Musnad Ahmad — Hadis #44987
Hadis #44987
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعُثْمَانَ حَدَّثَاهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ لَابِسٌ مِرْطَ عَائِشَةَ فَأَذِنَ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ كَذَلِكَ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ ثُمَّ اسْتَأْذَنَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَأَذِنَ لَهُ وَهُوَ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ فَقَضَى إِلَيْهِ حَاجَتَهُ ثُمَّ انْصَرَفَ قَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ثُمَّ اسْتَأْذَنْتُ عَلَيْهِ فَجَلَسَ وَقَالَ لِعَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا اجْمَعِي عَلَيْكِ ثِيَابَكِ فَقَضَى إِلَيَّ حَاجَتِي ثُمَّ انْصَرَفْتُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لِي لَمْ أَرَكَ فَزِعْتَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ كَمَا فَزِعْتَ لِعُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عُثْمَانَ رَجُلٌ حَيِيٌّ وَإِنِّي خَشِيتُ إِنْ أَذِنْتُ لَهُ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ أَنْ لَا يَبْلُغَ إِلَيَّ فِي حَاجَتِهِ و قَالَ اللَّيْثُ وَقَالَ جَمَاعَةُ النَّاسِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِعَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَلَا أَسْتَحْيِي مِمَّنْ يَسْتَحْيِي مِنْهُ الْمَلَائِكَةُ.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْعَاصِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُثْمَانَ وَعَائِشَةَ حَدَّثَاهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْتَأْذَنَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ لَابِسٌ مِرْطَ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ عُقَيْلٍ.
Haccac bize anlattı, Laith bize, Aqeel'in bana İbn Şihab'tan, Yahya bin Saeed bin Al-Aas'tan rivayet ettiğine göre, Saeed bin Al-Aas ona Peygamber'in karısı Ayşe'nin Allah onu kutsasın ve ona huzur versin dediğini söyledi ve Osman da ona Ebu Bekir'in Allah ondan razı olsun, Allah'ın Elçisi'ni ziyaret etmek için izin istediğini söyledi. Allah'ın salat ve selâmı üzerine olsun, yatağında yatarken, üzerinde Aişe'nin cübbesini giymiş, bu yüzden Ebû Bekir'i (Allah ondan razı olsun) çağırdı ve o da öyle oldu, ihtiyacını gidermeye karar verdi ve sonra oradan ayrıldı. Bunun üzerine Ömer -Allah ondan razı olsun- izin istedi, o da bu haldeyken izin verdi. İhtiyaçlarını giderdikten sonra yola çıktı. Osman (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: Sonra onun için izin istedim, o da oturdu ve Aişe'ye (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: Elbiselerini topla, o da benim ihtiyacımı karşıladı. Sonra ayrıldım. Aişe (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: Ey Allah'ın Resulü, seni neden görmedim? Osman'ı korkuttuğunuz gibi Ebu Bekir'i ve Ömer'i de korkuttunuz. Vallahi onun adına, meleklerin utandığı kişiden benim de utanmam gerekmez mi? Yakup anlattı, babam Salih'ten rivayet etti, İbn Şihab dedi ki, Yahya bin Saeed bin Al-As bana, Saeed bin Al-As'ın kendisine, Osman ve Aişe'nin söylediğini anlattı: Ebu Bekir, Allah ondan razı olsun, Rasulullah Sallallahu aleyhi vesellem'den izin istedi, Allah ondan razı olsun, Aişe'nin cübbesini giyerek yatağında yatarken hadisin manasını anlattı. Aqeel'den.
Rivayet eden
Hz. Âişe (r.anha)
Kaynak
Musnad Ahmad # 4/515
Derece
Sahih
Kategori
Bölüm 4: Bölüm 4