Sunan Abu Dawud — Hadis #18202
Hadis #18202
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الآمُلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، قَالَ أَشْهَدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى أَنَّ الأَرْضَ أَرْضُ اللَّهِ وَالْعِبَادَ عِبَادُ اللَّهِ وَمَنْ أَحْيَا مَوَاتًا فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ جَاءَنَا بِهَذَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّذِينَ جَاءُوا بِالصَّلَوَاتِ عَنْهُ .
Aku bersaksi bahawa Rasulullah (ﷺ) telah memutuskan bahawa tanah itu adalah tanah Allah, dan hamba-hamba adalah hamba-hamba Allah. Jika sesiapa yang menanam tanah tandus, dia lebih berhak ke atasnya.
Hadis ini telah disampaikan kepada kita daripada Nabi (ﷺ) oleh mereka yang menyampaikan hadis tentang solat daripadanya.
Diriwayatkan oleh
Urwah (RA)
Sumber
Sunan Abu Dawud # 20/3076
Gred
Sahih Isnaad
Kategori
Bab 20: Cukai dan Kepimpinan