Al-Adab Al-Mufrad — Hadis #52601
Hadis #52601
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَجَاءَتِ الأَعْرَابُ، نَاسٌ كَثِيرٌ مِنْ هَاهُنَا وَهَاهُنَا، فَسَكَتَ النَّاسُ لاَ يَتَكَلَّمُونَ غَيْرَهُمْ، فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ، أَعَلَيْنَا حَرَجٌ فِي كَذَا وَكَذَا؟ فِي أَشْيَاءَ مِنْ أُمُورِ النَّاسِ، لاَ بَأْسَ بِهَا، فَقَالَ: يَا عِبَادَ اللهِ، وَضَعَ اللَّهُ الْحَرَجَ، إِلاَّ امْرَءًا اقْتَرَضَ امْرَءًا ظُلْمًا فَذَاكَ الَّذِي حَرِجَ وَهَلَكَ، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ، أَنَتَدَاوَى؟ قَالَ: نَعَمْ يَا عِبَادَ اللهِ تَدَاوَوْا، فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمْ يَضَعْ دَاءً إِلاَّ وَضَعَ لَهُ شِفَاءً، غَيْرَ دَاءٍ وَاحِدٍ، قَالُوا: وَمَا هِيَ يَا رَسُولَ اللهِ؟ قَالَ: الْهَرَمُ، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ، مَا خَيْرُ مَا أُعْطِيَ الإِنْسَانُ؟ قَالَ: خُلُقٌ حَسَنٌ.
Abu An-Numan memberitahu kami, dia berkata: Abu Awanah telah memberitahu kami, dari Ziyad bin Ulaqah, dari Usama bin Syarik, yang berkata: Aku pernah bersama Nabi saw. Orang Badwi datang, ramai orang dari sana sini, dan orang ramai diam, tidak bercakap dengan sesiapa melainkan mereka. Mereka berkata: Wahai Rasulullah, Patutkah kita malu dengan perkara begini dan begini? Tidak ada masalah dengan urusan manusia, maka beliau berkata: Wahai hamba-hamba Allah, Allah telah menghilangkan beban, kecuali orang yang meminjam. Ada yang dizalimi, lalu dia pula yang dimalukan dan binasa. Mereka berkata: Wahai Rasulullah, maukah kamu berubat? Dia berkata: Ya, wahai hamba Allah, berubatlah. Allah SWT tidak menciptakan suatu penyakit tanpa menciptakan penawarnya, selain dari satu penyakit. Mereka berkata: Apakah itu wahai Rasulullah? Dia berkata: Penuaan. Mereka berkata: Wahai Rasulullah. Ya Allah, apakah yang terbaik yang telah diberikan kepada manusia? Dia berkata: akhlak yang baik.
Diriwayatkan oleh
Ibnu Abbas (RA)
Sumber
Al-Adab Al-Mufrad # 14/291
Kategori
Bab 14: Bab 14
Topik:
#Mother