Musnad Ahmad — Hadis #45647

Abdurrezzak bize, Muammer'in Ali bin Zeyd'den, Hasan'dan, Kays bin Abbad'dan rivayetle şöyle dediğini anlattı: "Ali'nin yanındaydık, Allah ondan razı olsun." Ne zaman bir manzara görse, bir tepeyi gözden kaçırsa veya bir vadiden inse şöyle derdi: Allah'ı tesbih ederim. Allah ve Resulü doğru söylemiş. Ben de Bani'den bir adama teşekkür ettim. Bizimle birlikte Müminlerin Emiri'nin yanına gelin, ona bu sözünü soralım. Allah ve Resulü doğru söylemiş. Bunun üzerine biz de yanına gittik ve şöyle dedik: Ey Komutan. Ey iman edenler, biz sizi gördük; bir manzaraya şahit olduğunuzda, bir vadiden indiğinizde veya bir tepeye baktığınız zaman, "Allah ve Resulü doğru söyledi" dediniz. Allah Resulü antlaşma yaptı mı? Vallahi burada bununla ilgili bir şey var. Dedi ve bizden yüz çevirdi, biz de bunda ısrar ettik. Bunu görünce, Vallahi, Resûlullah (s.a.v.) bana emanet etmedi, dedi. O, halkla yaptığı antlaşmanın dışında bir antlaşma yaptı ama halk, Osman'a (Allah ondan razı olsun) saldırıp onu öldürdü ve o benden farklıydı. Durumu ve davranışları benden daha kötüydü. Sonra bu konuda onlara daha çok hakkım olduğunu gördüm ve bu konuda ısrar ettim. Haklı olup olmadığımızı Allah bilir. Bir hata yaptık