Sunan Ibnu Majah — Hadis #34218
Hadis #34218
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَبِي الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ اشْتَكَى سَلْمَانُ فَعَادَهُ سَعْدٌ فَرَآهُ يَبْكِي فَقَالَ لَهُ سَعْدٌ مَا يُبْكِيكَ يَا أَخِي أَلَيْسَ قَدْ صَحِبْتَ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَلَيْسَ أَلَيْسَ قَالَ سَلْمَانُ مَا أَبْكِي وَاحِدَةً مِنَ اثْنَتَيْنِ مَا أَبْكِي صَبًّا لِلدُّنْيَا وَلاَ كَرَاهِيَةً لِلآخِرَةِ وَلَكِنْ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَهِدَ إِلَىَّ عَهْدًا فَمَا أُرَانِي إِلاَّ قَدْ تَعَدَّيْتُ . قَالَ وَمَا عَهِدَ إِلَيْكَ قَالَ عَهِدَ إِلَىَّ أَنَّهُ يَكْفِي أَحَدَكُمْ مِثْلُ زَادِ الرَّاكِبِ وَلاَ أُرَانِي إِلاَّ قَدْ تَعَدَّيْتُ وَأَمَّا أَنْتَ يَا سَعْدُ فَاتَّقِ اللَّهَ عِنْدَ حُكْمِكَ إِذَا حَكَمْتَ وَعِنْدَ قَسْمِكَ إِذَا قَسَمْتَ وَعِنْدَ هَمِّكَ إِذَا هَمَمْتَ . قَالَ ثَابِتٌ فَبَلَغَنِي أَنَّهُ مَا تَرَكَ إِلاَّ بِضْعَةً وَعِشْرِينَ دِرْهَمًا مِنْ نَفَقَةٍ كَانَتْ عِنْدَهُ .
Diriwayatkan daripada Thabit bahawa Anas berkata: "Salman berasa sakit dan Sa'd datang melawatnya, dan apabila dia melihatnya dia menangis. Sa'd berkata kepadanya: 'Mengapa kamu menangis wahai saudaraku? Bukankah kamu seorang Sahabat Rasulullah (ﷺ)? Bukankah kamu? Bukankah kamu tidak?' Salman berkata: 'Saya hanya menangisi dunia ini kerana tidak ada satu sebab sahaja. Tetapi Rasulullah (ﷺ) telah memberi nasihat kepadaku dan aku mengira bahawa aku telah melampaui batas.’ Baginda bersabda: ‘Apakah nasihatnya kepadamu?’ Baginda bersabda: ‘Dia menasihatiku bahawa sesuatu seperti rezeki penunggang kuda adalah mencukupi bagi sesiapa di antara kamu, dan aku mengira bahawa aku telah melampauinya, wahai Sa’d, dan bertakwalah kepada Allah apabila kamu menjatuhkan hukuman. apa-apa.’”
Diriwayatkan oleh
Thabit (RA)
Sumber
Sunan Ibnu Majah # 37/4104
Gred
Sahih
Kategori
Bab 37: Zuhud