El-Edebul Mufred — Hadis #52628
Hadis #52628
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، وَأَبُو نُعَيْمٍ، قَالاَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ قَالَ: بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ أَمُوتُ وَأَحْيَا، وَإِذَا اسْتَيْقَظَ مِنْ مَنَامِهِ قَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ.
Kabise ve Ebu Nu'aym bize şöyle dediler: Süfyan bize Abdülmelik ibn Umeyr'den, Rabi' ibn Harash'tan, Huzeyfe'den rivayet etti: O şöyle dedi: Peygamber (s.a.v.) uyumak istediğinde şöyle derdi: Ey Allah'ım, senin adınla ölürüm ve yaşarım. Uykusundan uyandığında ise şöyle derdi: Hamdolsun. Bizi öldürdükten sonra dirilten Allah'ındır ve diriliş O'nadır.
Rivayet eden
Cabir (RA)
Kaynak
El-Edebul Mufred # 50/1205
Kategori
Bölüm 50: Bölüm 50