Musnad Ahmad — Hadis #44735
Hadis #44735
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، قَالَ لَمَّا ارْتَدَّ أَهْلُ الرِّدَّةِ فِي زَمَانِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ عُمَرُ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ يَا أَبَا بَكْرٍ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَيْهَا قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ أَنَّ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Abdurrezzak bize anlattı, Muammer bize ez-Zühri'den, Ubeydullah bin Abdullah bin Utbe'den rivayetle şöyle dedi: Ebu Bekir'in zamanında mürted kavmi irtidat ettiğinde, Allah ondan razı olsun, Ömer şöyle dedi: Ey Ebu Bekir, insanlarla nasıl savaşırsın? Resûl-i Ekrem (s.a.v.), Allah'tan başka ilah yoktur diyene kadar insanlarla savaşmakla emrolunduğumu söyledi. Eğer Allah'tan başka ilah yoktur derseler, onların kanları ve malları, hakları dışında, benden korunur. Ve onların hesabı Allah'a aittir. Ebu Bekir (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: "Vallahi, namaz ile zekatı birbirinden ayıran herkesle savaşırım, çünkü zekat bir para hakkıdır ve eğer onlar, Resûlullah (s.a.v.)'e sarılmak için benden uzak dursalardı, Allah ona salat ve selam versin, bunun için onlarla savaşırdım. Ömer, Allah ondan razı olsun, dedi Vallahi, Allah'ın Ebu Bekir'in göğsünü açtığını görene kadar değildi, Allah razı olsun. onunla savaşmak için, bu yüzden gerçeğin bu olduğunu biliyordum...
Rivayet eden
It Was
Kaynak
Musnad Ahmad # 2/239
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 2: Bölüm 2