Sunan Ibnu Majah — Hadis #34322
Hadis #34322
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ
" لاَ حَسَدَ إِلاَّ فِي اثْنَتَيْنِ رَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ مَالاً فَسَلَّطَهُ عَلَى هَلَكَتِهِ فِي الْحَقِّ وَرَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ حِكْمَةً فَهُوَ يَقْضِي بِهَا وَيُعَلِّمُهَا " .
Diriwayatkan dari Abdullah bin Mas’ud r.a. bahawa Rasulullah s.a.w. bersabda: “Tidak boleh hasad (yang dibenarkan) kecuali dalam dua perkara: Seseorang yang Allah beri harta dan menyuruhnya menjualnya dengan cara yang betul, dan seorang lelaki yang Allah beri hikmah, lalu dia beramal dengannya dan mengajarkannya (kepada orang lain).
Diriwayatkan oleh
Ibn Mas'ud (RA)
Sumber
Sunan Ibnu Majah # 37/4208
Gred
Sahih
Kategori
Bab 37: Zuhud