Riyazus Salihin — Hadis #46151

Ebu Cafer Abdullah bin Cafer (Allah her ikisinden de razı olsun)'den rivayetle şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gün beni arkasına getirdi ve hiçbir insana söylemeyeceğim bir konuşmayı bana emanet etti. Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in ihtiyacı için örttüğü en sevdiği şey bir hedef veya bir hurma ağacıydı. Yani palmiye ağaçlarından oluşan bir duvar. ((Kısaca böyle anlattı)). El-Barkani, Müslim'in rivayet zinciriyle şöyle dedikten sonra ekledi: Bir hurma otu: Sonra bir adamın duvarına girdi. Ensar'dan, içinde bir deve vardı ve Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bir sürtüşme görüp gözlerinden yaşlar aktığını görünce, Resûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Allah ona salât ve selâm versin, Allah ona salât ve selâm versin, yanına geldi, göbeği yani kamburunu ve sırtını meshetti ve sakinleşti. Dedi ki: Bu devenin sahibi kimdir? Bu deve kimin için? Daha sonra Ensar'dan bir genç geldi ve şöyle dedi: Bu benim için ey Allah'ın Resulü. Dedi ki: Allah'ın sana verdiği bu hayvan hakkında Allah'tan korkmuyor musun? Çünkü o, sizin onu aç bıraktığınızdan ve yorduğunuzdan bana şikâyet ediyor ((Ebu Davud rivayet etmiştir, El-Barkani rivayet etmiştir)). Onun "Zaferah" demesi, zaal sözlüğünü bozarak fa'yı yerleştirmektir ve tekil, dişil bir kelimedir. Dilbilimciler şöyle dediler: El-Zaferi: devenin kulak arkasının terlediği yer ve onun şöyle demesi: Onu kurtlarsın, yani: onu yorarsın