi olduğuna şehadet, namaz kılma, zekat verme ve ganimetlerinizin beşte birini geri verme olarak açıkladı." Kuteybe bize anlattı, Hammad bin Zeyd bize şöyle dedi: Ebu Cemre'den, İbn Abbas'tan, Peygamber'den, Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun. Ebu İsa şöyle dedi: Bu güzel ve sahih bir hadistir ve adı Ebu Cemre el-Zabi'dir. Nasr bin İmran. Şu'be de bunu Ebu Cemre'den rivayet ederek şöyle devam etti: Allah'tan başka ilah olmadığına dair şahitlik hangi imandır biliyor musun? Ben de Allah'ın Resulüyüm, o da hadisi zikretti. Kuteybe bin Saeed'in şöyle dediğini duydum: "Bu dört soylu Malik bin Enes'in gibisini hiç görmedim." Ve El-Leys bin Saad, Abbad bin Abbad El-Muhallabi ve Abdul-Wahhab Al-Sakafi. Kuteybe şunları söyledi: Biz dönmekle yetindik. Abbad her gün iki hadisle, Abbad bin Abbad ise Muhallab bin Ebi Safra'nın soyundandır.

Kuteybe ‌bize ‌anlattı, ‌Leys ​bin Saad bize İbn Şihab'tan, Urve bin Zübeyr'den rivayet etti ki o da ona Abdullah bin Zübeyr'den rivayet etti: Ona, Ensar'dan bir adamın, hurma ağaçlarını sulamak için kullandıkları korular konusunda Zübeyr'le tartıştığını söyledi. Ensari, "Suyu serbest bırakın" dedi. O geçti ama o reddetti, bu yüzden Allah'ın Elçisi (Allah onu kutsasın ve ona huzur versin) ile tartıştılar ve Allah'ın Elçisi (Allah onu kutsasın ve ona huzur versin) Zübeyr'e, "Ey Zübeyr sula ve suyu komşuna gönder" dedi. Ensari sinirlendi ve şöyle dedi: "Ya Resulallah, eğer o senin kuzenin olsaydı." Sonra Allah Resulü'nün yüzü değişti, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin. Sonra şöyle dedi: "Ey Zübeyr, sula ve suyu duvarlara dönünceye kadar tut." Zübeyr dedi ki: Vallahi, sanırım bu ayet şu ayette nazil oldu: (Hayır, Rabbine yemin ederim ki, aralarında ihtilaf ettikleri şeylerde seni hakem kılmadıkça iman etmezler.) Ebu İsa şöyle dedi: Muhammed'in söylediğini duydum, o anlattı İbn Vehb, Leys bin Saad ve Yunus'tan, ez-Zuhri'den, Urve'den, Abdullah bin Zübeyr'den rivayet edilen bu hadisin benzeri, Şuayb bin Ebî Hamza'nın ez-Zühri'den, Urve'den, el-Zübeyr'den rivayet ettiği, ancak Abdullah bin Zübeyr'den rivayet ettiği hadisi zikretmemiştir.

Muhammed ​bin ​Beşar ‌bize ‌anlattı, Abdurrahman bin Mehdi bize anlattı, Süfyan bize Vasil'den, Ebu Vail'den, Amr bin Şerhabil'den rivayet etti, Abdullah'tan rivayetle şöyle dedi: Ey Allah'ın Resulü, hangi günah en büyük günahtır? "Seni yaratırken Allah'a eş koşmak için" dedi. Şöyle dedi: “Sonra Ne dedi? "Seninle paylaşacağı korkusuyla oğlunu öldürmek." “Sonra dedim ki, ne dedi?” "Komşunun karısıyla zina etmek." Dedi ki: Bu, güzel ve garip bir hadistir. Muhammed bin Beşar, Bundar bize anlattı, Abd al-Rahman bin Mehdi bize anlattı, Süfyan bize Mansur'un yetkisiyle şunları söyledi: Ve Amaş'tan, Ebu Vail'den, Amr bin Şurahbil'den, Abdullah'tan, Peygamber'den rivayetle, Allah ona salat ve selam etsin, benzer bir hadisle. Ebu İsa dedi ki bu bir hadis Güzel ve doğrudur...

Abd ​bin ​Humaid ‌bize ​anlattı, Saeed bin El-Rabi' Ebu Zeyd bize anlattı, Şu'be bize Vasil el-Ahdab'dan, Ebu Vail'den, Abdullah'tan rivayet etti: "Resûlullah'a (s.a.v.) sordum, Allah ona salat ve selam versin, hangi günah en büyüktür?" diye sordum. "Seni yaratırken Allah'a eş koşmak ve Allah yolunda oğlunu öldürmek" buyurdu. Seninle veya senin yemeğinden yemek veya komşunun karısıyla zina etmek.” Buyurdu ve şu ayeti okudu: “Allah'a dua etmeyenler, Allah başka bir ilahı öldürmez, onlar haksız yere Allah'ın kutsal kıldığı canı öldürmezler ve zina etmezler. Kim bunu yaparsa günahlarla karşılaşır. * Kıyamet günü onun azabı iki kat artırılır. O, dirilişte rezil olarak kalacaktır.) Ebu İssa şöyle dedi: Süfyan'ın Mansur ve A'meş'ten rivayet ettiği hadis, Şu'be'nin Vasil'den rivayet ettiği hadisten daha sahihtir. Çünkü bulaşma zincirine bir adamı ekledi. Muhammed ibn el-Musenna bize rivayet etti, Muhammed ibn Cafer bize Şu'be'den, Vasil'den, Ebu Va'il'den, Köle'den rivayet etti. Vallahi, Peygamber'in izniyle, Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun ve buna benzer bir şey. Şöyle dedi: "Böylece Şu'be, Vasil'den, Ebu Va'il'den, Abdullah'tan rivayet etti ve Amr bin'den de söz edilmedi." Sharhabeel...

Ali ‌bin ​Saeed ​Al-Kindi ‌bize, Ebu Muhyah'ın Abd al-Malik bin Umeyr'den, yeğenim Abdullah bin Salam'dan rivayet ettiğine göre, istediğim zaman Osman'ın Abdullah bin Salam'ın yanına geldiğini ve Osman'ın ona "Seni getirmedi" dediğini anlattı. 'Sana destek olmaya geldim' dedi. "Halkın yanına gidin ve onları benden çıkarın" dedi. Benim için dışarıda olman içeride olmandan daha iyi. Bunun üzerine Abdullah halkın yanına çıktı ve şöyle dedi: "Ey insanlar, İslam'dan önce benim adım filandı ve bana Elçi derdi." Allah, Allah'ın salat ve selâmı üzerine olsun, bana Allah'ın kitabından ayetler indirdi: (Ve İsrailoğullarından bir şahit de şahitlik etti: Onun gibi. Ama o inandı ama sen kibirliydin. Şüphesiz Allah, zalimler topluluğunu doğru yola iletmez.) Ve benim hakkımda şu ayet nazil oldu: (De ki: Benimle sizin aranızda şahit olarak Allah yeter ve Kitap'ın ilmi O'nun yanındadır. Şüphesiz Allah, üzerinize bir kılıç kınındadır ve melekler, onun indirildiği bu beldenizde size yakın olmuştur. Vallahi, Vallahi bu adamda Peygamberin var. Eğer onu öldürürsen, Allah'a yemin ederim ki, eğer onu öldürürsen, komşularını, melekleri kovmuş olursun ve Allah'ın kınından kılıcını çekersin. Sizin adınıza kıyamet gününe kadar örtülmeyecektir. "Yahudiyi öldürün, Osman'ı da öldürün" dediler. Bunu Ebu İsa söyledi." Hasan Garip'in bir hadisi. Şuayb bin Safvan'ın Abdulmelik bin Umeyr'den, İbn Muhammed bin Abdullah bin Selam'dan, dedesi Abdullah bin Selam'dan rivayet ettiği rivayet edilmiştir.

Abdullah ‌bin ​Humaid ‌bize ‌anlattı, Abdurrezzak bize Muammer'den, Zühri'den, Ubeydullah bin Abdullah bin Ebi Sevr'den rivayetle şöyle dedi: İbni Abbas'ı (Allah her ikisinden de razı olsun) şöyle söylediğini işittim dedi: "Ben hâlâ Ömer'e, Peygamber'in (s.a.v.) eşlerinden olan, Allah onu bereketlesin ve ona huzur versin, iki kadın hakkında soru sormayı çok istiyordum. Cenâb-ı Hak buyurdu ki: (Eğer Allah'a tövbe ederseniz, kalpleriniz razı olur) ta ki Ömer Hac yapıncaya kadar, ben de onunla birlikte Hac yaptım, ben de onun üzerine şifa döktüm. O da abdest aldı ve ben de dedim ki: Ey Mü'minlerin Emiri, Peygamber'in hanımlarından olan iki kadından, Allah ona salat ve selam versin, Allah ona şöyle buyurdu: (Eğer Allah'a tevbe edersen) O halde kalpleriniz kararlıdır ve eğer ona karşı ihtilafa düşerseniz, şüphesiz Allah onun velisidir.) Sonra bana şöyle dedi: "Ve bu senin için hayret verici ey İbni Abbas." Al-Zuhri dedi ve bundan nefret etti. Vallahi o, bunu ona sormadı ve saklamadı. Bana “Aişe ve Hafsa” dedi. Sonra bana hadisi anlattı ve şöyle dedi: "Biz Kureyş'ten bir gruptuk." Kadınları yendik. Medine'ye geldiğimizde kadınları kendilerine hakim olan bir kavim bulduk, kadınlarımız da onların kadınlarından öğrenmeye başladı, ben de bir gün karım beni ziyarete geldiğinde beni ziyaret etmesini reddettiğine kızdım. "Bunların hiçbirini inkar etmeyin. Vallahi, Peygamber'in (s.a.v.) hanımları, Allah ona salat ve selam versin" dedi. Onu geri alsınlar ve içlerinden biri onu bugün akşama kadar bıraksın diye merhaba dedi. "Kendi kendime dedim ki, 'Bunu yapanları hüsrana uğrattım ve kaybettim.'" Şöyle dedi: "Benim evim Beni Emevi'nin El-Evali bölgesindeydi ve Ensar'dan bir komşum vardı. Sırayla Resûlullah'ın (s.a.v.) yanına giderdik. Sonra bir gün inecek ve bana vahiy ve başka şeylerle ilgili haberler getirecek, ben de bir gün inip ona buna benzer bir şey getireceğim. Dedi ve biz Ghassan'ın atlarının bize karşı savaşmak için nallı olduğunu konuşuyorduk. Ghassan, "Bir gün akşam yemeği için yanıma geldi ve kapıyı çaldı. Ben de yanına çıktım ve 'Harika bir şey oldu' dedim. 'Geldi' dedim." dedi. Bundan daha da büyüğü, Allah'ın Elçisi'nin (Allah onu kutsasın ve ona huzur versin) eşlerini boşamasıdır. Dedi ki, kendi kendime Hafsa hayal kırıklığına uğramış ve kaybolmuştur. Bunun bir varlık olduğunu düşünmüştüm. Sabah namazını kıldığımda kıyafetlerimi giydim ve Hafsa'nın yanına gidene kadar yola çıktım. Ağlıyordu, ben de “Resûlullah seni boşasın” dedim. Allah'ın salat ve selamı onun üzerine olsun. "Bilmiyorum. Kendini bu içkiye kapatıyor" dedi. Dedi ki: "Ben de yola çıktım ve siyahi bir çocuğun yanına geldim ve 'Ömer için izin iste' dedim." O da içeri girdi ve yanıma çıktı. “Ona senden bahsettim” dedi ama bir şey söylemedi. “Mescide gittim ve birden etrafımda bir minber belirdi” dedi. Bir grup ağlıyordu, ben de yanlarına oturdum, sonra hissettiklerime çok şaşırdım ve çocuğun yanına gittim ve "Ömer için izin iste" dedim. İçeri girdi, sonra yanıma geldi ve “Senden bahsetmiştim” dedi. Ona, ama hiçbir şey söylemedi. Dedi ki: "Ben de mescide gidip oturdum, sonra bulduğum şey beni şaşırttı ve çocuğun yanına gittim ve şöyle dedim: Ömer'den izin istedi. İçeri girdi, sonra yanıma geldi ve “Ona senden bahsettim” dedi. Hiçbir şey söylemedi. "Ben de gitmek üzere döndüm ve çocuk beni çağırıyordu" dedi. “İçeri girin. Size izin verdim” dedi. İçeri girdim ve Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'i keçeleşmiş kumların üzerine uzanmış halde gördüm. Yan tarafında bunun izlerini görebiliyordum. Ben de "Ah" dedim. Allah Resulü, “Kadınlarınızı boşadınız mı?” "Hayır" dedi. “Allah en büyüktür” dedim. Sen, ey Allah'ın Resulü, biz Kureyşlilerin kadınları mağlup ettiğini gördün. Medine'ye geldiğimizde kadınları kendilerine hakim olan bir kavim bulduk ve kadınlarımız, onların kadınlarından öğrenmeye başladı. Sonra bir gün eşime kızdım. Hani o benimle cinsel ilişkide bulunuyordu, ben bunu inkar ettim, o da şöyle dedi: "İnkâr etmeyin. Vallahi, Peygamber (s.a.v.)'in hanımları, Allah ona salat ve selam versin, onunla ilişkiye girecekler ve içlerinden biri onu terk edecek." Bugün akşama kadar. Dedi ki: "Ben de Hafsa'ya dedim ki, 'Allah Resulü'nün yanına gider misin, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin?' O da 'Evet' dedi ve bugün içimizden biri onu terk edecek. Gece. Ben de dedim ki: "Sizden kim bunu yaparsa hüsrana uğramıştır ve kaybetmiştir. Sizden biriniz, Resulünün gazabından dolayı Allah'ın kendisine olan gazabından emin olabilir mi?" Daha sonra, vefat ettiğinde Peygamber Efendimiz (s.a.v.) gülümsedi ve şöyle dedi: "Ben Hafsa'ya dedim ki: 'Resulullah'ın yanına gitme, Allah ona salat ve selam versin ve ona hiçbir şey sorma. Bana ne istediğinizi sorun, arkadaşınızın sizden daha güzel ve Resûlullah'a daha sevgili olmasına aldanmayın, Allah ona salat ve selam versin. Dedi ve tekrar gülümsedi, ben de "Ah" dedim. Allah Resulü Astanis, “Evet” dedi. “Başımı kaldırdım, evde üç alev dışında hiçbir şey görmedim” dedi. Şöyle dedi: "Ben de dedim ki: 'Ey Ey Allah'ın Elçisi, Allah'tan, İran'a ve Romalılara kötülük yaptığı ve onların O'na ibadet etmedikleri gibi, senin ümmetine de adalet etmesini iste. Sonra doğruldu ve şöyle dedi: "Başka şüphe var mı?" Sen, ey İbnü'l-Hattab, kendileri için dünya iyilikleri acele edilmiş bir kavimsin." "Ve yanıma girmeyeceğine yemin etmişti" dedi. Bir ay boyunca eşlerine ceza verdi, bunun üzerine Allah da onu suçladı ve yemin etmesinden dolayı ona kefaret etti. Ez-Zuhri dedi ki: Sonra Urve bana Aişe'den rivayetle şöyle dedi: Yirmi dokuz yıl önce Peygamber (s.a.v.) bana geldi, benimle başladı ve şöyle dedi: "Ey Aişe, sana bir şeyden söz edeceğim, o yüzden acele etme." Ailenizden tavsiye istiyorsunuz.” Dedi, sonra bu ayeti (Ey Peygamber, eşlerine söyle) ayetini okudu. O da şöyle dedi: "Ve Allah biliyor ki, annem ve babam bana ondan ayrılmamı emretmediler. Ben de dedim ki: "Bunu anne-babamdan mı isteyeyim, çünkü ben Allah'ı, O'nun Resulünü ve ahireti istiyorum." Mu'mar dedi. Sonra Eyüp bana, Aişe'nin kendisine şöyle dediğini anlattı: Ey Allah'ın Resulü, benim seni seçtiğimi eşlerine söyleme. Bunun üzerine Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: "Yalnızca Allah beni tebliğci olarak gönderdi, inatçı biri olarak göndermedi." "Bu, İbn Abbas'tan birden fazla şekilde rivayet edilen güzel, sahih ve tuhaf bir hadistir" dedi. .

Muhammed ‌bin ‌Hatim ‌El-Muaddeeb ​bize anlattı, El-Hakam bin Dhuhair bize anlattı, Alkame bin Marthad bize Süleyman bin Büreyde'den, babasından rivayet etti, Halid bin Velid el-Makzumi'nin Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'e şikayette bulunduğunu ve şöyle dedi: "Ey Allah'ın Resulü, uykusuzluktan geceleri uyuyamıyorum." Dedi ki: Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Yatağına yattığın zaman şöyle de: 'Ey yedi göğün ve gölgelediklerinin Rabbi, yerlerin ve onların azdırdığı şeylerin Rabbi, şeytanların ve saptırdıklarının Rabbi olan Allah'ım, bütün yarattıklarının şerrinden bana komşu ol ki, onlardan biri bana zulmetmesin veya komşunun şerefine haksızlık etmesin. Sen yücesin, Senden başka ilah yoktur ve Senden başka ilah yoktur. Şöyle buyurdu: Bu, rivayeti sağlam olmayan bir hadistir. Hakem İbni Züheyr şöyle demiştir: Hadis alimlerinden bazıları onun hadisini terk etmişler ve bu hadis Peygamber (s.a.v.)'den, Allah ona salat ve selam olsun, farklı bir isnadla mürsel olarak rivayet edilmiştir.

Ebu ​Sa'id ‌el-Eşcac ​bize ​anlattı, o şöyle dedi: Ebu Abdurrahman bin Mansur el-Enazi bize Ukba bin Alkame el-Yeşkeri'den rivayet etti ve şöyle dedi: Ali bin Ebu Talib'in şöyle dediğini duydum: Kulağım Resûlullah'tan (Allah onu bereketlesin ve ona huzur versin) birisinin şöyle dediğini duydu: "Talha ve Zübeyr cennette komşulardı." Dedi ki: Bu garip bir hadistir. Bu bakış açısı dışında bunu bilmiyoruz.

Ali ​bin ‌Saeed ‌Al-Kindi ​bize anlattı, şöyle dedi: Ebu Muhyah Yahya bin Ya'la bin Ata', Abdülmelik bin Umeyr'den, İbni Kardeşim Abdullah bin Selam'dan rivayetle dedi ki, ben Osman'ı öldürmek istediğimde Abdullah bin Selam geldi, Osman da ona, "Seni getirmedi" dedi. "Sana yardım etmeye geldim" dedi. . O, "Halkın yanına çık ve onları benden uzaklaştır, çünkü sen benim için dışardan içeride olduğundan daha hayırlısın" dedi. Bunun üzerine Abdullah halkın yanına çıktı ve şöyle dedi: "Ey insanlar, İslam'dan önce benim adım falandı ve Resûlullah (s.a.v.) bana Abdullah adını verdi ve hakkımda Allah'ın kitabından ayetler nazil oldu. Bende: (İsrailoğullarından da buna benzer bir şahit vardı, fakat o inandı, fakat sen kibirlendin. Şüphesiz Allah, zalim bir kavmi doğru yola iletmez.) Ve bana şu vahyolundu: (De ki, benimle sizin ve kitaptan ilim sahibi olanlar arasında şahit olarak Allah yeter.) Şüphesiz Allah, üzerinize bir kılıç kınındadır ve melekler de, Allah Resulü'nün (s.a.v.) indiği bu memleketinizdeki komşunuz, Allah'a yemin ederim ki, bu adam hakkında, eğer onu öldürürseniz, Allah'a yemin ederim ki, eğer onu öldürürseniz, komşularınızdan melekleri kovarsınız ve Allah'ın kılıflı kılıcını sizden çekersiniz ki, kıyamet gününe kadar sizden kılıf kalmasın. "Yahudiyi öldürün, Osman'ı da öldürün" dediler. Ebu İsa, "Bu garip bir hadis ama biz bunu Abdülmelik ibn Umeyr'in hadisinden biliyoruz" dedi. Şuayb bin Safvan bu hadisi Abdülmelik bin Umeyr'den rivayet etmiş, Ömer bin Muhammed bin Abdullah bin Selam'dan rivayet etmiştir. Dedesi Abdullah bin Selam.

Abdullah ‌b. ‌Zübeyr ‌r.a.’den; ​şöyle söylediği rivayet edilmiştir; “Ensar’dan bir adam Harre denilen mevkideki hurmalıkları suladıkları su arklarından ve su nöbetinden dolayı Nebi s.a.v.’e Zübeyr b. Avam aleyhinde şikayette bulundu. (Bu arklardan geçen su önce Zübeyr’in hurma bahçesine varıyordu. Sonra da şikayetçi Ensari’nin tarlasına uğruyordu. Bir defa Zübeyr hurmalığını sulamak üzere suyu tuttuğu sırada) müşteki ona: Su'yu serbest bırak ki biz'e gelsin, diye talepte bulundu. Fakat Zübeyr, kendi tarlasını sulamadan suyu bırakmak ve nöbetini ona vermekten imtina edince iki taraf Resulullah s.a.v.’e meselelerini intikal ettirdiler. Resulullah s.a.v.’in huzurunda isteklerini karşılıklı olarak arz ettiler. - Resulullah s.a.v. ; “Ey Zübeyr! Tarlanı sula sonra suyu komşuna salıver” buyurdu. Davacı: hiddetlenerek; “Zübeyr, halan oğlu olduğu için mi?” demek suretiyle Resulullah s.a.v.’i taraf tutmakla itham etmek istemişti. Bu söz'den üzülen Resulullah s.a.v.’in mübarek yüzü değişti. Resulullah s.a.v.; “Ey Zübeyr, tarlanı sula sonra suyu hapset, ta ki, su hurma ağaçlarının köklerine erişsin,” buyurdu. Ravi demişti ki; Zübeyr şöyle dedi; “Vallahi öyle sanıyorum ki şu ayet bu olay hakkında indi.” {فلا وربك لا يؤمنون حتى يحكموك فيما شجر بينهم ثم لا يجدون في أنفسهم حرجا مما قضيت ويسلموا تسليما} Hayır (resulum), Rabbine yemin olsun onlar (mü’miniz diyenler) aralarında çıkan anlaşmazlıkta seni hakem yapıp sonra verdiğin karardan -hükümden- nefislerinde hiç bir güçlük duymayarak tam bir teslimiyetle teslim olmadıkça iman etmiş olmazlar.(Nisa suresi)

Enes ‌bin ​Malik ‌r.a.’den; ‌Resulullah s.a.v.’in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: ‘’Sizin hiç biriniz kendi nefsi için arzuladığını (din) kardeşi için de –yahut buyurdu ki komşusu için de- istemedikçe (tam) iman etmiş olmaz.’’

Enes ​bin ​Malik ‌(r.a.)'den; ​Şöyle demiştir: Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bir defa Medine'nin bazı yerlerinden geçti de aniden bir kaç kızcağızla karşılaştı. Kızlar def çalıyor, nağme ile şiirler okuyor ve: Biz Neccar oğullarının kızlarıyız. Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ne iyi komşudur, diyorlardı. Bunun üzerine Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), o kızcağızlara: «Allah biliyor ki cidden ben de sizleri seviyorum.» buyurdu. Not: Bunun isnadının sahih, ravilerinin de sika oldukları Zevaid'de bildirilmiştir

Ebu ‌Hureyre ‌(r.a.)'den ‌rivayet ​edildiğine göre; Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: «Birinizin duvarının üzerine ağaç (tan hatil başını) koymak için komşusu izin istediği zaman duvar sahibi onu menetmesin.» Ebu Hureyre (r.a.), bu hadîsi yanındakilere rivayet edince onlar, (bunu garipsiyerek) başlarını eğdiler. Ebu Hureyre onları (n bu vaziyetlerini) görünce: Ne oluyor ki, ben sizi bu (sünnet) den yüz çevirir görüyorum. Vallahi ben duvarın üzerine konulacak hatil başını, (sonra) sizin omuzlarınızın araşma korum, dedi. EBU DAVUD HADİSİ VE İZAH İÇİN TIKLA

İkrime ‌bin ‌Seleme'den ​rivayet ‌edildiğine göre: Belmüğire (Benü'l-Müğire)'den iki kardeşten biri, evinin duvarının üzerine başkasının hatil başlarını koydurmamaya, köle azadlamak üzere yemin etti. Sonra Mücemmi' bin Yezid ile Ensâr-ı Kirâm'dan çok sayıda adam (r.a.), geldiler ve dediler ki : Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in: «Sizden birisi, (evinin) duvarına, komşusunun ağaç (hatil başını) koymasını engellemesin,» buyurduğuna şehâdet ederiz. (Yemin eden kardeş) bunun üzerine (diğerine) şöyle dedi: Ey kardeşim! Senin lehinde ve benim aleyhimde hüküm verilmiş oldu. Ben de (köle azadlamak üzere) yemin ettim. Bu itibarla sen benim duvarımın yanına bir direk koy ve hatilini direğin üzerine bırak (ki benim yeminim bozulmasın.) Not: ,Zevaid'de şöyle denilmiştir: Bunun senedinde Hişam bin Yahya bin el-As el-Mahzumi vardır. İbn-i Hibban onu sikalar arasında anmıştır. Zehebi: Bu ravinin sikalığı ihtilaflıdır, demiştir. Diğer ravi İkrime bin Seleme ise, ne sikalığı ne de zayıflığı hakkında konuşan bir kimseyi görmedim. Mücemmi bin Yezid (r.a.)'ın bundan başka hadisi ne müellif yanında ne de Kütüb-i Sitte'nin diğerlerinde yoktur

(Abdullah) ‌bin ‌Abbâs ​(r.a.)'dan ​rivayet edildiğine göre; Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu, demiştir: «Herhangi biriniz, duvarının üzerine komşusunun ağaç (tan hatil başını) koymasını menetmesin.» Not: Bunun senedinde bulunan İbn-i Lehia'nın zayıflığı Zevaid'de bildirilmiştir

Abdullah ‌bin ‌Zübeyr ​(r.a.)'dan; ‌Şöyle demiştir: Ensâr'dan bir adam Harre mevkiindeki hurmalıkları suladıkları su yollarından ve su nöbetinden dolayı Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) katında Zübeyr (bin el-Avvam)'ı şikâyet etti. (Bu arklardan geçen su önce Zübeyr'in hurmalıklarına uğruyordu. Sonra şikâyetçinin tarlasına varıyordu. Bir defa Zübeyr hurmalığım sulamak üzere suyu tuttuğu sıralarda) Ensârî (Zübeyr'e): Suyu serbest bırak ki (bize) geçsin, demişti. Fakat Zübeyr kendi hurmalığını sulamadan suyu bırakmak ve nöbetini ona vermekten imtina etmişti. Sonra taraflar Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in huzurunda muhakeme oldular. Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (Zübeyr'e): «Yâ Zübeyr! (Hurmalığını) sula, sonra suyu komşuna salıver» buyurdu. Bunun üzerine Ensârî hiddetlendi ve: Yâ Resûlallah! Zübeyr halan oğlu olduğu için mi? dedi. Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in mübarek yüzünün rengi değişti. (Çünkü müşteki O'nu tarafgirlikle itham etmek suretiyle saygısızlıkta bulunmuştu.) Sonra Resûl-i Ekrem (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «Yâ Zübeyr! (Hurmalığını) sula, sonra suyu hurma ağaçlarının köklerine —veya duvara— erişinceye kadar hapset (Su hakkını tam kullan)» buyurdu. Râvî demiştir ki: (Bu olayı anlatan) Zübeyr (r.a.); Vallahi öyle sanıyorum ki şu âyet bu olay hakkında indi: dedi. Hayır (Resulüm)! Rabbına and olsun ki onlar (yâni mu'miniz diyenler) aralarında çıkan anlaşmazlıkta seni hakem yapıp sonra verdiğin hükümden nefislerinde hiç bir güçlük duymayarak tam bir teslimiyetle teslim olmadıkça îman etmiş olmazlar." (Nisa: 65) BUHARİ HADİSİ VE İZAH İÇİN TIKLA EBU DAVUD HADİSİ VE İZAH İÇİN TIKLA

(Abdullah) ​bin ​Abbâs ​(r.a.)'dan ​rivayet edildiğine göre Peygamber (Sallallahu Aleyhi've Seltem) şöyle buyurmuştur: «Bir arazisi, arsası olup da satmak isteyen bir kimse bımu (satın almayı) komşusuna teklif etsin.» Not: Bunun isnadının sahih ve ravilerinin sika oldukları, Zevaid'de bildirilmiştir

Câbir ‌(bin ‌Abdîllah) ‌(r.a.)'dan ‌rivayet edildiğine göre Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu, demiştir: «İki akarın yolu bir olduğu zaman (birisinin sahibi olan) komşu hazır olmasa bile komşusunun (akarının) şuf'a'sına en fazla hak sahibidir. Komşunun şuf'a hakkı (nı kullanması müşteri tarafından) beklenir.» EBU DAVUD HADİSİ VE İZAH İÇİN TIKLA

Ebu ‌Râfi' ‌(r.a.)'den ‌rivayet ​edildiğine göre; Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: «Komşu (şuf'a açısından), sekabine (yâni bitişiğindeki akara) öncelikle hak sahibidir,» EBU DAVUD HADİSİ VE İZAH İÇİN TIKLA