Riyazus Salihin — Hadis #38680

Bir defasında Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in bütün hanımları onun yanındaydı ve babasının tarzını takip eden kızı Fatıma (Allah ondan razı olsun) oraya geldi. Rasûlullah (s.a.v.) onu "Hoşgeldin ey kızım" diyerek karşıladı ve onu sağ yanına veya sol yanına oturttu ve sonra ona bir şeyler fısıldadı ve o da acı bir şekilde ağladı. Onun üzüntüsünü anlayınca yine gizlice onunla konuştu ve o da gülümsedi (mutlulukla). Ben ona şöyle dedim: "Resûlullah (s.a.v.) bütün eşleri arasından seninle gizlice konuşmak için seni seçti ama sen ağladın." O gidince ona sordum: "Resûlullah (s.a.v.) sana ne dedi?" O şöyle dedi: "Ben Rasûlullah (s.a.v.)'in sırrını açıklamayacağım." Resûlullah (s.a.v.) vefat ettiğinde ona şöyle dedim: "Seninle ilgili sahip olduğum haktan bana ne istediğini söylemeni istiyorum." Resûlullah (s.a.v.) sana söylemişti." Dedi ki: "Şimdi (Resûlullah (s.a.v.) vefat ettiğinde) sana anlatacağım. Bana ilk kez fısıldadığında şöyle dedi: 'Cebrail, benim Kur'an okumamı dinler ve yılda bir veya iki kez onu bana okurdu ve bu sefer bunu iki kez yaptı, bu yüzden benim ölümümün yaklaştığını anlıyorum; Ben senin için ne güzel bir selef olacağım.' Bunun üzerine, benim sıkıntımı anlayınca, ikinci kez gizlice benimle konuştu ve şöyle dedi: 'Ey Fatıma, sen, mü'min kadınların veya bu ümmetin lideri olmana razı olmadın mı?'