el-Lü'lü ve'l-Mercân — Hadis #36934
Hadis #36934
حديث أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ يَصِفُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: كَانَ رَبْعَةً مِنَ الْقَوْمِ، لَيْسَ بِالطَّوِيلِ وَلاَ بِالْقَصِيرِ، أَزْهَرَ اللَّوْنِ، لَيْسَ بِأَبْيَضَ أَمْهَقَ، وَلاَ آدَمَ، لَيْسَ بِجَعْدٍ قَطَطٍ، وَلاَ سَبْطٍ رَجِلٍ؛ أُنْزِلَ عَلَيْهِ وَهُوَ ابْنُ أَرْبَعِينَ، فَلَبِثَ بِمَكَّةَ عَشْرَ سِنِينَ يُنْزَلُ عَلَيْهِ، وَبِالْمَدِينَةِ عَشْرَ سِنِينَ، وَلَيْسَ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ عِشْرُونَ شَعَرَةً بَيْضَاءَ
Enes bin Malik'in hadis-i şerifinde Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle anlatılmaktadır: O, halktan biriydi, ne uzun ne de kısaydı. Ne albino kadar beyaz, ne Adem kadar buruşuk, ne kedi kadar buruşuk, ne de bir insan kabilesi kadar; Kırk yaşında iken kendisine vahyedildi ve Mekke'de on gün kaldı. Ona seneler indirilecek, şehirde on sene olacak, ne başında ne de sakalında yirmi ak kıl kalmayacak.
Rivayet eden
Rabi'ah ibn Ebu Abdurrahman (RA)
Kaynak
el-Lü'lü ve'l-Mercân # 1515
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm : Bölüm 43