Sunan Abu Dawud — Hadis #16042
Hadis #16042
حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سَلاَّمٍ - عَنْ زَيْدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي السَّلُولِيُّ، - هُوَ أَبُو كَبْشَةَ - عَنْ سَهْلِ ابْنِ الْحَنْظَلِيَّةِ، قَالَ ثُوِّبَ بِالصَّلاَةِ - يَعْنِي صَلاَةَ الصُّبْحِ - فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَهُوَ يَلْتَفِتُ إِلَى الشِّعْبِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَانَ أَرْسَلَ فَارِسًا إِلَى الشِّعْبِ مِنَ اللَّيْلِ يَحْرُسُ .
Iqamat untuk solat subuh telah dilaungkan dan Rasulullah (ﷺ) mula berdoa sambil memandang ke arah laluan gunung.
(Abu Dawud menjelaskan bahawa Nabi telah menghantar seorang penunggang kuda ke laluan gunung pada waktu malam untuk berjaga-jaga.)
Diriwayatkan oleh
Sahl ibn al-Hanzaliyyah (RA)
Sumber
Sunan Abu Dawud # 2/916
Gred
Sahih
Kategori
Bab 2: Solat