Kompilasi Hadis — Hadis #38149
Hadis #38149
قال: لما أصيب سعد بن عبادة، جاءه رسول الله صلى الله عليه وسلم ومعه عبد الرحمن بن عوف، وسعد بن أبي عكاس، وعبد الله بن مسعود، يستغيثون به. وهو معه ولما وصل وجده فاقداً للوعي. فسأله: هل مات؟ فقال الناس: يا رسول الله! لا (لم يمت). فبكى رسول الله صلى الله عليه وسلم. فلما رآه الناس رسول الله صلى الله عليه وسلم يبكي فبكوا. قال: "أفلا تسمعون؟ إن الله لا يعذب بدمع العين، ولا يعذب بالحزن الصادق، ولكن يعذب أو يرحم بالأسباب". وبهذا أشار إلى لسانه. (البخاري 1304، مسلم 2176)
Dia berkata, Apabila Sa'd Ibn Ubadah (RA) ditimpa musibah, Rasulullah (SAW) mendatanginya bersama Abdur Rahman Ibn Awf, Sa'd Ibn Abi Akkas dan Abdullah Ibn Mas'ud (RA) untuk meminta pertolongan kepadanya. Apabila dia bersamanya Apabila dia tiba, dia mendapati dia tidak sedarkan diri. Dia bertanya, "Apakah dia sudah mati?" Orang ramai menjawab, 'Wahai Rasulullah! Tidak (tidak mati).' Kemudian Rasulullah saw menangis. Maka manusia apabila Rasulullah (Sallallahu Alayhi Wasallam) melihatnya menangis, maka mereka pun menangis. Dia berkata, "Tidakkah kamu mendengar? Sesungguhnya Allah tidak menghukum air mata yang mengalir, dan tidak juga menghukum ungkapan kesedihan yang tulus, tetapi Dia menghukum atau mengasihani dengan alasan." Dengan ini dia menunjukkan lidahnya. (Bukhari 1304, Muslim 2176)
Diriwayatkan oleh
Abdullah ibn Umar (RA)
Sumber
Kompilasi Hadis # 1353
Gred
Sahih
Kategori
Bab : Bab 11