El-Edebul Mufred — Hadis #47112
Hadis #47112
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، زَعَمَ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْهَا، أَنَّهَا رَأَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو رَافِعًا يَدَيْهِ يَقُولُ: إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَلاَ تُعَاقِبْنِي، أَيُّمَا رَجُلٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ آذَيْتُهُ أَوْ شَتَمْتُهُ فَلاَ تُعَاقِبْنِي فِيهِ.
Musaddad bize anlattı, şöyle dedi: Ebu Avana, Simak bin Harb'den, İkrime'den, Aişe'den (Allah ondan razı olsun) rivayet etti; o da kendisinden işittiğini, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'i gördüğünü, dua ettiğini, ellerini kaldırdığını ve şöyle dediğini söyledi: Ben sadece bir insanım, o halde beni cezalandırma, herhangi bir kimse beni cezalandırmasın.
Kaynak
El-Edebul Mufred # 31/610
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 31: Bölüm 31