Sunan Abu Dawud — Hadis #15678
Hadis #15678
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ، عَنْ أَبِي رَزِينٍ، عَنِ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ، أَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ شَاسِعُ الدَّارِ وَلِي قَائِدٌ لاَ يُلاَئِمُنِي فَهَلْ لِي رُخْصَةٌ أَنْ أُصَلِّيَ فِي بَيْتِي قَالَ " هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " لاَ أَجِدُ لَكَ رُخْصَةً " .
Ibnu Umm Maktum bertanya kepada Nabi (ﷺ): Wahai Rasulullah, aku seorang buta, rumahku jauh (dari masjid), dan aku mempunyai seorang pemandu yang tidak mengikutiku. Bolehkah aku dibenarkan untuk solat di rumahku? Baginda bertanya: Adakah kamu mendengar azan? Baginda menjawab: Ya. Baginda menjawab: Aku tidak menemui sebarang kebenaran untuk kamu.
Diriwayatkan oleh
Amr bin Za'dah, bin Ummu Maktum (RA)
Sumber
Sunan Abu Dawud # 2/552
Gred
Hasan Sahih
Kategori
Bab 2: Solat