Sunan Abu Dawud — Hadis #18119
Hadis #18119
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ السُّلَمِيُّ، حَدَّثَنَا عُمَرُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْوَاحِدِ - عَنْ سَعِيدٍ، - يَعْنِي ابْنَ بَشِيرٍ - عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا غَزَا كَانَ لَهُ سَهْمٌ صَافٍ يَأْخُذُهُ مِنْ حَيْثُ شَاءَهُ فَكَانَتْ صَفِيَّةُ مِنْ ذَلِكَ السَّهْمِ وَكَانَ إِذَا لَمْ يَغْزُ بِنَفْسِهِ ضُرِبَ لَهُ بِسَهْمِهِ وَلَمْ يُخَيَّرْ .
Qatadah berkata, “Apabila Rasulullah SAW menyertai peperangan, ada bahagian istimewa yang diambilnya dari mana sahaja yang dikehendakinya. Safiyyah berasal dari bahagian itu. Tetapi apabila dia tidak menyertai peperangannya, sebahagian telah dikeluarkan untuknya, tetapi dia tidak mempunyai pilihan.”
Sumber
Sunan Abu Dawud # 20/2993
Gred
Daif Isnaad
Kategori
Bab 20: Cukai dan Kepimpinan